ดั่งต้องมนต์มาเฟีย 9

981 Words

ตอนที่ 9 : ความจริงที่ซ่อนอยู่…และหัวใจที่หนีไม่พ้นกัน กลิ่นกาแฟร้อนลอยอบอวลอยู่ในครัวเงียบ ๆ แสงแดดตกกระทบกระจกเหนือเคาน์เตอร์จนเกิดเงาพาดทับบนใบหน้าของคิริว ทำให้เขาดูทั้งอันตราย…ทั้งน่ามองจนลินต้องเบือนสายตาหนี เพราะทุกครั้งที่เธอมอง— หัวใจมันสั่นเหมือนหล่นลงไปในที่ที่ควรไปไม่ถึง คิริววางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้าเธอเบา ๆ แต่สายตาเขาไม่ได้เบาเหมือนมือ “กินให้เสร็จแล้วเปิดอ่าน” เสียงทุ้มของเขาลดระดับลงเหมือนกำลังชั่งใจ ลินก้มมองแฟ้ม มือเธอสั่นนิด ๆ “มันเกี่ยวกับ…ทำไมพวกเขาตามล่าฉันใช่ไหมคะ” คิริวไม่ตอบทันที เขาเดินมาหยุดข้างเธอแทน เงาของเขาทอดทับลงบนไหล่เธอจนหัวใจเต้นแรงขึ้นอีกระดับ “ใช่” เขาตอบในที่สุด “และเธอต้องตั้งสติ…เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่เธอคิด” ลินเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่พอเห็นแววตาของคิริว— เธอรู้ทันทีว่าสิ่งที่จะได้ยิน…ไม่ใช่เรื่องเล็ก “คุณคิริว…ฉันกลัวค่ะ” ลินยอมรับเสียงแผ่ว คิริวชะงัก บางอย่างในสายตาเขาอ่อนลง หนึ่งวินาที…แค่หนึ่งวินาที แต่เป็นวินาทีที่แสดงว่าผู้ชายคนนี้กำลังพังลงเพราะเธอจริง ๆ เขายื่นมือขึ้น ช้า ๆ วางลงบนท้ายทอยของลินอย่างนุ่มนวลจนน่าตกใจ “กลัวก็อยู่ใกล้ฉัน” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ “อย่าไปไกล” ลมหายใจลินสะดุด มือเธอแทบปล่อยช้อน ทำไมเขาต้องพูดแบบนี้…? ทำไมสายตาเขาถึงเหมือนคนที่กลัวเสียเธอไป…? ⸻ ✦ ความจริงที่ถูกปิดมาตลอด เมื่อเธอเปิดแฟ้ม ภาพแรกที่เธอเห็นคือ…ใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่ง ชายอายุประมาณสี่สิบ ถือปืน ยืนอยู่ในมุมมืดของตรอกเล็ก ๆ ใต้รูปมีเส้นแดงขีดทับ พร้อมคำว่า “เสียชีวิต – ขัดผลประโยชน์องค์กร” ลินชะงัก “นี่มัน…?” คิริวพูดเสียงเรียบ แต่สายตาแข็งขึ้น “ผู้ชายในรูป คือคนที่ถูกตามตัวเมื่อสองอาทิตย์ก่อน” เขาเอียงหน้าเล็กน้อย “และเขาตาย…ไม่นานหลังจากที่เธอเดินผ่านตรอกนั้น” หัวใจลินหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ “ฉัน…เกี่ยวอะไรด้วยคะ?” คิริวใช้หลังนิ้วแตะแก้มเธอเบา ๆ เหมือนต้องคอยเช็กว่าเธอยังโอเคอยู่ไหม “เพราะเธอเป็นคนสุดท้าย…ที่เขามองก่อนตาย” ลมหายใจลินหลุดออกอย่างแรง เธออ้าปากจะถาม แต่คิริวก้าวเข้ามาใกล้กว่าเดิม ทำให้เธอพูดไม่ออก “ผู้ชายคนนั้น…แอบนำข้อมูลลับขององค์กรหนึ่งออกมา” คิริวเอ่ย “และพวกมันคิดว่าเขา ‘ส่งข้อมูลให้เธอ’ ก่อนตาย” ลินเบิกตา “ฉัน? ฉันไม่ได้—!” คิริวโน้มตัวลง จับมือเธอเอาไว้แน่น “ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ทำ” เขาพูดเสียงลึก “แต่พวกมันไม่รู้…และไม่สนด้วย” มือเขาอุ่น แต่คำพูดเขาทำให้ร่างเธอเย็นวาบ “เพราะฉะนั้น…” คิริวใกล้จนหน้าผากเขาแทบแตะหน้าผากเธอ “ต่อจากนี้ ใครเข้าใกล้เธอได้คนเดียวคือฉัน” ลินหายใจติดขัด หัวใจเต้นแรงจนเหมือนโลกข้างนอกหายไป ⸻ ✦ เขาเข้าใกล้จนเธอหายใจไม่ออก “คุณ…กำลังทำฉันสับสนรู้ไหมคะ” ลินพูดเสียงเบาแต่ตรง เพราะหัวใจเธอพังเละอยู่แล้วตอนนี้ คิริวหยุด แต่เพียงหนึ่งวินาทีเท่านั้น ก่อนเขาจะยื่นมือมาประคองแก้มเธอทั้งสองข้าง ใบหน้าทรงอำนาจของเขาอยู่ตรงหน้าเธอ ใกล้มาก ใกล้จนกลิ่นน้ำหอมเขาโอบเธอไว้ทั้งหมด “สับสนเพราะฉันปกป้องเธอ” เขากระซิบ “หรือสับสนเพราะเธอรู้สึกอะไรบางอย่างกับฉัน” ลินหน้าแดงจัด หัวใจเต้นแรงจนเธอแทบจะทรุดลง “ฉะ…ฉันไม่รู้ค่ะ” “ลิน” น้ำเสียงเขาเปลี่ยน ลึกกว่าเดิม จริงกว่าเดิม และอันตรายกว่าเดิม “เธอรู้” ลินสั่นไปทั้งตัว เพราะเขาพูดเหมือนเห็นทะลุหัวใจเธอ “แล้วคุณล่ะคะ…” เธอถามกลับ เสียงเบาแทบไม่ได้ยิน “คุณรู้สึกอะไรกับฉันหรือเปล่า” คิริวชะงัก นาน— กว่าที่เธอคิด สายตาเขาเป็นประกายที่อธิบายไม่ได้ เหมือนคนที่ถูกบังคับให้พูดความจริงที่กลัวจะพูดมากที่สุด เขาโน้มหน้าเข้าใกล้กว่าเดิม ช้า ๆ ช้าจนเธอไม่รู้ว่าตัวเองควรหายใจตอนไหน ริมฝีปากเขา… เฉียดริมฝีปากเธอเพียงเส้นบางเดียว และเขากระซิบ— “…ใช่” หัวใจเธอระเบิดดัง ตึก คิริวหลับตาแน่น เหมือนเขากำลังสู้กับตัวเอง ก่อนจะผละออกมาเพียงเล็กน้อย เล็กน้อยพอให้เธอคิดถึงเขามากกว่าเดิม “ฉันไม่ควร…” เขาพูดเสียงแผ่วพร่า “…แต่ฉันรู้สึกกับเธอจริง ๆ” ลินอ้าปากจะตอบ แต่ก่อนที่คำไหนจะหลุดออกมา— เสียงระเบิดเบา ๆ จากด้านล่างตึกดังขึ้น ตูม—! เพนต์เฮาส์สั่นเล็กน้อย ไฟบางดวงกระพริบวูบ คิริวหันขวับ จับแขนเธอไว้ทันที แน่นจนเธอรู้ว่าเขากลัวเสียเธอมากแค่ไหน “ไปที่ห้องด้านใน—เดี๋ยวนี้” “เกิดอะไรขึ้นคะ!?” คิริวหยุดเพียงเสี้ยววินาที หันกลับมามองเธอด้วยสายตาที่ดุ…และเต็มไปด้วยความห่วง “พวกมันเจอที่นี่แล้ว” ลินตกใจจนชาวูบ คิริวจับมือนั้นแน่น ราวกับจะไม่ยอมให้เธอหลุดจากเขาอีกครั้ง “อยู่กับฉัน…ถึงเธอจะสับสนแค่ไหนก็ตาม” เขากระซิบชิดใบหู “เพราะฉัน…จะไม่ให้ใครมาพรากเธอไปจากฉันเด็ดขาด” เสียงระเบิดครั้งที่สองดังขึ้นด้านล่าง พร้อมกับการ์ดที่ตะโกนรายงาน และนี่คือจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ ที่จะทำให้ความรู้สึกของทั้งสอง… ไม่มีวันย้อนกลับไปเหมือนเดิมอีก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more