บทที่ 3 ท่านหมอช่วยรักษา 2
1229 Words
“น้ำออกง่ายดีจัง ตอดนิ้วตุบๆ” ท่านหมอสอดนิ้วเข้าไปแยง พลางตวัดลิ้นเลียต้นคอขาวผ่องอย่างเสียวซ่าน ข้าครางกระเส่าแต่กลั้นไว้เพราะอาย ยิ่งมีอาตงกำลังเอาขวดจ่อรองน้ำหวานอยู่ด้วย ข้ายิ่งกระตุกสั่นและหอบหายใจแรง
“อาจารย์ คุณหนูยังแฉะไม่พอขอรับ”
“เช่นนั้นก็เร่งดูดออกมา อย่ามัวชักช้า”
“ได้เลยขอรับ”
“อูยย อา...”
“เร็วเข้า จังหวะที่นางกำลังกระหายอยากสูงสุดนี่แหละจะได้น้ำหวานที่ดีที่สุด” นิ้วแกร่งของท่านอาหมอโจนจ้วงถี่ยิบ ข้าหอบแฮ่กจนสองเต้าสะท้าน อาตงอายุไล่เลี่ยกับข้า เป็นชายหนุ่มหน้าตาดีซึ่งกำลังศึกษาเล่าเรียนวิชาจากท่านหมอเหวิน เขาเองก็หน้าแดงก่ำเช่นเดียวกับข้า มือไม้สั่นจนน่าขัน แต่ข้าก็หัวเราะเขาไม่ได้หรอกเพราะข้าเองก็สั่นระริกยิ่งกว่า
อาตงขยับขึ้นบนเตียง ข้ายิ่งหน้าแดงก่ำเพราะเขาเอานิ้วแหวกกลีบสาวฉ่ำๆ แล้วเอาลิ้นแยงแข่งกับนิ้วของท่านหมอ
แจะๆๆๆๆๆๆๆ
“ซู้ดด จ๊วบบ แผล่บๆ”
“ซี้ดด อา... อูยย ลิ้นแหย่รูแบบนั้น ข้าเสียว” แค่ปลายนิ้วร้อนๆ ของท่านอาหมอถูไถเม็ดเสียว ข้าก็ร้องครางและดิ้นเร่าๆ อกเอวบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน ท่านหมอเหวินตรึงข้าไว้ให้อยู่นิ่งๆ และปิดปากข้ามิให้ส่งเสียง ส่วนอาตงกระดกลิ้นขึ้นลง ลากไล้และวนรอบเม็ดทับทิมพลางตะโบมดูดดังจ๊วบบ
จ๊วบ จ๊วบบ จ๊วบบบ
“อึ่กก... อื้ออ... อื้อออ...” ร่างกายของข้าเสียวซ่านจนต้องระบายออกมาด้วยการครางซี้ดซ้าด กระตุกเฮือกๆ และกำลังจะควบคุมตัวเองไม่ได้หากพวกเขายังรุมกระตุ้นข้าถี่แรงแบบนี้ไม่หยุด กลีบสาวอวบอูมคายน้ำหวานจนผ้าปูที่นอนแฉะ ไหลพรั่งพรูจนอาตงเลียไม่ทัน
“อาจารย์ หวานอร่อยมากเลยขอรับ”
“เยี่ยม เอาขวดมาจ่อน้ำไว้เลย นางกำลังจะแตกแล้ว”
“อึ่กก... อื้ออ... อื้ออ...” ข้าแอ่นกายโค้ง เนื้อตัวสั่นระริกเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าข้าหฤหรรษ์สุดขีด น้ำหวานจากกลีบเนื้อพุ่งราวกับน้ำพุ ข้ากระตุกเฮือก เผลอร่อนเอวขึ้นๆ ลงๆ อย่างเร่าร้อน แค่โดนท่านอาหมอแตะตัวนิดหน่อย ข้าก็น้ำแตกอีกรอบ เก็บได้ล้นขวด
