& Yasmin’in Gözünden &
Terastan ayrılmak için kapıyı açtım yavaşça, Rojda’nın sözleri hâlâ kulaklarımda çınlıyordu, ama Mahir’in bakışları daha da ağır basıyordu zihnimde. Merdivenleri çıkarken adımlarım aceleciydi, koridorun serinliğinde kendimi toparlamaya çalıştım, ama içimdeki fırtına dinmiyordu.
Odama girdim, kapıyı arkamdan kapattım ve yatağın kenarına oturdum, ellerimi kucağıma koydum. Mahir’in buraya geleceğinden emindim; o bakış, o sessiz meydan okuma, bir şeylerin habercisiydi. Bekledim, kalbinin atışını dinleyerek, ve tam o sırada kapı usulca açıldı.
İçeriye Mahir girdi, kapıyı kapatmadan, sanki bu oda onun mülküymüş gibi doğal bir hareketle. Gözleri üzerimdeydi yine, o delici bakışıyla, ve ayağa kalktım içgüdüsel olarak, sesimi toparlayarak konuştum.
“Karın az önce bana
