สวีม่านนี่ลุกขึ้นยืนด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง นางพุ่งเข้าหาเสาเรือนเพื่อหวังปลิดชีวิตตนเองตรงนั้น แต่เถียนสวี่หลันที่ไวกว่าเตะตัดขาของนางทำให้ร่างของสวีม่านนีเสียหลัก
“เจ้า!!...เหตุถึงได้ขัดขวางข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เจ้าทำลายทุกอย่างของข้าจนหมดสิ้นแล้ว แม้แต่ความตายเจ้าก็ยังคิดที่จะบังคับข้าอย่างนั้นหรือ”
ดวงตาเรียวเล็กมีหยาดน้ำไหลเอ่อคลอท่าทางดูน่าสงสาร นางส่งสายตาอ้อนวอนและกล่าวโทษไปยังร่างสูงที่ยืนเคียงข้างเถียนสวี่หลัน ร่างบางมองใบหน้ากลมด้วยความสมเพช เหอะ!!เจ้าแสดงให้ใครดูกัน
“ถ้าเจ้าอยากจะตายนักก็ออกไปตายที่อื่น พรุ่งนี้เป็นงานแต่งอาเล็กของข้า หากเจ้าตายไปตอนนี้รังแต่จะกลายเป็นเรื่องอัปมงคลเสียเปล่า พวกเจ้าตระกูลสวีล้วนแล้วแต่โง่เง่าทั้งยังไร้จิตสำนึก ตนเองเดือดร้อนไม่พอยังคิดที่จะดึงผู้อื่นให้มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เศษสวะสิ้นดี”
เถียนสวี่หลันคร้านจะเสวนากับคนตระกูลสวี นางปล่อยให้เรื่องทั
