ดั่งต้องมนต์มาเฟีย 12

971 Words
ตอนที่ 12 : แผนที่เจ็บปวดที่สุด…การหายไปของเขา ลมกลางคืนพัดผ่านเส้นผมของลินอย่างแรง รถแล่นตัดออกนอกเมืองด้วยความเร็วสูง แสงไฟริมทางค่อย ๆ หายไปทีละดวงจนถนนข้างหน้ามืดสนิท ทุกคนต่างหวาดระแวง แต่คนที่นิ่งที่สุดกลับเป็นคิริว— นิ่งจนลินรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างในแววตาของเขา ราวกับว่า… เขาตัดสินใจอะไรบางอย่างไว้แล้ว และมันทำให้หัวใจเธอปั่นป่วนอย่างไม่มีเหตุผล ⸻ ✦ จุดพักกลางทาง…ที่เหมือนเป็นลางร้าย รถหยุดในโกดังร้างหลังหนึ่ง ที่ซ่อนรถสำหรับเปลี่ยนเส้นทาง ลินลงมายืนข้างรถ อากาศเย็นจนเธอสั่น แต่ที่สั่นยิ่งกว่าคือความรู้สึกแปลก ๆ ที่ก่อตัวในอกตั้งแต่เมื่อกี้ คิริวเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า ลมพัดชายเสื้อแจ็กเก็ตของเขา เงาของเขาทอดลงบนตัวเธอเหมือนกำแพงที่คอยปกป้องมาตลอด แต่คราวนี้… เขามองเธอไม่เหมือนเดิม มองเหมือนจะบอกลาโดยไม่พูดออกมา “ลิน” เสียงเขาทุ้มต่ำจนเธอขนลุก “คะ…?” คิริวยื่นมือขึ้น ลูบแก้มเธอด้วยความอ่อนโยนที่สุดที่เขาเคยสัมผัสเธอ “ถ้าวันหนึ่ง…ฉันหายไป” เขาพูดช้า ๆ “…เธอจะทำยังไง” หัวใจลินหยุดเต้นหนึ่งจังหวะ “ทำไมคุณถามแบบนั้นคะ…” เขาไม่ตอบ แค่ก้มลงมองมือของเธอที่กำชายเสื้อเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว สายตาคิริวสั่นไหววูบหนึ่ง เหมือนเขากำลังทำสิ่งที่ตัวเองเกลียดที่สุด— ทำให้อีกฝ่ายเจ็บ “ฉันอยากรู้…” เสียงเขาแผ่วลง “…ว่าเธอจะอยู่ต่อ หรือหนีไปจากทุกอย่าง” ลินรู้สึกเหมือนถูกมีดแทงตรงหัวใจ “ฉันจะไม่หนีจากคุณค่ะ” คิริวหลับตาแน่น เหมือนคำพูดนี้ทำเขาเจ็บมากกว่าดีใจ “อย่า…พูดแบบนี้ตอนนี้” เขาพึมพำ “…ฉันจะลังเล” ลมแรงพัดผ่าน ฝุ่นปลิวรอบตัวทั้งคู่เหมือนภาพช้าของฉากลาจาก คิริวโน้มตัวเข้ามา โอบเธอเข้ามากอด กอดแน่นแบบที่ไม่เคยกอดมาก่อน กอดแบบที่ร่างทั้งสองแนบสนิทจนหัวใจของเขากระแทกกับหัวใจของเธอโดยตรง “ฉันอยากเชื่อใจเธอ…” เสียงเขาสั่นจนเธอไม่เคยได้ยินมาก่อน “…แต่โลกของฉันมันโหดร้ายเกินไปสำหรับคนแบบเธอ” ลินสั่นทั้งตัว “ฉันไม่กลัวค่ะ ขอแค่มีคุณ—” แต่เธอพูดไม่จบ เพราะเสียงปืนดังขึ้นทันที ปัง!!!! ทุกอย่างหยุดชะงัก ร่างคิริวกระตุก จังหวะเดียวกับที่เลือดสาดลงบนเสื้อของลิน เธอร้องลั่น “คิริว!!!” คิริวล้มลงต่อหน้าเธอ ล้มลงในอ้อมแขนของเธอ เลือดอุ่น ๆ เปรอะเต็มฝ่ามือเธอ “ไม่นะ…ไม่นะคะ!” ลินกอดเขาแน่น ร้องไห้สั่น มือเธอพยายามกดแผลเลือด แต่เลือดก็ไหลออกมาไม่หยุด “ทัตสึ!” การ์ดตะโกน