ตอนที่ 12 : แผนที่เจ็บปวดที่สุด…การหายไปของเขา
ลมกลางคืนพัดผ่านเส้นผมของลินอย่างแรง
รถแล่นตัดออกนอกเมืองด้วยความเร็วสูง
แสงไฟริมทางค่อย ๆ หายไปทีละดวงจนถนนข้างหน้ามืดสนิท
ทุกคนต่างหวาดระแวง
แต่คนที่นิ่งที่สุดกลับเป็นคิริว—
นิ่งจนลินรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างในแววตาของเขา
ราวกับว่า…
เขาตัดสินใจอะไรบางอย่างไว้แล้ว
และมันทำให้หัวใจเธอปั่นป่วนอย่างไม่มีเหตุผล
⸻
✦ จุดพักกลางทาง…ที่เหมือนเป็นลางร้าย
รถหยุดในโกดังร้างหลังหนึ่ง
ที่ซ่อนรถสำหรับเปลี่ยนเส้นทาง
ลินลงมายืนข้างรถ
อากาศเย็นจนเธอสั่น
แต่ที่สั่นยิ่งกว่าคือความรู้สึกแปลก ๆ ที่ก่อตัวในอกตั้งแต่เมื่อกี้
คิริวเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า
ลมพัดชายเสื้อแจ็กเก็ตของเขา
เงาของเขาทอดลงบนตัวเธอเหมือนกำแพงที่คอยปกป้องมาตลอด
แต่คราวนี้…
เขามองเธอไม่เหมือนเดิม
มองเหมือนจะบอกลาโดยไม่พูดออกมา
“ลิน”
เสียงเขาทุ้มต่ำจนเธอขนลุก
“คะ…?”
คิริวยื่นมือขึ้น
ลูบแก้มเธอด้วยความอ่อนโยนที่สุดที่เขาเคยสัมผัสเธอ
“ถ้าวันหนึ่ง…ฉันหายไป”
เขาพูดช้า ๆ
“…เธอจะทำยังไง”
หัวใจลินหยุดเต้นหนึ่งจังหวะ
“ทำไมคุณถามแบบนั้นคะ…”
เขาไม่ตอบ
แค่ก้มลงมองมือของเธอที่กำชายเสื้อเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว
สายตาคิริวสั่นไหววูบหนึ่ง
เหมือนเขากำลังทำสิ่งที่ตัวเองเกลียดที่สุด—
ทำให้อีกฝ่ายเจ็บ
“ฉันอยากรู้…”
เสียงเขาแผ่วลง
“…ว่าเธอจะอยู่ต่อ หรือหนีไปจากทุกอย่าง”
ลินรู้สึกเหมือนถูกมีดแทงตรงหัวใจ
“ฉันจะไม่หนีจากคุณค่ะ”
คิริวหลับตาแน่น
เหมือนคำพูดนี้ทำเขาเจ็บมากกว่าดีใจ
“อย่า…พูดแบบนี้ตอนนี้”
เขาพึมพำ
“…ฉันจะลังเล”
ลมแรงพัดผ่าน
ฝุ่นปลิวรอบตัวทั้งคู่เหมือนภาพช้าของฉากลาจาก
คิริวโน้มตัวเข้ามา
โอบเธอเข้ามากอด
กอดแน่นแบบที่ไม่เคยกอดมาก่อน
กอดแบบที่ร่างทั้งสองแนบสนิทจนหัวใจของเขากระแทกกับหัวใจของเธอโดยตรง
“ฉันอยากเชื่อใจเธอ…”
เสียงเขาสั่นจนเธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
“…แต่โลกของฉันมันโหดร้ายเกินไปสำหรับคนแบบเธอ”
ลินสั่นทั้งตัว
“ฉันไม่กลัวค่ะ ขอแค่มีคุณ—”
แต่เธอพูดไม่จบ
เพราะเสียงปืนดังขึ้นทันที
ปัง!!!!
ทุกอย่างหยุดชะงัก
ร่างคิริวกระตุก
จังหวะเดียวกับที่เลือดสาดลงบนเสื้อของลิน
เธอร้องลั่น
“คิริว!!!”
คิริวล้มลงต่อหน้าเธอ
ล้มลงในอ้อมแขนของเธอ
เลือดอุ่น ๆ เปรอะเต็มฝ่ามือเธอ
“ไม่นะ…ไม่นะคะ!”
ลินกอดเขาแน่น ร้องไห้สั่น
มือเธอพยายามกดแผลเลือด
แต่เลือดก็ไหลออกมาไม่หยุด
“ทัตสึ!”
