Young Love, True Love

Young Love, True Love?!

CHAPTER 5

Few days after na kausapin kami ni Coach for the audition ay naglabas na din sila ng announcement for the new members of the band and for the cheering squad team. Hindi na nga ako pinag-audition ni Coach and was assigned as cheer leader ng grupo. I was overwhelm sa trust na binigay sa akin ni Coach. With that nagpaalam ako sa kanya to leave the band and magfocus sa cheer dancing since ang sabi ni Mommy and Daddy, I can only choose once para mabalance ko ang academics and extra curricular activities ko. Pumayag naman si Coach ng inexplain ko sa kanya un conditions ng parents ko.

Days had passed and nagsimula na nga kami sa training. At first medyo nakakapanibago at nakakapagod talaga. Competition will be on October this year but since this is our first, as early as this month of January nagstart na din kami sa training. Tuesday and Thursday after class ang training namin until 8pm while 10am to 3pm naman pag Saturday.

It was Tuesday night and katatapos lang ng training namin, nag-aayos na ko ng gamit ko ng bigla may nagsalita sa likod.

“Hi Trish! Pauwi ka na?

Napalingon ako and it was Matt standing behind me.”Hello Matt! You still here?” sagot ko naman.

“Yup, naantay kita” sagot naman niya sa akin.

“Ako? But why? Tanong ko sa kanya.

“Hatid sana kita just incase wala kang sundo?!” sagot naman niya sa akin.

Tinaasan ko siya ng kilay. He was so cute standing infront of while one of his hand is in his pocket and the other hand is his nape na parang nahihiya t nag-aantay ng sagot sa akin.

“Inantay mo talaga ako and your not sure if may sundo ako or wala?” tanong ko sa kanya. “What if may sundo pala ako?” tanong ko pa sa kanya.

“Eh di better luck next time” sagot naman niya sa akin.

“Why don’t you ask me kanina or atleast nagtext ka man lang para hindi ka na sana nag-antay” sagot ko naman sa kanya. Napatitig siya sa akin.

“Ok lang Trish, willing to wait naman ako” sagot niya pa.

Napailing nalang ako. “Hay Matt! Your wasting your time waiting for me” sagot ko sa kanya. Tumalikod ako sa kanya para maitago ang ngiti sa mga labi ko. “My God! Kinikilig ako” sabi ko sa isip ko. Ng maayos ko na ang gamit ko. Humarap ulit ako sa kanya. “Tara?” yaya ko sa kanya.

“Ok sige, so nandito na Daddy mo?” sagot niya sa akin.

“Nope, db ihahatid mo ko?” tanong ko sa kanya na pinipigilan mapangiti ng nakatulala lang sya sa akin at walang sagot. “So ano? Ihahatid mo ba ko o uuwi na lang ako mag-isa?” tanong ko pa sa kanya.

Naglakad na ko palabas ng gym at parang bigla naman siya natauhan at humabol sa akin.

“No, hahatid kita” sabi niya sa akin. “Ako na” sabay kuha niya sa duffle bag ko na ngiting-ngiti.

Hinayaan ko na lang sya at nginitian din. On our way home, nagkwnetuhan lang kami ng mga nangyari sa amin the whole day sa school at hindi ko na namalayan na nasa tapat na kami ng bahay namin.

“We’re here na pala” sabi ko

Bumababa si Matt at pinagbuksan ako ng pinto ng kotse niya.

“Thanks Matt! Thank you din sa paghatid” pasasalamat ko sa kanya.

“Your welcome! Bukas ulit” sagot niya naman sa akin.

“Wala kaming training tomorrow. TTHS training namin db?”

“Yeah, I know. After class hatid ulit kita. Ok lang ba?”

“Ha? Bakit? Alam mo Matt hassle yan sa part mo, medyo magkaiba un way natin pauwi” sabi ko pa sa kanya.

“No, ok lang. Trish, I’m happy doing this”

“Bakit?” tanong kong hindi ko naman naisatinig. “Are you sure?”

“Yup, mas panatag akong alam kong maayos kang nakaauwi”

“Matt, nakakahiya and besides you don’t have to do this. Lalo na kapag may training ako, masyado ng late ang uwi ko” paliwanag ko sa kanya.

“That’s my point, late ka na umuwi and not all the time eh nasusundo ka ng Daddy mo” sagot niya naman sa akin. “Gusto mo bang ipaalam ko kay Tito at Tita ang paghatid ko sa’yo everyday?

“Everyday?”

“Yes, everyday” parang wala lang niyang sagot sa akin.

Napailing na lang ako. “Seriously Matt, you don’t have to do this” sagot ko naman sa kanya.

“I want too” sagot niya. “One of this day, magpapaalam ako sa Mommy at Daddy mo.

Tiningnan ko siya at nakikinta ko naman the way he looked at me na seryoso siya sa sinasabi niya. “Hay Matt! Ano tong ginagawa mo?” tanong ko sa sarili ko.

“Matt, again you don’t have to do this. But if you insist, then it’s fine with me but your not oblige. Ok?” sabi ko na lang sa kanya.

“Thank you and FYI ndi ako napipilitan lang. I’m doing this dahil ito ang gusto ko” sagot niya sa akin while looking directly on my eyes. “I have to go para makapagpahinga ka na din. Good night Trish” Paalam niya sa akin, sabay halik sa pisngi ko. Nabigla naman naman ako sa ginawa niya.

“Go—good night Matt! Let me know if nakauwi ka na please. Drive safety” paalam ko din sa kanya. Tumango naman siya bilang sagot sa akin. Kumaway pa siya sa akin bago siya pumasok sa kotse niya. Tumalikod na din ako papasok ng gate namin. Napabuntonghininga na lang ako. I’m still puzzled but hindi ko maiwasan hindi kiligin sa ginawa ni Matt. Hindi ko din maiwasan na maglook forward sa mga pwede pang gawin ni Matt. “Trish kalma lang” sabi ng isang parte ng isip ko.

Kinabukasan, naglalakad ako sa corridor palabas na ng school namin. Nauna na ko kay Elisse at Margaux dahil masama ang pakiramdam ko. Kailangan ko magpahinga dahil sasabak na naman kami sa training bukas ng mapansin kong may sumasabay sa paglalakad. Nilingon ko si Matt. Yes, it was Matt.

“Hi Matt!” Bati ko sa kanya.

“Hi Trish! Pauwi ka na?” tanong niya sa akin.

“Yup, nauna na ko kay Elisse at Margaux. Medyo, masama pakiramdam ko eh” sagot ko naman sa kanya. Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata niya. Nginitian ko lang siya.

“Nasa parking un kotse ko, antayin mo na lang ako dito” paalam niya sabat talikod sa akin.

Nasundan ko na lang siya ng tingin at napangiti. Hindi ko alam kung bakit ginagawa ito ni Matt pero hindi ko maitatanggi na gusto ko din ito. Kung saan ito papunta, ay hindi ko din alam. “Ah bahala na nga” piping usap ko sa aking sarili.

Huminto si Matt sa tapat ko, bumaba pa siya para pagbuksan ako ng pinto at umikot pabalik sa driver’s seat ng makapasok na ko ng kotse niya.

“Are you ok? Gusto mo idaan kita sa hospital?” tanong niya sa akin.

“Hospital?” sagot-tanong ko sa kanya. “Masakit lang ulo ko Matt, don’t worry. Itutulog ko lang to”

“Are you sure?”

“Yup” sagot ko sa kanya.

“Ok” tiid niyang sagot sa akin.

While on our way home, hindi ilang beses ko siyang nahuling patingin-tingin sa akin. Sumasakit talaga ang ulo ko pero hindi naman maiwasan ng puso kong magsaya the way I see how Matt care for me. Parang hindi siya mapakali while driving.

“Thanks Matt” sabi ko sa kanya ng huminto kami sa labas ng bahay namin.

“No worries! Sagot ni Matt ng binuksan niya nag pinto ng kotse sa passenger’s side. “Are you sure, you’are ok here?” tanong pa nito sa kanya.

“Yup, maya-maya nandito na din si Mommy” sagot ko naman.

“Ok, take some medicine and magpahinga ka ha” bilin pa nito sa akin. Napatango na lang ako sa kanya.

“Pasok na ko Matt. Thank you ulit” pagpapaalam at pagpapasalamat ko kay Matt.

Tumango lang siya at bago pa ako makatalikod ay bahagya niyang hinila ang aking braso at sa isang iglap niyakap niya ako at hinalikan ang akin ulo.

“Matt” mahinang tawag ko sa pangalan niya.

Nginitian niya lang ako. “You take care Trish” sabi niya at lumayo na sa akin at pumunta sa kotse niya. Nakapasok na ko ng marinig kong umalis ag kotse ni Matt.

Habang palayo si Matt hindi pa din miya maiwasan mag-alala kay Trish. Sa totoo lang hindi ko niya gustong iwan ito sa kalagayan niya ngayon. OA na kung OA pero nag-aalala talaga sya. Napailing na siya sa sarili. “Tatawagan ko na lang siya mamaya” sabi nya pa. Dumiretso siya sa tambayan nila ng mga kaibigan para aliwin ang kanyang sarili.

“Oh Matt san ka galing? Nawala ka na lang kanina sa school” tanong sa kanya ni Cyruz.

“Hinatid ko si Trish Pare, masama daw ang pakiramdam eh” sagot ko naman at sabay upo sa sofa na inuupuan nito.

“Seryosohan na yan Matt ah” sabi naman ni Ray.

Hindi siya sumagot pero tumango naman siya.

“Mukhang sa tagal ng pagtingin-tingin mo kay Trish, nagkakaron ka na ng lakas ng loob ah” aniya ni Cyruz.

“Ganun na nga Pare, ang tagal ko din kinimkim to” sagot naman ni Matt.

“Pero Pare malapit na din graduation natin, ilang months na lang tayo sa school. Anong balak mo? Tanong naman ni Ray.

“Pare nasimulan ko na to, ngayon pa ba ko mag-iisip kung pano. Maraming paraan kung talagang gusto at sasabihin ko sa inyo. Gusto ko ang ginagawa ko” sagot niya sa kaibigan.

“Kung ganun Pare, goodluck sa’yo! Magtapat ka na” saad ulit ni Ray. Childhood friend din nila si Ray pero sa ibang school ito nag-aaral.

“Soon Pare, soon!” sagot niya.

Nakakalokong nagtingin ang dalawa niyang kaibigan.