Evdeyiz

2158 Words

& Yasmin’in Gözünden & Sabahın ilk ışıkları göz kapaklarımı dürtükleyerek uyandırdı. Bir süre nerede olduğumu hatırlamadan, tavana boş boş baktım. Sonra… bacağımın üstümde bir ağırlık hissettim. Mira. Küçük kız kardeşimin bacağı, bütün dünyaya meydan okur gibi, benim üstümdeydi. Gece boyunca en az üç kez nefessiz kalmış olabilirdim; Mira’yla aynı yatağı paylaşmak resmen bir hayvanla uyumakla eş değerdi. Kız tüm gece bedenini üstüme atmış, sanki ben yastık değilmişim gibi değil; bayağı yastıkmışım gibi davranmıştı. Nefesimi tuttum, onu uyandırmadan bacağını yavaşça kendi tarafına kaydırdım. Mira mırıldandı, sonra dönüp battaniyeye sarıldı. Oh, en azından bu sefer tepki vermedi. Yavaşça yataktan kalktım. Ayaklarım soğuk zemine değdiğinde ürperdim. Yastığımı aldım. Ve odadan ses

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD