บทที่ 9 ข้อเสนอของเขา
ในที่สุดข่าวดีที่ทำให้ข้ามีความสุขก็ถูกส่งมาถึง
ท่านลุงจ้าวชิงหยิบเรื่องที่พี่เฉินฟงกระทำเสียมารยาทต่อคุณหนูคู่หมั้น ลอบก่อเรื่องเสื่อมเสีย เพื่อเป็นการขอขมาต่อบ้านคู่หมั้น ท่านลุงจึงออกคำสั่งขับไล่พี่เฉินฟงให้ไปอยู่ที่เมืองจิ้งอันซึ่งอยู่ไกลออกไปทางใต้เป็นเวลาสามปี หนึ่งก็เพื่อให้สำนึกตน สองก็เพื่อให้บุตรชายเพียงคนเดียวได้ฝึกฝนการดูแลควบคุมกิจการที่เมืองนั้น ฮูหยินผู้เป็นมารดาของพี่เฉินฟงจึงได้แต่น้ำท่วมปาก
“เงินทองในบ้านตอนนี้พร่องไปกว่าครึ่ง ท่านจะเอาทุกสิ่งไปประเคนให้นังหญิงแพศยานั่นไปถึงเมื่อไหร่กัน” จ้าวฮูหยินโยนสมุดบัญชีของสกุลจ้าวลงต่อหน้าสามี เงินทองมากมายที่หามาได้ล้วนละลายหายไปที่หอเหมยเขียวจนแทบหมด ไหนจะของมีค่าราคาแพงที่จ้าวชิงสั่งเป็นของกำนัลแด่ฮวาเอ๋อร์ ร้านค้าทั้งหลายก็ทยอยส่งใบแจ้งหนี้มากันไม่ได้หยุด
“ฮวาเอ๋อร์เป็นลูกหลานของข้าคนหนึ่ง หาใช่หญิงแพศ
