Dos POV
Buong gabe akong nag-antay sa labas ng bahay nila Heather umaasang lalabas siya at hahayaan niya akong magpaliwanag pero hanggang sa sumikat na ang araw ay wala paring Heather na lumabas. Buong gabe din ang iniyak ko dahil sa sakit na nararamdaman ko bat hindi niya ako hayaang magpaliwanag, bakit pinagtutulakan niya ako kaagad.
"Sir, umuwi na kayo." Aniyang guard ng makitang naroon pa din ako.
"Boss, papasukin mo na ako. Kahit limang minuto lang. Kakausapin ko lang siya." Puno ng pakiusap kong sumamo sa kanya, di ko na namang mapigilang umiyak.
"Sir, mahigpit ang bilin ni Ms. Heather na wag kayong papasukin. May pamilya ho akong binubuhay ayaw kong mawalan ng trabaho." Sagot naman niya na lalo kong ipinanlumo. Napatingin nalang ako sa kawalan habang iniisip ang lahat ng nangyar
