ดั่งต้องมนต์มาเฟีย 16

1009 Words

ตอนที่ 16 : เงาแห่งสงคราม… และเสียงหัวใจที่ยังตามหากัน เสียงเครื่องยนต์ของรถนับสิบคันแผดดังในความมืด เส้นไฟหน้ารถสว่างเป็นแถว เหมือนกองทัพเงาที่กำลังเคลื่อนตัวไปยังสนามรบ คิริวยืนพิงรถคันหน้า เสื้อเชิ้ตสีดำทับด้วยเสื้อกันกระสุน ท่าทางของเขาเหมือนผู้บัญชาการที่ยืนอยู่เหนือทุกคน สายตาคมกริบจับภาพทุกอย่างได้แม้ในความมืด แต่ในหัวของเขา… มีเพียงเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น “คุณต้องกลับมานะคะ…กลับมาหาฉัน” คิริวกำมือจนเส้นเลือดขึ้น ความคิดนั้นทำให้หัวใจเขาทั้งร้อนทั้งหนาวสลับกันไปหมด ทัตสึเดินเข้ามา รายงานอย่างเร่งด่วน “ศัตรูกระจายกำลังอยู่สามจุดครับท่าน แต่จุดหลัก—อยู่ที่โกดังโซนทิศเหนือ” คิริวพยักหน้า “มันคิดว่าฉันจะถอย” รอยยิ้มที่ผุดบนมุมปากเขา… คือรอยยิ้มของนักล่าที่พร้อมจะฆ่าใครก็ตามที่แตะต้องคนของเขา ⸻ ✦ การเริ่มต้นของสงคราม…ไฟลุกกลางคืน เมื่อรถทั้งหมดพุ่งออกไป เสียงลมฉีกผ่านกระจก ผู้ติดตามของศัตรูยังไม่รู้ว่าใครกำลังมาหา พวกเขาจะรู้…ตอนที่สายเกินไปแล้ว ในเวลาเดียวกัน… ใต้พื้นของบ้านพักลับ ลินยืนกอดแขนตัวเอง ใจสั่นไม่หยุด เธออยู่คนเดียวในห้องที่แคบและมืดกว่าที่ควรจะเป็น เธอเฝ้าคิดถึงสัมผัสของคิริวตอนที่เขาแตะหน้าผากกับเธอ ตอนที่เขาเอ่ยคำว่า “ฉันรักเธอ” มันยังชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ แต่หัวใจของเธอยังไม่สงบ— อย่างไม่รู้สาเหตุ ทำไม…ฉันถึงรู้สึกเหมือนมีบางอย่างจะเกิดขึ้นกับเขาอีก? เธอกลืนน้ำลาย เดินวนไปมาจนเหนื่อย แต่ความหวาดหวั่นกลับยิ่งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ⸻ ✦ ที่สนามรบ – คิริวเริ่มล่า โกดังร้างโซนเหนือ ถูกแสงไฟจากรถหลายสิบคันทาบทับเหมือนเวทีประหาร คิริวลงจากรถ ยืนกลางลานเหมือนราชาที่รอศัตรูออกมาเผชิญหน้า คนขององค์กรตรงข้ามโผล่มาทีละคน ถืออาวุธครบมือ แต่เมื่อเห็นคิริว—สีหน้าทุกคนสั่นไหวทันที เพราะไม่มีใครคาดว่าเขาจะ “บุก” เอง หัวหน้าศัตรูตะโกน “มาคนเดียวคิดว่าจะรอดเรอะ—!?” คิริวหัวเราะแผ่ว ๆ เสียงเย็นจนอากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลง “ฉันไม่ได้มาคนเดียว” สัญญาณมือของเขาถูกยกขึ้น ทหารลับของคิริวโผล่ออกมาจากด้านบนโกดังและสองข้างลาน พร้อมอาวุธครบมือ ในหนึ่งวินาที— ศัตรูถอยหลังแทบชนกำแพง คิริวเดินช้า ๆ เหมือนเดินชมสวน แต่แววตาของเขาไม่ใช่คนปกติ มันเหมือนสัตว์นักล่าที่พร้อมจะฉีกเหยื่อทั้งเป็น “ใครสั่งให้ตามล่าลิน” เขาถามเสียงเรียบ แต่แรงอาฆาตหนักจนพื้นแทบสั่น ศัตรูเงียบ ก่อนหนึ่งในนั้นจะตะโกนบ้าคลั่ง “เธอรู้เรื่องไปแล้ว! ถ้าไม่ฆ่า…ก็จะเปิดปาก!!” คิริวหยุดเดิน มือกำปืนแน่น นัยน์ตาของเขามืดลง ไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่เพราะ จะฆ่าแบบไหน ต่างหาก ทัตสึกระซิบข้างหู “ท่าน…อย่าลืมเรื่องแผนกลางคืน—” “ฉันจะไม่ให้ใครแตะผู้หญิงของฉันอีก” คิริวขัดทันควัน “ใครแตะต้องลิน…ฉันฆ่าทุกคน” คำว่า “ผู้หญิงของฉัน” ทำให้ลูกน้องทุกคนสะดุ้ง ส่วนศัตรู—เริ่มถอยอย่างหวาดกลัว แต่ก่อนคิริวจะก้าวเข้าไปจะจัดการ— เสียงโทรศัพท์ของทัตสึดังขึ้นอย่างรุนแรง ทัตสึรับสาย สีหน้าของเขาเปลี่ยนทันที “คุณคิริว…เรื่องใหญ่แล้วครับ—คุณลินหายไป!” ⸻ ✦ ลิน…หายไปจากที่ซ่อน หัวใจคิริวหยุดเต้น เขาคว้าคอเสื้อทัตสึทันที “ว่ายังไงนะ!?” “กล้องวงจรปิดจับภาพได้ครับ!” ทัตสึยื่นโทรศัพท์ให้ดู ลิน—เปิดประตูแอบออกไปจากที่ซ่อน แล้วคนแปลกหน้าหลบอยู่ในเงามืด คว้าแขนเธอออกไปอย่างรวดเร็ว ทุกวินาทีก่อนลินถูกดึงหายไป— เธอหันกลับไปมองตรงกล้อง สายตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัวสุดหัวใจ และเหมือนกำลังร้องเรียกชื่อเดียว ชื่อของเขา คิริวหายใจแรง แต่ไม่ใช่แรงแบบคนโกรธ มันคือแรงของคนที่หัวใจแตกสลาย “ลิน…” เสียงเดียวที่หลุดออกมาจากปากเขา ทั้งแผ่ว ทั้งสั่น ทั้งอันตรายที่สุดตั้งแต่เปิดเรื่องมา เขาหันกลับไปยังศัตรู ดวงตาเขาเปลี่ยนเป็นของคนที่ไม่มีความปรานีหลงเหลือ “ฉันให้เวลาพวกแกห้าวินาที…” เขาชักปืนขึ้น เล็งตรงหัวหัวหน้าศัตรู “บอกมาว่าใครจับเธอไป” ศัตรูตัวสั่น “มะ…ไม่รู้! พวกเราไม่ได้—” คิริวยิงเฉียดแขนมันในเสี้ยววิ จนอีกฝ่ายล้มลงร้องอย่างทรมาน เขาเดินเข้าหา ปืนในมือแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูด “ใคร–จับ–เธอ–ไป” เขาย้ำทีละคำ เสียงต่ำจนเหมือนเสียงของปีศาจ ศัตรูคนนั้นร้องไห้ “ฉันไม่รู้จริง ๆ! แต่…แต่มีข่าวลือว่า…มีคนอื่นต้องการตัวเธอ…” คิริวหยุด หัวใจเขาเต้นแรงเหมือนจะระเบิด “…คนอื่น?” “ใช่…” ศัตรูกลืนน้ำลาย “เป็นคนที่…ใหญ่กว่าพวกเรา…ใหญ่กว่าคุณด้วย…” ทัตสึหันมามองทันที “คุณคิริว เราต้องกลับไปเดี๋ยวนี้!” คิริวไม่พูดอะไร เขาเดินผ่านลูกน้อง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ใช่มาเฟีย ไม่ใช่หัวหน้าแก๊ง แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง ที่กำลังวิ่งตามหัวใจตัวเอง เพราะผู้หญิงที่เขารัก…ถูกพรากไปต่อหน้าต่อตา ⸻ ✦ คิริวเริ่มแตก… เมื่อเขาขึ้นรถ กำพวงมาลัยจนมือสั่น “ลิน…อย่าเป็นอะไร…” เสียงเขาแผ่วลงเหมือนกำลังแตกสลาย และในวินาทีเดียวกัน— รถทั้งขบวนก็พุ่งกลับบ้านพักลับด้วยความเร็วสูงสุด คืนนี้… สงครามนี้… เปลี่ยนเป้าหมายทั้งหมดแล้ว มันไม่ใช่เพื่อล้มองค์กร แต่เพื่อเอาผู้หญิงเพียงคนเดียวกลับคืนมา ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยเลือดของใครก็ตาม

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more