ดั่งต้องมนต์มาเฟีย 2

1015 Words

ตอนที่ 2 : ภายใต้การดูแลของมาเฟีย ลมกลางคืนตีหน้าแรงจนลินต้องยกมือขึ้นบัง ด้านนอกบาร์เต็มไปด้วยความวุ่นวายที่ดูผิดธรรมชาติกว่าเดิม รถหลายคันจอดขวางกันไว้ การ์ดของคิริวเคลื่อนตัวเร็วราวกับเตรียมไว้ล่วงหน้า ทุกคนต่างถืออาวุธพร้อมรับมือ แต่เธอไม่มีเวลามองอะไรได้นาน เพราะมือใหญ่ของคิริวยังคงจับแขนเธอแน่น…แน่นจนเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปจากเขา “เดินตามฉัน อย่ามองซ้ายขวา” น้ำเสียงทุ้มต่ำกดลึกจนใจเธอสั่น ลินเม้มริมฝีปาก พยายามก้าวตามให้ทัน แต่ผู้ชายตัวสูงกว่าเธอเกือบสองหัวก้าวยาวจนเธอแทบจะวิ่งตาม “ค่อย ๆ หน่อยก็ได้ค่ะ ฉัน—” เธอยังไม่ทันจบประโยค คิริวก็หยุดเดินกะทันหัน ทำให้เธอชนหลังเขาเข้าเต็ม ๆ อกและท้องของเธอกระแทกกับแผ่นหลังกว้างของเขา ชั่วขณะนั้นลมหายใจของลินหายไปหนึ่งจังหวะ เขาหันกลับมามองเธอช้า ๆ ดวงตาคมกริบจับความประหม่าและการสั่นของไหล่เธอได้ทันที “ถ้าฉันไม่จับเธอไว้แบบนี้ เธอตายไปแล้วลิน” น้ำเสียงเขาเรียบ…แต่ลึกจนเธอใจหวิว เขาเรียกชื่อเธออีกครั้ง เหมือนตั้งใจย้ำให้จำว่าตอนนี้เธอเป็น ‘ของใคร’ ⸻ การ์ดเปิดประตูรถคันหรูสีดำด้านให้ คิริวดึงเธอเข้าไปก่อนแล้วตัวเองจึงตามเข้ามานั่งข้าง ๆ ทันทีที่ประตูปิด เสียงวุ่นวายด้านนอกถูกตัดขาด เหลือเพียงบรรยากาศอึดอัดในรถ ลินขยับตัวอย่างระมัดระวัง แต่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่รับรู้ถึงความใกล้ชิดของชายข้างกาย คิริวนั่งข้างเธอในระยะที่ใกล้จนขาแทบจะชนกัน ชุดสูทสีดำทำให้เขาดูเย็นชาและน่ากลัวขึ้นไปอีก แต่กลิ่นตัวอุ่น ๆ ผสมกลิ่นน้ำหอมของเขากลับทำให้เธอรู้สึก…ไม่อยากขยับหนี เธอพยายามเบือนสายตาออกไปนอกหน้าต่าง แต่ไม่กล้ามองเขาตรง ๆ “มองฉันสิ” เสียงเขาดังขึ้นกะทันหัน ทำให้เธอสะดุ้งแรง “ม…มองทำไมคะ” “จะได้รู้ว่าฉันไม่ได้จะทำอะไรเธอ” เขาว่า แต่สายตาที่จับจ้องกลับร้อนกว่าความหมายที่พูดออกมา คิริวยกมือขึ้นจับคางเธอเบา ๆ บังคับให้หันหน้าไปทางเขา สัมผัสนั้นไม่ได้แรง แต่กลับทำให้หัวใจเธอเต้นแบบควบคุมไม่ได้ “กลัวฉันเหรอ?” เขาถามช้า ๆ ใกล้จนเธอรู้สึกลมหายใจเขาอยู่บนริมฝีปากตัวเอง ลินกลืนน้ำลาย “คุณเป็นมาเฟีย…จะไม่ให้กลัวยังไงล่ะคะ” คิริวหัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงหัวเราะของเขาทั้งทุ้ม ทั้งอันตราย และ…ดึงดูดอย่างไม่น่าเชื่อ “ฉันไม่ใช่ปัญหาของเธอ” เขาก้มหน้าเข้าใกล้อีกนิด “แต่พวกที่จ้องจะฆ่าเธอต่างหากที่เป็น” หัวใจเธอหล่นวูบ “ฉันแค่ไปทำงานเสิร์ฟ ทำไมต้อง—” “เพราะเธอเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็น” เขาตัดคำทันที “แต่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรเห็นอะไร!” “นั่นแหละปัญหา” ดวงตาของคิริวฉายแววเคร่งเครียดที่ไม่เคยเผยในบาร์ “ตอนนี้เธอถูกหมายหัวไปแล้ว ต่อให้ไปแจ้งตำรวจ…พวกมันก็จะมาหาเธออยู่ดี” ลินกำมือแน่น ร่างกายเริ่มสั่นด้วยความกลัวจริง ๆ คิริวมองเห็นทั้งหมด เขาเอื้อมมือมาดึงเธอเข้าหาตัวอย่างไม่ให้คิดมาก หลังมือใหญ่ลูบที่ต้นแขนเธอช้า ๆ อย่างเป็นจังหวะ มันไม่ใช่การปลอบใจ แต่เป็นเหมือนการบอกว่า เขาเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างเธอ “ตั้งแต่วินาทีนี้ เธอจะไปไหนไม่ได้จนกว่าฉันจะบอก” เสียงของเขานุ่มลง แต่นุ่มแบบที่กดลึกจนทำให้เธอแทบหายใจผิดจังหวะ ลินช้อนตามองเขา “ฉันไม่มีสิทธิ์เลือกเหรอคะ” “ไม่มี” เขาตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด “เพราะตอนนี้…ชีวิตเธออยู่ในมือฉัน” คำพูดนั้นทำให้ลินเงียบไป เธอไม่รู้ว่ากลัว หรือหัวใจเต้นแรงเพราะความรู้สึกอื่นกันแน่ ⸻ รถหยุดที่หน้าตึกสูงหรูหรา การ์ดเปิดประตูให้ คิริวจับข้อมือเธออีกครั้งเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไป พอเข้าในลิฟต์ ปุ่มถูกกดขึ้นไปยังชั้นบนสุด ระหว่างยืนอยู่ในกล่องเหล็กปิดตาย เธอรับรู้ได้ถึงความตึงเครียดที่อัดแน่นกว่าเดิม เสียงลิฟต์ปิดประตูดัง ติ้ง ฮึมฮัมเบา ๆ ของเครื่องยนต์ดังไปทั่ว แต่เสียงลมหายใจของคิริวกลับดังชัดกว่า “คุณจะพาฉันไปไหน…” ลินถามเสียงแผ่ว คิริวหันมาหา ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้จนเธอต้องหายใจเบาลงโดยไม่รู้ตัว “เพนต์เฮาส์ของฉัน” เขาตอบสั้น ๆ เธอตาโต “ฉันจะไม่ไป—” คิริวขยับเข้ามาใกล้อีกก้าวเดียว ปลายนิ้วแตะปลายคางเธอเบา ๆ กดให้เงยหน้าขึ้นสบตาเขา “ลิน…” เขาเรียกชื่อเธอด้วยเสียงที่ทั้งนุ่ม ทั้งกดลึกจนขาเธอแทบทรุด “เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อใจฉัน” “แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะไม่ทำอะไรฉัน…” คิริวเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาเย็นชาเมื่อครู่ กลับร้อนขึ้นอย่างอันตราย “เพราะถ้าฉันคิดจะทำ…” ริมฝีปากเขาเฉียดแก้มเธอเพียงนิดเดียว “ป่านนี้เธอไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้แล้วลิน” หัวใจเธอเต้นแรงจนเจ็บ ท้ายประโยคเขาแทบกระซิบใส่ผิวเธอ “…ฉันควบคุมตัวเองได้ยากกว่าเธอคิดนะ” ลิฟต์ดัง ติ้ง อีกครั้ง ประตูเปิดพอดี คิริวดึงมือเธอพาออกไปจากลิฟต์อย่างไม่ให้ปฏิเสธได้ คืนนี้…ลินไม่เพียงแค่ถูกพามาอยู่ภายใต้การคุ้มกันของมาเฟีย แต่กำลังก้าวเข้าไปในโลกของผู้ชายที่มีอันตรายซ่อนอยู่ในทุกลมหายใจของเขาเอง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more