Belki bu coğrafyanın kaderi de hainlikle karşılaşmaktı sürekli, halkın yerlilerinin evine git çok açım de seni doyurmadan asla göndermezlerdi, seni yargılamaz, el üstünde tutarlardı. Ama içlerinden çıkan hainler, malesef hem halkı, hem ülkeyi zora sokuyorlardı. Anaları evlatsız, evlatları öksüz, yetim bırakıyorlardı. Aynı ülke de kardeşçe yaşayıp gitmek bu kadar mı zordu, bir ekmeği beraber paylaşmak? Kolay olan hainlik, peki ya kardeşlik!
1 saat sonra Cizre’den çıkmış Mardin-Urfa yoluna girmiştim. Ara ara navigasyonda yol çalışmalarının olduğunu görüp, yol çift şeritten tek şerite düşüyordu. Zaten sabah ezanıyla yola çıktığım için, hava yeni aydınlanıyordu. Nusaybin'e 150 km kaldığını gösteren bir tabelayı gördüğüm de tabelanın arkasında bir uygulama için ekipler vardı galiba diye ya
