ในระหว่างทางที่นั่งรถม้าของหลี่หานอี้กลับไปที่หมู่บ้านหนานซาน เว่ยเจ๋อหมิงก็เอาแต่นึกถึงเรื่องที่เถียนสวี่หลันถูกบุรุษมากมายห้อมล้อมก่อนหน้านี้ ตั้งแต่ได้เห็นภาพนั้นในใจของเขาตอนนี้ก็ยากที่จะสงบลงได้
มือของคนทั้งสองยังคงจับกันเอาไว้แน่น ถึงแม้จะขึ้นมานั่งบนรถม้าแล้วก็ตาม ดูเหมือนเจ้าดื้อของเขาจะยังไม่รู้ตัว ช่างเถอะ นางยังเด็กนักยังเห็นโลกไม่มากพอ นางยังไม่รู้ว่าบุรุษนั้นน่ากลัวเพียงไรรวมทั้งตัวเขาเอง วันหน้าหากได้อยู่ร่วมกันอย่างถูกต้องแล้ว เขาค่อยสอนนางก็แล้วกัน
รถม้าของหลี่หานอี้หยุดลงที่หน้าเรือนตระกูลเถียนเพื่อส่งให้เถียนสวี่หลันลง จากนั้นจึงเคลื่อนตัวไปที่ท้ายหมู่บ้านที่เป็นที่ตั้งเรือนของเว่ยเจ๋อหมิง
หลังจากที่เถียนสวี่หลันลงไป ภายในห้องโดยสารของรถม้าที่มีบุรุษสองคนนั่งอยู่ ก็เงียบลงทันที หลี่หานอี้ขยับตัวอย่างอึดอัดเขารู้สึกว่าที่แผ่นหลังของตนกำลังเปียกชุ่ม
เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นต
