Holy Lies with Sinful Vows

KABANATA 13

NOAH ( college days )

Minsan napapaisip ako, what if… what if all this time, nagkakagustuhan na pala kami pero parehong takot? What if pareho kaming nasaktan dahil sa mga assumptions na hindi naman namin pinagtapat? Ang sakit isipin na baka nagkasayang lang kami ng oras, all because we never had the courage to speak up.

“And you know what’s worse? Hindi lang siya ang nawala sa routine ko… pati sarili ko. I feel less of myself now. Parang… I gave up something precious without even fighting for it. Without knowing if it could’ve been something real.” Sambit ko.

“Sulit na sulit ako ah. Tama yan, tagalan pa nila.” Tumatawang sambit ni Ryen kaya bahagya akong napatawa.

“And now, habang lahat sa paligid ko ay tuloy-tuloy ang takbo ng buhay, ako nandito pa rin, stuck in the thought of her. In the possibility of her. Of us.” Tumatawang sambit ko.

“Kung ako sayo, mag lalakas loon na ko.” Biro ni Ryen.

“Ayan na Noah, may nag uudyok na sayo.” Tumatawang tugon ni Noah, alam kasi nila na kapag girls na ang nag salita ay may possibility talaga since alam nila ang pov ng isa’t isa.

“Bahala na.” Pag suko ko at mukhang nadadala na rin.

Maybe someday, magkakaroon ako ng lakas ng loob. Maybe someday, we’ll laugh again. Maybe… just maybe… I’ll finally tell her what I never had the courage to say "It was always you."

“Hi.” Sambit ni Saraiah saktong katatapos ko lang mag salita.

“Anong ganap? Bakit titig na titig ka?” Tanong ni Annaya kay Ryen habang naka kunot ang kaniyang noo.

“Wala, masama bang titigan ka?” Natatawang sambit ni Ryen.

“May dumi ba ako sa mukha?” Tanong ni Annaya.

“Wala.” Seryosong sambit ko at muli nanamang nakipag titigan sakanya.

This is our new normal routine, magtitigan.

“Ano mag tititigan nalang talaga kayo?” Puna ni Saraiah na mukhang naiinip na.

“Tara nalang sa bahay.” Nakangiti niyang sambit.

Habang nag lalakad kami pauwi ay binulungan ako ni Ryen.

“We have a plan, sumabay ka nalang.” Sambit ni Ryen at wala na akong nagawa kung hindi ang tumango.

Hindi ko na rin naman matiis na nag iiwasan kami ni Annaya. Ang hirap mag adjust sa matagal ng nakasanayan at mas lalong ang hirap gumalaw kapag alam mong may umiiwas sayong tao.

Akala ko kapag umiwas ako ay hindi ganito mararamdaman ko, na kapag nag give ay ako ay matatanggap ko. Pero bakit biglang lumala? Halos hindi ko na nga magawang huminga kapag nababanggit yung manliligaw niya.

Masama bang hilingin n asana akin siya? Na sana gusto niya rin ako? Na sana kami nalang dalawa.

“Tama na kakaisip. Mag tiwala ka.” Sambit ni Davian at tinapik ako sa aking balikat.

“Labas lang kami saglit.” Paalam ni Saraiah kasama si Ryen, Davian at Achilles.

ANNAYA ( college days )

Sa hindi mawaring pag kakataon ay biglang kumabog ng malakas ang aking dibdib.

Naiwan kami ni Noah sa kwarto and when I try to open the door, naka lock.

“Ni lock tayo?” Mahina kong tanong kay Noah.

“Hayaan mo na.” Sambit niya at prenteng sumandal sa may upuan.

“Paanong hahayaan e kinulong tayo?” Reklamo ko.

Lumalabas nanaman ang pag kapikon ko, trying to hide my nervousness. Hindi na rin kasi ako halos mapakali.

“Kumalma ka nga at maupo.” Sambit niya kaya napa irap ako.

“Buksan mo muna yung pinto.”Iritableng sambit ko habang naka nguso.

“Bubuksan nila yan. Mag hintay ka. Hindi mo naman ikamamatay na kasama ako sa iisang kwarto.” Seryoso niyang sambit.

“Kung nang aasar ka, tigilan mo ako at sasabog na galit ko sayo.” Seryosong sambit ko at may tonong pag babanta sa aking boses.

“Kapag ba nag seryoso ako ay seseryosohin mo rin ako?” Seryosong tanong ni Noah dahilan para matahimik ako at manigas sa kinatatayuan ko.

“What do you mean?” Mahina kong sambit habang mas lalong kinakabahan.

