ทวงรัก_EP4 เหมือนถูกหวย

719 Words
ทวงรัก_EP4 เหมือนถูกหวย ลูกจันทร์ "สวัสดีครับ..." ฉันมองบุคคลที่มาใหม่ "ที่นี่รับจัดบูทนอกสถานที่ใช่ไหมครับ?" "ค่ะ...รับค่ะ เป็นกาแฟสดและเบเกอรี่ค่ะ" ฉันเอ่ยบอกเค้าที่เอ่ยถาม และมองไปรอบร้าน "ผมขอคุยกับเจ้าของร้านได้ไหมครับ" ฉันเรียกนิชามาคุยเพราะตอนนี้กำลังติดพันเรื่องขนมอยู่ "มาแล้วค่ะ" หลังจากนั้นฉันไม่ได้สนใจคนทั้งสองที่นั่งคุยกันจนออกรสออกชาติ ฉันเข้าไปทำขนมต่อบนครัวชั้นสอง ก่อนจะได้ยินเสียงปิดประตูดังปั้ง! ฉันเงยหน้ามอง...นิชาวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาและโอบกอดฉัน!! "อะไรของแก!!" "เราจะรวยแล้ว!!" "อะไร!" ฉันเอ่ยอย่างหัวเสียเพราะฉันกำลังหัดบีบครีมลงหน้าเค้กอยู่และตอนนี้มันเละหมดแล้ว!! "โรงแรมฝั่งตรงข้ามเค้ามาจ้างเราจัดบูทต้อนรับพนักงาน และนักท่องเที่ยว 1 เดือน!!" ฉันทิ้งครีมในมือที่กำลังบีบลงบนหน้าเค้กทันที "จริงหรอ!!" "จริง!!" ฉันกรีดร้องออกมาอย่างดีใจ ออกบูทวันละ 25,000 บาท ของไม่หมด ก็ได้เต็ม! "เซ็นสัญญาเมื่อกี้!! และจ่ายมัดจำมาครึ่งนึงแล้ว!!" ฉันกระโดดกอดเพื่อนอีกรอบ เพื่อนโชว์สลิปเงินโอนที่โอนเข้าบัญชีร้าน ฉันหัวเราะและกอดกันด้วยความดีใจ โชคหล่นทับเราจริง ๆ นี่ฉันต้องเตรียมตัวซื้อตึกข้าง ๆ แล้วใช่ไหม!! หลังจากวันนั้นเราเตรียมตัวให้พร้อมทุกอย่าง! ฉันลงทุนซื้อเตาใหม่อีกอันเพื่ออบขนม จากตอนแรกที่เค้าบอกว่ารับแค่กาแฟ พอผ่านไปสักอาทิตย์เค้ากลับมาอีกครั้ง ฉันให้ขนมเค้าชิม และเค้าได้นำกลับไปให้เจ้านายเค้าทาน เจ้านายเค้าโอเค เลยออเดอร์ขนมฉันวันล่ะ 100 ชิ้น ราคาชิ้นละ 50 บาท ให้ฉันส่งมาได้เลย คละรส! "จ้างลูกน้องไหม?"นิชาเอ่ยถามฉัน "ฉันไหว!" "ช่วงนี้แกผอมมากเลยนะ...เหมือนหนังหุ้มกระดูก ทานข้าวเยอะ ๆ หน่อย!" ฉันได้แต่หัวเราะ เอาจริงฉันรู้แหละว่าฉันผอมมาก!! ตอนนี้น้ำหนัก 44 ก่อนท้อง น้ำหนัก 50 ก็ผอมลงมากอาจจะเพราะฉันให้นมลูกด้วย "หม่ำ ๆ หิวแล้ว" ซันซันลูกสาวฉัน ที่เริ่มพูดได้เป็นคำ ๆ บอกกับฉันทันทีที่เห็นหน้า "ดื่มจากขวดค่ะ ไม่เข้าเต้าแล้ว!" ฉันเอ็ดเธอเพราะตอนนี้ควรเลิกเต้าได้แล้ว แต่เธอก็ชอบอ้อนขอดื่มนมจากเต้าอยู่ดี! "ซันซัน!" เธอบีบหน้าอกและจะมุดเข้าเสื้อ "ฮื่ออออ หม่ำ ม่าม้าาา" เวลาที่ฉันดูเธอจะโผหานิชาเพื่อหาคนโอ๋ "ร้องไห้แล้ว แม่ ฮื่อออ" คำพูดที่หลุดจากเด็กจะ 3 ขวบ ฉันได้แต่หัวเราะ ดูนะดูจำแต่เรื่องดี ๆ ทั้งนั้น "ซันซัน ดื้อหรอคะ? ถ้าดื้อแม่ไม่รักนะคะ..." ฉันบอกและมองหน้าเธอ ๆ เบะปากร้องไห้ หน้าเหมือนพ่อไม่มีผิด!! "รัก ๆ ๆ ลูกจานนน รักซัน รักแม่!" เธอโผกอดฉัน ซบหน้าลงที่หน้าอกก่อนจะมุดเข้าในเสื้อที่ฉันใส่! "หยุด!" เธอจะดูดนมจากเต้า! ไม่ยอมดื่มจากขวด และไม่ยอมเลยหากฉันจะขัดใจเธอ! "แกก็ให้ลูกกินสัก 5 นาทีเถอะ จะมาหักดิบแบบนี้ตาย ๆ" ซันซันกรีดร้องเหมือนจะขาดใจ ฉันเฉยอย่างเดียว หากเราตามใจลูกทั้งที่รู้ว่าผิด มีหนึ่งครั้ง ก็ต้องมีสอง สาม สี่ ห้า...มันจะทำให้ลูกยิ่งนิสัยเสีย! "ร้องไปเถอะ...ถ้าพูดไม่รู้เรื่องเดี๋ยวจะก็มีคนอื่นเอาไปเลี้ยงเองแหละ! ในเมื่อไม่รักแม่ก็ไม่ต้องอยู่กับแม่เนอะ! " ฉันพูดลอย ๆ แต่ซันซันเธอเป็นเด็กฉลาด และได้ยินทุกคำพูดยิ่งกรีดร้องหนักกว่าเดิม "เอาไงก็เอานะ...ถ้าลูกอยากร้องก็ร้อง แม่ไปนอนดูทอมแอนด์เจอรี่แล้ว!" ฉันลุกเดินออกมา "ลูกจานนน" สุดท้ายเธอก็วิ่งมาและคว้าขวดนมไปดื่ม ส่วนมือก็ขอแค่ได้จับหน้าอกฉันไว้ ลูกฉันนี่น่ารักจริงๆ!!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD