Untitled

877 Words

ตอนพิเศษ : บทสรุปของราชาผู้เดียวดาย ลมหนาวพัดกระทบใบหน้าลิน ในวันที่เธอยืนอยู่หน้าหลุมศพของคิริว ดอกกุหลาบขาวในมือสั่นไหวตามแรงลม แต่ความสั่นที่แท้จริง— คือหัวใจของเธอ ที่ยังเจ็บเหมือนเพิ่งถูกฉีกออก เธอยืนตรงนั้นตั้งแต่เช้า จนพระอาทิตย์ลับตาไป แต่เธอยังไม่ขยับไปไหน บนป้ายหินสีดำ มีเพียงชื่อเดียวที่ทำให้เธอทรุดลงได้เสมอ “คิริว โอซึกะ” มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุค ผู้ชายที่มีทุกอย่าง— อำนาจ เงิน คนภักดี ศัตรูที่ยำเกรง แต่สุดท้าย เขาก็ตาย… ในอ้อมแขนของผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ลินหลับตา ได้ยินเสียงเขาในหัวอีกครั้ง “อยู่ให้ได้นะลิน…เพราะฉันอยากให้เธอมีชีวิตที่ฉันไม่มีวันมีได้…” น้ำตาเธอตกลงบนหินเย็น ๆ ⸻ ✦ เหตุผลที่เขาต้องตาย…ถูกเปิดเผย สามวันหลังงานศพ หัวหน้าองค์กรใหญ่หลายองค์กรในเมือง ล้วนส่งข่าวเดียวกันไปทั่วทั้งเครือข่ายใต้ดิน “โอซึกะ คิริว ถูกฆ่าโดยลูกน้องตัวเอง—ทัตสึ” ข่าวนี้สั่นทั้งวงการ แต่สำหรับคนในโลกมืด… มันไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเสมอ กับคนที่มีอำนาจมากที่สุด “ในโลกมาเฟีย คนที่อยู่สูงที่สุด…คือคนที่มีศัตรูมากที่สุด และศัตรูที่อันตรายที่สุด—คือคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คุณเอง” ทัตสึขายข้อมูลของคิริวให้เรเวน เพื่อแลกตำแหน่ง เพื่อแลกอำนาจ และเพื่อให้ตัวเองไม่ต้องอยู่ใต้เงาของคิริวอีกต่อไป เรเวนคือผู้บงการ แต่คนที่แทงคิริวจากด้านหลัง… คือคนที่เขาเลี้ยงมา คนที่กินข้าวโต๊ะเดียวกัน คนที่เขายกให้เป็น “ครอบครัว” ลินเรียนรู้ความจริงจากไฟล์สุดท้ายของคิริว ไฟล์ที่เขาเตรียมไว้ก่อนเริ่มสงคราม เสียงคิริวดังออกมาจากเครื่องเล่น เสียงที่เธอคิดว่าจะไม่ได้ยินอีกตลอดชีวิต “ถ้าลินได้เห็นไฟล์นี้ แปลว่าฉันอาจไม่รอดจากเรื่องนี้” น้ำตาเธอไหลทันที ก่อนเสียงเขาจะดังต่อ “ในโลกของฉัน…ไม่มีใครไว้ใจได้จริง คนที่อยู่ใกล้ที่สุด มักเป็นคนที่ฆ่าเราตอนเราหันหลังตลอด” เขาหัวเราะแผ่ว ๆ แบบคนชินกับความเจ็บปวด “ฉันรู้ว่าทัตสึทรยศฉันมานานแล้ว แต่นายต้องเลือกตอนที่ฉันรู้สึกมีความสุขที่สุดสินะ…” ลินยกมือปิดปาก เสียงสะอื้นหลุดออกมา “ลิน…อย่าโทษเขา อย่าโทษตัวเอง และอย่าโทษโลกใบนี้” “ฉันเลือกทางนี้เอง และฉันก็เลือกที่จะรักเธอ— ทั้งที่รู้ว่าความรักของฉัน…ไม่มีทางจบแบบสวยงามได้” เขาหายใจเข้าลึก เหมือนกำลังจะพูดประโยคสุดท้าย “จำไว้…อำนาจทำให้คนกลายเป็นศัตรูได้ในพริบตา แม้แต่คนที่เราเลี้ยงมากับมือ แต่เธอ…คือคนเดียวที่ฉันไม่เคยสงสัยเลย” “ถ้ามีชาติหน้า… ฉันขอเกิดในที่ที่ไม่มีความตายและการทรยศ เพื่อที่ฉันจะได้รักเธออีกครั้ง… แบบไม่ต้องกลัวว่าจะเสียเธอไป” เสียงไฟล์ดับลง โลกของลินก็เงียบอีกครั้ง ⸻ ✦ ทำไมคนอยู่สูง…ถึงต้องตายเช่นนี้ วันที่โลกใต้ดินประกาศข่าว นักเลง คนค้ายา หัวหน้าแก๊ง ต่างพูดกันเหมือนเป็นกฎข้อใหญ่ที่สุด “ยิ่งอยู่สูงเท่าไหร่ ยิ่งมีคนอยากดันให้ตกเร็วเท่านั้น” เพราะอำนาจคืออาหารของความโลภ เพราะตำแหน่งมาเฟียคือเป้าหมายของการหักหลัง เพราะคนที่ภักดีวันนี้— อาจเป็นคนที่ยิงคุณพรุ่งนี้ และคิริว… ก็เป็นหนึ่งในคนที่โชคร้ายที่สุด เพราะเขายืนอยู่สูงเกินไป จนทุกคนอยากจะดึงเขาลง สุดท้าย เขาจึงตายไม่ใช่เพราะศัตรู แต่เพราะ “คนที่เขารักแบบพี่น้อง” นี่คือจุดจบที่แท้จริงของมาเฟีย ไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ แต่คือการโดนหักหลังโดยคนที่ใกล้ที่สุด ⸻ ✦ สิ่งเดียวที่ไม่ถูกหักหลัง…คือตอนที่เขารักเธอ วันสุดท้ายที่ลินไปเยี่ยมหลุมศพ เธอวางดอกกุหลาบขาวหนึ่งดอก และกระซิบเบา ๆ “คิริว…คุณอาจถูกหักหลังทั้งโลก แต่ความรักของคุณ…ฉันไม่เคยคิดแม้เสี้ยวเดียวว่าจะโกหก” เธอยิ้มทั้งน้ำตา ยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ็บ แต่ก็ยังมีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่ “คุณตายเพราะคุณยืนสูงเกินไป แต่คุณรักฉันเพราะคุณยืนข้างฉันได้พอดี…” ลินหลับตา ลมพัดรอบหลุมศพเบา ๆ เหมือนคิริวยังยืนอยู่ข้างเธอ “ถ้าชาติหน้ามีจริง… ฉันขอเป็นคนเดินเข้าไปหาคุณก่อนนะคะ…” ⸻ ✦ สัจธรรมของเรื่องนี้ อำนาจ เป็นสิ่งล่อลวงคนให้ลืมความเป็นมนุษย์ ตำแหน่งสูงสุด คือเป้าหมายที่ทุกคนอยากแย่ง—even คนที่คุณคิดว่าเป็นครอบครัว ความรักของมาเฟีย ยิ่งใหญ่ได้ จริงใจได้ แต่อาจไม่รอดจากโลกที่เต็มไปด้วยการทรยศ คิริว ตายเพราะโลกของเขา แต่มีชีวิตอยู่ในความทรงจำของลิน เพราะเธอคือความจริงใจหนึ่งเดียวในชีวิตที่เต็มไปด้วยเงามืดของเขา

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more