Boran
Zaten sabah gördüğüm mesaj yüzünden Firuzeye fazlasıyla sinirliydim. Odadan çekip gitdiğim için öfkem içimde kalmış, kabardıkça kabarmıştı. O yüzden öfkem dinmek bilmiyordu. İçimde biriken zehir artdıkça artıyordu. Ne yaparsam, nereye gidersem aklımda hala yazmış olduğu mesaj canlanıyordu.
Sonunda bu adamın fotoğrafını ve ismini benim sağ kolum, Harundan sonra en iyi arkadaşım olan Vedata yollamış ve gelecek cevabı beklemeye başlamıştım. Askerde olduğu ve daha yeni askerden geldiği için bir süredir fazla görüşmemiştik. Ama artık buralarda olduğuna göre eskisi gibi yakın arkadaş görevini üstlenebilirdi.
Yağmuru görmeden önce " belki evlenirim beni de rahat bırakır" diye düşünmüştüm. Fakat konağa geldiği gibi yiyecekmiş gibi bana bakması, her dakika gözlerini üzerimde gezdirmesi ben
