Keyifli okumalar
MAYA MEHROTHA
Saatlerce ameliyathane kapısında bekliyorum. Sevdiğim adamdan iyi bir haber alabilmek için dökmediğim gözyaşlarım kalmadı. Nefes alamıyorum artık içimdeki korku gitmiyordu. Hepimiz perişan haldeydik en çokta benim canım yanıyordu. Onu kaybetme korkusu yüreğimi acıtıyordu. Saatler durmuş geçmek bilmiyordu. Çaresizce öylesine diz çöküp ağlarken babamın sesini duydum.
"Maya" diyerek seslendi. Başımı kaldırıp kızarmış gözlerimle ona bakıyordum. Gözleri bana çaresizce bakmıştı. "Elini yüzünü yıka kendine gel." dediğinde başımı salladım. "Yaa ona bir şey olursa." dedim. O an sesim öyle bir titriyordu ki konuşacak gücüm yoktu. "Kızım sen korkma iyi olacak" dedi.
Babama inanmak istedim. Ama içimde hala bir korku vardı. Saate baktım ama hala aynıydı. Sanki durmak