การ์ดตะโกน
แต่เสียงนั้นเบาหวิวเมื่อเทียบกับเสียงหัวใจลินที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ
“ลิน…”
เสียงคิริวแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน
เขายกมือขึ้นแตะใบหน้าเธอครั้งสุดท้าย
“หนีไป…”
“ไม่ค่ะ! ฉันจะอยู่กับคุณ—!”
“ถ้าเธออยู่…เธอตาย”
เขายิ้มเบา ๆ
ยิ้มที่เจ็บที่สุดที่เคยเห็น
“และฉัน…ไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้ตายเด็ดขาด”
ตาของลินพร่ามัว น้ำตาไหลไม่หยุด
“คิริว…อย่าทิ้งฉันนะ…”
มือเขาค่อย ๆ หล่นลง
ร่างเขาแน่นิ่ง
ลมหายใจแผ่วสุดท้ายเลือนหาย
โลกทั้งใบของลินหยุดหมุน
เธอร้องเหมือนหัวใจแตกเป็นเศษแก้ว
“ไม่!!!! คิริว!!!!”
⸻
✦ ถูกบังคับให้หนี…เพราะเขาทิ้งชีวิตไว้ในอ้อมแขนเธอ
การ์ดลากเธอออกมา
ลินดิ้นสุดแรง
ร้องไห้จนเสียงแหบ
“ปล่อยฉัน! ฉันต้องอยู่กับเขา!”
“คุณลิน!! ถ้าคุณไม่หนี—เขาตายฟรี!!”
คำพูดนั้นทำให้เธอหยุดไปเพียงเสี้ยววินาที
แล้วความจริงก็พุ่งเข้ามากระแทกเธออย่างแรง
เธอถูกลากขึ้นรถอีกคัน
เสียงเครื่องยนต์ติด
รถพุ่งออกไปจากโกดังทันที
ลินก้มมองมือของตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดของคิริว
น้ำตาไหลจนมองทางแทบไม่เห็น
“คิริว…ฉันขอโทษ…”
“ฉันขอโทษ…ฮึก…ฉันไม่อยากหนี…”
เธอกรีดร้องทั้งน้ำตา
เหมือนโลกทั้งโลกพังลงในชั่วขณะเดียว
และหัวใจเธอ…
แตกจนไม่มีชิ้นไหนสมบูรณ์อีกต่อไป
⸻
✦ แต่มันคือแผน…แผนที่เขาเลือกความเจ็บเพื่อเห็นหัวใจเธอจริง ๆ
ในโกดัง—
ทันทีที่รถของลินพ้นระยะ—
ร่างของคิริวที่ยังนิ่งสนิท
กระตุกเล็กน้อย
เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง
ทัตสึปรากฏตัว พร้อมชุดเกราะกันกระสุนที่เลือดปลอมเปื้อนอยู่
“ท่านครับ…เธอร้องจนแทบขาดใจ”
คิริวลืมตาช้า ๆ
ดวงตาเขาไม่ใช่ของคนที่เพิ่งตาย
แต่ของคนที่กำลังทนความเจ็บปวด…ไม่ใช่เจ็บแผล
แต่เจ็บใจ
“ฉันเห็นแล้ว”
เสียงเขาแผ่ว กดลึก
“…เธอรักฉันจริง”
เขาไม่สบตาทัตสึ
มองเพียงเลือดบนมือของตัวเอง—เลือดหลอกที่เขาใช้หลอกลิน
“แต่ฉันต้องแน่ใจ”
เขาพึมพำ
น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
“ก่อนจะดึงเธอเข้าสู่โลกของฉันจริง ๆ”
เขาหลับตา
หายใจหนัก
เหมือนกำลังข่มความรู้สึกบางอย่างที่รุนแรงจนแทบทนไม่ไหว
“ลิน…”
เขากระซิบชื่อเธอ
“…รอฉันก่อนนะ”
เขายืนขึ้น
เผยให้เห็นว่าแผลนั้น—
เป็นแค่เลือดปลอมที่เขาวางแผนไว้ล่วงหน้า
“เพราะถ้าเธอยังรักฉันตอนที่คิดว่าฉันตายไปแล้ว…”
เขายิ้มบาง ๆ
แต่ลึกพอจะเห็นความเจ็บที่ซ่อนอยู่
“…เธอก็จะไม่มีวันหนีไปจากฉันได้อีกต่อไป”
และแผนรักอันโหดร้าย…
ก็เริ่มขึ้นจริง ๆ