ตั้งแต่ที่หลี่หานอี้กลับไปวันนั้นเขาก็ไม่ได้กลับมาที่หมู่บ้านหนานซานอีก แต่เขาเขียนจดหมายฝากมากับเว่ยเจ๋อหมิงที่กลายเป็นนกส่งสารไปโดยไม่รู้ตัว
วันนั้นที่เขาใช้ข้ออ้างมาที่เรือนของชายหนุ่ม ทำให้บุรุษทั้งสองสนิทกันอย่างรวดเร็ว พูดอีกอย่างคือเว่ยเจ๋อหมิงคือว่าที่หลานเขยของตระกูลเถียนและหลี่หานอี้ก็คืออาเขยเล็กของเขานั่นเอง
งานมงคลของตระกูลเถียนใกล้เข้ามาเรื่อยๆ สำหรับพวกเขาแล้วนี่เป็นครั้งที่สองที่ตระกูลเถียนและตระกูลหลี่ผูกสัมพันธ์ผ่านการแต่งงาน สองตระกูลนับว่าคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านหนานซานถูกเชิญมาร่วมงานแต่งงานในครั้งนี้ยกเว้นคนตระกูลสวี
แม่นางหลี่มารดาของเถียนสวี่หลันและแม่นางเซี่ยมารดาของเว่ยเจ๋อหมิงที่มาช่วยงานนั่งพูดคุยกันอย่างถูกคอ ทำให้เถียนสวี่หลันที่นั่งอยู่กับพวกนางกลายเป็นตัวเกะกะไป
เถียนสวี่หลันเบื่อที่ต้องนั่งเฝ้า ทั้งที่ตนเองก็ทำอะไรไม่เป็นนางจึงออกไปเ