แต่เสียงนั้นเบาหวิวเมื่อเทียบกับเสียงหัวใจลินที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ “ลิน…” เสียงคิริวแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน เขายกมือขึ้นแตะใบหน้าเธอครั้งสุดท้าย “หนีไป…” “ไม่ค่ะ! ฉันจะอยู่กับคุณ—!” “ถ้าเธออยู่…เธอตาย” เขายิ้มเบา ๆ ยิ้มที่เจ็บที่สุดที่เคยเห็น “และฉัน…ไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้ตายเด็ดขาด” ตาของลินพร่ามัว น้ำตาไหลไม่หยุด “คิริว…อย่าทิ้งฉันนะ…” มือเขาค่อย ๆ หล่นลง ร่างเขาแน่นิ่ง ลมหายใจแผ่วสุดท้ายเลือนหาย โลกทั้งใบของลินหยุดหมุน เธอร้องเหมือนหัวใจแตกเป็นเศษแก้ว “ไม่!!!! คิริว!!!!” ⸻ ✦ ถูกบังคับให้หนี…เพราะเขาทิ้งชีวิตไว้ในอ้อมแขนเธอ การ์ดลากเธอออกมา ลินดิ้นสุดแรง ร้องไห้จนเสียงแหบ “ปล่อยฉัน! ฉันต้องอยู่กับเขา!” “คุณลิน!! ถ้าคุณไม่หนี—เขาตายฟรี!!” คำพูดนั้นทำให้เธอหยุดไปเพียงเสี้ยววินาที แล้วความจริงก็พุ่งเข้ามากระแทกเธออย่างแรง เธอถูกลากขึ้นรถอีกคัน เสียงเครื่องยนต์ติด รถพุ่งออกไปจากโกดังทันที ลินก้มมองมือของตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดของคิริว น้ำตาไหลจนมองทางแทบไม่เห็น “คิริว…ฉันขอโทษ…” “ฉันขอโทษ…ฮึก…ฉันไม่อยากหนี…” เธอกรีดร้องทั้งน้ำตา เหมือนโลกทั้งโลกพังลงในชั่วขณะเดียว และหัวใจเธอ… แตกจนไม่มีชิ้นไหนสมบูรณ์อีกต่อไป ⸻ ✦ แต่มันคือแผน…แผนที่เขาเลือกความเจ็บเพื่อเห็นหัวใจเธอจริง ๆ ในโกดัง— ทันทีที่รถของลินพ้นระยะ— ร่างของคิริวที่ยังนิ่งสนิท กระตุกเล็กน้อย เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง ทัตสึปรากฏตัว พร้อมชุดเกราะกันกระสุนที่เลือดปลอมเปื้อนอยู่ “ท่านครับ…เธอร้องจนแทบขาดใจ” คิริวลืมตาช้า ๆ ดวงตาเขาไม่ใช่ของคนที่เพิ่งตาย แต่ของคนที่กำลังทนความเจ็บปวด…ไม่ใช่เจ็บแผล แต่เจ็บใจ “ฉันเห็นแล้ว” เสียงเขาแผ่ว กดลึก “…เธอรักฉันจริง” เขาไม่สบตาทัตสึ มองเพียงเลือดบนมือของตัวเอง—เลือดหลอกที่เขาใช้หลอกลิน “แต่ฉันต้องแน่ใจ” เขาพึมพำ น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย “ก่อนจะดึงเธอเข้าสู่โลกของฉันจริง ๆ” เขาหลับตา หายใจหนัก เหมือนกำลังข่มความรู้สึกบางอย่างที่รุนแรงจนแทบทนไม่ไหว “ลิน…” เขากระซิบชื่อเธอ “…รอฉันก่อนนะ” เขายืนขึ้น เผยให้เห็นว่าแผลนั้น— เป็นแค่เลือดปลอมที่เขาวางแผนไว้ล่วงหน้า “เพราะถ้าเธอยังรักฉันตอนที่คิดว่าฉันตายไปแล้ว…” เขายิ้มบาง ๆ แต่ลึกพอจะเห็นความเจ็บที่ซ่อนอยู่ “…เธอก็จะไม่มีวันหนีไปจากฉันได้อีกต่อไป” และแผนรักอันโหดร้าย… ก็เริ่มขึ้นจริง ๆ
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD