Bölüm 8: Zehirli Topraklar
Volkan için tarla, bir kaçıştan çok bir cehennemi andırıyordu. Güneş, alnına vurdukça, başının içindeki çekiç darbeleri hızlanıyor, gözlerinin önünde o geceye ait parçalar halinde görüntüler uçuşuyordu. Berivan'ın donuk, korku dolu yüzü, Dilan'ın yıkılmış bakışları, annesinin tatmin olmuş ifadesi... Hepsi, toprağın kavurucu sıcağıyla birleşip beynini yakıyordu. Küreği toprağa saplıyor, kazıyor, adeta içindeki laneti toprağa gömmeye çalışıyordu. Ama lanet, onunla birlikteydi; teriyle, nefesiyle, her atan damarındaydı.
Akşamları eve dönüş, daha büyük bir işkencedi. Mutfakta, Dilan'ın keskin bakışlarıyla, salonda, annesinin hesaplı sözleriyle, koridorda ise Berivan'ın hayaletimsi varlığıyla yüzleşmek zorunda kalıyordu. Berivan'ı her gördüğünde, yüreğine bir hançer
