& Mahir’in Gözünden &
Gözlerimi açtığımda oda hâlâ karanlıktı; sabahın ilk grisi perdelerin arasından süzülüyordu.
Kollarımdaki sıcaklık, başımın altında yatan o ince beden… Yasmin.
Yüzü göğsüme gömülmüş, saçları boynuma ve omzuma dağılmıştı.
İşte huzur dediğin tam olarak buydu.
Yıllardır aradığım, unuttuğumu sandığım, belki de hiç tatmadığım şey…
Bir kadının başını göğsüne koyup güvenle uyuması.
Hem de benim göğsümde.
Benim kollarımda.
Sanki bütün savaşlar bitmişti.
Sanki yıllardır taşıdığım yükler bir anda omuzlarımdan düşmüştü.
Sanki ilk kez, gerçekten bir yere aitmişim gibi hissettim.
Bir süre öyle kaldım.
Kıpırdamadım.
Onun nefesini saydım.
Gözlerimi kapayıp Rabbime sessizce şükrettim;
Bu kadını bana verdiği, bu anı yaşattığı için.
Derken uzaklardan sabah ezanı yüksel
