& Yasmin’in Gözünden &
Meryem Abla kollarını çekti, gözleri hâlâ yaşlı ama gülümsemesi kocamandı.
“Sabahtan beri Canan Hanım’la mutfaktan çıkamadık,” dedi, sesi titrek. “Siz geleceksiniz diye bütün gün dolma sardık, kek yaptık…”
Kapıdan içeri girdim.
O tanıdık, geniş hol… mermer zemin, tavandaki avize, duvardaki aile fotoğrafları…
Her şey aynıydı. Burnuma evimin kokusu doldu. Gözlerim doldu, içimde bir şey eridi.
Mira etrafına bakarak “Bu aptal evi özleyeceğimi söyleselerdi asla inanmazdım,” dedi, ama sesi yumuşacıktı, gözleri parlıyordu.
Gülümsedim; çünkü o da aynı şeyi hissediyordu.
Meryem Abla elini kalbine koydu:
“Ah yavrum…”
Tam o anda koridordan annemin sesi geldi:
“Kızım!”
Koşarak geldi; üstünde ev elbisesi, saçları dağınık, gözleri dolu dolu.
Bana sarıldı, öyle sı
