43. Bölüm: Kapıya Vuran Geçmiş ve Eski Yaraların Yankısı
Sabah, evin içine yayılan sessizlik alışılmadık derecede ağırdı.
Nilüfer, mutfakta kahvaltı için masayı toplarken, bir önceki akşam Volkan’ın sorduğu o son soru hâlâ kulaklarında çınlıyordu:
“Gitmek istediğin için mi gidiyorsun?
Yoksa bir gün mutlu olma ihtimalinden korktuğun için mi?”
O soruya hâlâ net bir cevap verememişti.
Ama bildiği bir şey vardı: İçinde bir yer, çoktan gidiyor gibi hissetmeye başlamıştı bile.
Elini, sürahiyi dolaptan alırken farkında olmadan fazla sıktı. Cam, hafif bir çıtırtıyla elinde kaydı. Korkuyla bıraktı, ağır nefes aldı.
“Toparlan,” diye fısıldadı kendi kendine. “Sadece birkaç hafta daha… sonra gidersin. Herkes alışır.”
Bu cümleyi söylerken boğazına bir yumru takıldı.
“Alışmak” kelimesi, Barış’
