Bölüm 27: İç Cephedeki Fırtına
Mahkemeden çıkan zafer havası, eve kadar eşlik etmiş, kapıdan içeri girerken herkesin yüzünde bir rahatlama ve gurur vardı. Gülizar ana, hemen çay demliğe koymuş, "Hak yerini buldu işte! Gördüler günlerini!" diye mırıldanıyor, Ezo ise kutlama niyetine pasta çıkarıyordu. Tufan, Volkan'ın sırtını sıvazlayarak "Bravo kardeşim, adım gibi emin adımlarla ilerliyorsun," diyordu.
Ancak bu kolektif sevincin ortasında Berivan, kendini bir cam fanusun içinde gibi hissediyordu. Dışarıdaki neşeli sesler ona boğuk ve uzaktan geliyordu. Zihni, mahkeme salonunun dışında, tam da zafer anında gelen o iki kelimelik mesajda takılı kalmıştı: "Konuşalım kızım." Bu sözler, uzun süredir kapalı duran ağır bir kapının aralanışıydı, ancak ardında ne olduğunu bilmemek, açılmasından da