“อา... เยี่ยม นี่เป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ ข้าต้องการชิมบ้าง”
“เชิญขอรับอาจารย์” อาตงรู้หน้าที่ ขยับลุกออกห่างให้ท่านหมอเหวินสลับที่เข้ามาลิ้มรสน้ำหวานแฉะฉ่ำบ้าง ท่านอาหมอก้มลงมาชิดร่องฉ่ำๆ แล้วแลบลิ้นออกมาเลียน้ำหวาน ตวัดลิ้นเขี่ยเม็ดทับทิมของข้าแล้วร้องว่ายอดเยี่ยมไม่ขาดปาก บอกว่านี่แหละน้ำหวานชั้นดีที่เขาตามหามานาน
“น้ำหวานของสาวพรหมจรรย์มีฤทธิ์บำรุงลมปราณธาตุหยาง เจ้ามีธาตุหยินแรงกล้านัก ถือเป็นยาชูกำลังชั้นสุดยอด”
“น้ำหวานของสาวพรหมจรรย์มีฤทธิ์บำรุงลมปราณธาตุหยาง เจ้ามีธาตุหยินแรงกล้านัก ถือเป็นยาชูกำลังชั้นสุดยอด”
ท่านหมอเหวินต้องการมากกว่านี้จึงสอดนิ้วเข้าออกพลางแหวกกลีบสาวแบะอ้าเพื่อเลียถนัดๆ ข้าซาบซ่าน บิดกายด้วยความเสียวสยิว ยินดีให้ท่านอาหมอแหย่ลิ้นเข้าไปกระหวัดเลียแผล่บๆ
“อึ่กก... อา... อ๊า...” นิ้วแข็งๆ ร้อนๆ ของท่านอาหมอกำลังกระแทกเข้ามา เริ่มช้าๆ เนิบๆ แล้วก็ค่อยๆ เร็วขึ้น ทำเอาข้ากระตุกสั่นไปทั้งตัว
แจะๆๆๆๆๆๆๆๆ
“อร๊างง... อ๊าๆๆๆ ท่านอาหมอ ฮวาเอ๋อร์จะทนไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ”
“อาตง ยังไม่รีบเอาขวดมารองน้ำหวานของนางอีก”
“ขอรับอาจารย์”
“เจ้าเป็นแหล่งวัตถุดิบชั้นยอด” ท่านอาหมอนึกเอ็นดูข้า “ตัวแค่นี้น้ำออกเยอะดี แฉะง่ายมาก ข้าขอลิ้มรสน้ำหวานของเจ้าให้เต็มที่หน่อยล่ะ”
“ซี้ดด อา... อย่าเจ้าค่ะ” เขาประกบปากลงบนเม็ดทับทิม ดูดเบาๆ ส่วนนิ้วก็ทำหน้าที่ของมันอย่างแข็งขัน ซอยไม่ยั้ง
แจะๆๆๆๆๆ
“จ๊วบบบ ซู้ดด จ๊วบบ จ๊าบบบ”
“อ๊าๆๆ โดนทั้งนิ้วทั้งลิ้นเลย เสียวจังเลย” ข้าครางกระเส่า เนื้อตัวบิดเร่าๆ ท่านอาหมอจึงปรับท่าทาง สลับหัวสลับหางโดยขึ้นคร่อม เอาแท่งหยกจ่อปากข้า
“ข้าจะมอบพลังหยางให้เจ้าเป็นการแลกเปลี่ยน ดูดสิฮวาเอ๋อร์”
“เจ้าค่ะ อึ่ก อือ..” ข้าอ้าปากแหย่ลิ้นไปรอบๆ หัวบากบานที่หย่อนลงมาเขี่ยลิ้นข้า ด้วยความที่ข้ากลัวจึงหลับตาแน่นปี๋ พอรู้สึกว่ามีอะไรมากระทุ้งๆ จึงงับหัวดุ้นอวบๆ เข้ามาดูดในอุ้งปากเล็กๆ คราวนี้ท่านหมอเหวินจึงเป็นฝ่ายครางซี้ดซ้าด ร่อนเอวไปมาอย่างเมามันส์ กระเด้งถี่ๆ จนลำดุ้นทะลวงลึกถึงคอหอย
“ซี้ดด อา... ดูดสิ ดูดแรงๆ อย่ามัวแต่เลีย” เขาเป่าปากอย่างเผ็ดร้อนแล้วบรรจงตวัดลิ้นดูดเลียน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมาไม่หยุด ลิ้นร้อนๆพลิกซ้ายขวารวดเร็วเหมือนลิ้นงู ในขณะเดียวกันอาตงก็บีบบี้ยอดถันของข้าเพื่อเร้าอารมณ์
จ๊วบบบ จ๊วบบบ จ๊วบบบ
“ซี้ดด อา.. อู้วว ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว อีกนิดๆ”
เขาแยงนิ้วใส่รูเสียวถึงสามนิ้วแล้วซอยถี่ยิบจนข้ากระตุกสั่นแทบลอยตามนิ้ว กลีบสาวสีชมพูแบะอ้า น้ำเยิ้มอาบไหลต้นขาเยิ้มลงมาถึงหน้าท้องแบนเรียบ “ใกล้จะเสร็จแล้วสิ แตกเลย แตกเลย”
แจะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“อื้ออๆๆ อื้ออ”
ข้ากระตุกเฮือก แล้วก็น้ำแตกพร้อมกันพอดี น้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดใส่ปากข้า ก่อนที่ท่อนเอ็นใหญ่ยาวที่อัดเต็มอุ้งปากจะซอยโยกเนิบๆ อีกนิดแล้วดึงออกไป ส่วนท่านหมอก็กดปากดูดเลียน้ำหวานของข้าอย่างเอร็ดอร่อย ตวัดลิ้นแยงรูยิกๆ
“อา... ยอดเยี่ยมมาก”
ท่านหมอรูปงามหมกมุ่นแต่เรื่องตำราแพทย์ เมื่อได้สิ่งที่ต้องการก็คิดแต่อยากจะรีบกลับไปปรุงยา ผิดกับอาตงซึ่งกำลังเลือดพล่าน ท่อนหอกชี้พุ่ง อยากจะเสือกกายขย่มกลีบเสียวตรงหน้าเสียให้รู้แล้วรู้รอด จึงจับลำหอกอวบแข็งมาเขี่ยร่องสวาทแฉะๆ แหวกกลีบเนื้อสีชมพูแล้วงัดขึ้นงัดลง ถูไถไปมาจนลำเอ็นฉ่ำวาว เด้งหนุบหนับ
“อ๊ะ... อ๊า...”
“อาตง เจ้าคิดจะทำอะไร”
“อาจารย์ แค่ฟังเสียงครางของคุณหนู ข้าก็แข็งจนเจ็บไปหมดแล้ว อนุญาตให้ข้า...”
“อย่าแม้แต่จะคิด หากเหยาหนี่ว์รู้เรื่อง เจ้าจะไม่ได้ออกจากที่นี่ครบสามสิบสอง”
ท่านหมอเหวินลากคออาตงให้ถอยห่างจากข้า ไล่ให้ไปแต่งตัวให้เรียบร้อย เราสบตากัน อาตงยิ้มให้ข้าแล้วทำมือทำไม้ว่าจะมาใหม่ เมื่อสาวใช้กลับมาพร้อมอ่างใส่น้ำร้อน พวกเขาก็กลับไปเสียแล้ว ส่วนข้านั่งเอนหลังพิงพนักเตียงตามเดิมและมีผ้าห่มคลุมเรียบร้อยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแต่ภายใต้ผ้าห่มนั้นข้าเปลือยท่อนล่าง สองขาขยับเสียดสีไปมาอย่างร้อนรุ่ม กระหายอยากเหลือเกิน
- Writer
- chap_listContents
- likeADD