“Answer it. Kapag ba nag seryoso ako ay seseryosohin mo rin ako?” Tanong niyang muli.

“Oo.” Seryoso kong sambit at dahan dahang umatras dahil sa bigla niyang pag tayo at pag lapit sa akin.

“Noah.” Gulat kong sambit at mas lalong kinabahan. Para na akong malalagutan ng hininga sa sobrang paninikip ng dibdib ko.

“Annaya gusto kita.” Sambit ni Noah habang titig na titig sa aking mata.

I was so shocked. Hindi ko alam ang sasabihin o isasagot ko.

Akala ko ba may liligawan na ‘to?

“Huwag mo nga akong pag practice-an ng confession mo.” Inis kong sambit at bahagya siyang tinulak dahilan para mapa atras siya.

“Sabi ko sayo, kapag nag seryoso ba ako ay seseryosohin mo ako? Sabi moo o, bakit hindi ka naniniwala?” Seryoso niyang sambit habang ang kaniyang mata ay tila ba nangangausap sa akin.

“Hindi ako nakikipag biruan.” Inis kong sambit.

“Alam kong palagi kitang binibiro at inaasar, pero sap ag kakataong ito, Annaya seryoso ako.” Mahinang sambit ni Noah.

“Gusto kita.” Dagdag niyang muli habang naka titig sa akin.

Hindi ako maka titig pabalik, tila may sariling utak ang aking mga mata at hindi makatingin ng harapan sakanya.

Nahihiya ako.

“Look at me.” Nakikiusap niyang sambit at halos mawalan na siya ng hininga.

“Noah ayoko ng biro.” Naiiyak kong sambit.

“Hindi nga ako nag bibiro Annaya. Hinding hindi koita lolokohin tungkol sa nararamdaman ko.” Sambit niya na nakapag patahimik sa akin.

Hindi ko alam kung dapat ba akong maniwala o pabayaan nalang. Kasi naniniwala akong may balak siyang ligawan.

“Diba may balak kang ligawan?” Mahina kong sambit.

“Meron, ikaw.” Seryoso niyang sambit dahilan para mapa lunok ako.

“Ikaw ang gusto ko, ikaw ang balak kong ligawan.” Mahinag sambit ni Noah ngunit alam ko sa sarili kong seryoso siya.

“It’s not funny.” Naiiyak kong sambit.

“Hindi naman ako nag papatawa.” Mahina niyang sambit.

“The reason why I avoided you is because may Grey.” Pa gamin niya na ikina gulat ko.

“Grey is just a friend of mine. Hindi ako pumayag na manligaw siya dahil bukod sa hindi ko sita gusto at tipo, sa ibang tao tumitibok ang puso ko.” Pa gamin ko.

I don’t know kung paano ako nag karoon ng courage para umamin nalang bigla bigla.

All I think now is kung paano ipapaliwanag na walang Grey sa frame, kundi nag iisa lang siya.

“What do you mean?” Tanong ni Noah.

“Grey asked me kung pwede manligaw, I already said no. Ang kaya ko lang ioffer sakanya ay friendship dahil iba ang gusto ko. Ikaw ang gusto ko.” Sambit ko at muling nag iwas ng tingin.

“Ano?” Sambit ni Noah at nahihimigan ko na ang saya sa akniyang boses.

“Ikaw ang gusto ko.” Sambit ko.

“Bakit ka umiiwas sa akin?” Nakangiti niyang sambit. Nag pipigil ng kilig ang look.

“I thought may iba kang gusto, I over heared your conversations. Balak mong ligawan pero hindi ko narinig kung sino. So I assume may nagugustuhan ka na at hindi naman tamang umaaligid ako sayo.” Paliwanag ko.

“Ayokong maging dahilan para sa ikasasakit ng ibang babae, lalo na’t close tayong dalawa. Mas pipiliin kong mag give way at ako ang masaktan kaysa makasakit ako, sadya man o hindi.” Dagdag ko.

“I have a big respect sa magiging relationship mo, at sa mismong tao.” Muli kong sambit.

“Paano siya masasaktan e ikaw lang din naman yon?” Tanong ni Noah habang nag tataas baba ang kaniyang kilay.

“Akala ko ibang babae.” Sambit ko.

“Akala ko rin, si Grey.” Seryosong sambit niya dahilan para bahagya akong matawa.

“See? We both jump into some conclusions, sana nag tanong ka.” Mayabang kong sambit.

“Sabi nung hindi rin nag tanong at mas piniling umiwas nalang agad agad.” Taas kilay na sambit niya na ikinatawa ko.