WILDEST DREAM

First Day Of School

What happened yo my 18th birthday was still fresh in my mind. The joy, happiness and legality was making me wanted to turn back time. But, it's include the vanished of my virginity. How hilarious! Instead of regretting, ay masaya pa ako na isinuko ko ang bandera ng Pilipinas sa lalaking hindi ko Kilala.

Hindi ko maiwasang mapailing dahil sa maduduming bagay na umiikot sa utak ko.

Lahat ng pangyayari nang gabing yon ay naaalala ko pa. The pleasure, moans, and everything. Kung hindi ako nagkakamali ay Darren ang pangalan niya. Infairness, sobrang gwapo niya at ang ganda pa ng katawan. He made my birthday more memorable. Wait! I sounds like a high school girl who giggles because of their crushes. YAKS!

It’s not fit on me.

Live the present. Papasok na ako sa school. Sabi nila mahirap daw ang college, but others said it isn’t. Hindi ko alam kung alin doon ang totoo, pero wala naman sigurong mahirap kapag sisipagin mo talagang mag-aral at gusto mong ma achieve ang mithiin mo sa buhay.

I search my name in every building which occupied by the first year college student. I feel excited and nervous at the same time, sana maging maganda ang unang taon ko dito. Well, despite with our influenced and names sa larangan ng business world ay kilala din ako bilang isang aspiring young model.

I was a model since high schooliDifferent product, accessories, and any kinds of dress and wears was i used to model. Hindi ko narin tinangkang pumasok sa showbiz dahil alam kung magulo ang industriyang yon, kung ang pag-mo-model nga ay nahihirapan na ako dahil sa dami ng tagahanga, how much more kung magsho-showbiz ako? Baka tuluyan nang maging tago ang buhay ko.

I need privacy. I want to be free from everything I want to do. Ayaw kong malimitahan ang mga gagawin ko dahil marami akong gustong gawin at e explore sa buhay. Nothing is more important than freedom.

That's all i want right now. Bata pa naman ako kaya gusto kong e enjoy ang kabataan ko. No hassles, and problems behind my back. Hindi rin naman ako ang magmamana ng business namin kaya hindi ko na kailangang mag pa impress sa parents ko, pero alam kong mag responsibilidad din akong dapat gampanan sa kompanya namin kapag nakapag tapos na ako.

Pumasok na ako sa room kung saan ako nabibilang. Sa Business ad A. Malaki at maraming mga room sa unibersidad na pinasukan ko ngayon, ang business ad nga ay hanggang A-D and section, the same as the other courses na ino-offer ng school. Kung hindi ako nagkakamali, they offered 7 courses in college.

Pagpasok ko sa room ay lahat ng mga mata ay napunta sa akin. May ibang nagulat nang makita ako, Ang iba naman ay nakangiti at meron ding walang paki-alam sa pagpasok ko. hindi na bago sa akin ang pangyayaring ito. I expected it to happen today dahil ito naman ang kadalasang nangyayari every first day of school, kahit nga regular days may ilan pa ding ganito.

I smile at them at dumiritso sa huling upuan. I can still feel eyes around me pero hindi ko nalang pinansin at binaling nalang sa pag-aayos ng gamit ko ang aking atensyon.

The previous subject was boring. Pano ba naman pawang pagpapakilala lang ang naganap sa lahat ng subject. What should I expect for? Eh, ganito naman talaga ang madalas mangyari sa bawat unang araw ng klase.

First day palang ay may nagpapakitang gilas na sa klase. Mapapansin na kung sino ang magkakatunggali sa klase at mga good conscious. Instead of choosing to impress others, I chose not to. I don’t need to please them.

I took my things with me as I decide to take my lunch, at dahil hindi naman uso sa akin ang magbaon ng pagkain ay napagpasyahan ko nalang na sa cafeteria nalang mag lunch. Before I forgot things, natanggap ko pala ang text ni Jean at Nathan sa akin kanina. Hindi ko alam na dito rin pala sila magka-college kaya kasama ko silang kakain sa cafeteria.

Pagpasok ko sa cafeteria ay hinanap ko agad ang mukha ng dalawa kong kaibigan, habang nililibot ko ang paningin ko ay dumapo ang mata ko sa isang groupong nagkakatuwaan. If I’m not mistaken they are the basketball varsity of the school. Huminto ang mga mata ko sa lalaking nasa gitna. Napamaang nalang ako habang dinadama ang malakas na pintig ng puso ko.

Shit! Why here? Anong ginagawa niya dito?

Kitang kita ko ang seryosong mukha ni Darren habang nakatingin sa teammate niyang nagsasalita. Sumikip ang dibdib ko na animoy nawawalan ng hangin at nahihirapan sa paghinga nang makita ko na naman ang ngiti niya.

Anong ginagawa niya dito? Bakit siya nandito? Darn, fate really fond of playing human’s life, huh? At talagang dito ko patalaga siya muling makikita.

Siguro dito din siya nag-aaral. Halata naman sa suot niya. Ano nga ba ang ginagawa niya dito kung hindi siya nag-aaral dito, diba? Dahil sa kanya pati utak kung ay kinalawang narin. Jusko! What happened between us was left that time, hanggang doon nalang ‘yon.

Ang saya namang makipag-laro ng tadhana. Bakit kasi dito pa, eh! Hinihiling ko pa naman na sana maging masaya at memorable ang unang taon ko dito, but maybe it’s really hard to get into my expectation.

Uso na ngayon ang fuckbuddy, Chantal. Huwag mo nang isipin kung anong nangyari sa gabing ‘yon. Dahil dala lang iyon ng bugso ng damdamin. We were just driven by alcohol that time so that things happened. I’m sure hindi niya rin ako naaalala, siguro hindi lang gano’n kalalas ang tama ko sa alak kaya medyo naaalala ko pa ang pangyayari sa gabing ‘yon.

Yeah, that’s the real thing. Huwag kang praning, Chantal, and stop over thinking.

Napatalon ako ng tawagin ako nina Jean at Nathan, tumingin ako sa kanila na nakapwesto sa lamisang di kalayuan sa tinatayuan ko kaya naglakad na ako diritso sa kanila habang pilit na binabaliwala ang presensya ni Darren.

I need to calm down. I don’t have something to worry about dahil basi sa nagkikita ko tila babaero naman siya, halata sa hitsura niya. Probably he bedded different woman at night, baka nga hindi lang isa, eh. Halata naman sa skills niya. Pustahan man, hindi 'yon ang first time niya. Maybe I was just one of his one night stand experience, and there’s nothing special about me. I’m just one of his girl he used to f****d at night. At dahil siya ang nakakuha ng aking bataan, kaya siguro nagkakaganito ako. Kinakabahan at naprapraning.

Well, he’s just my first but not my last.

Sa ganda kong ito, hindi siya kawalan. Alam kong gwapo siya pero hindi na ako magpapadala sa kanya no. Dilikado na baka kung ano pang mangyari. Hindi naman siya mukhang manyak, pero we can’t judge the book by its cover.

Ibinaling ko nalang ang atensyon ko sa mga kaibigan ko. Na miss ko rin itong mga to dahil ang tagal na din no’ng hili kaming magkita. Huling kita ko yata sa kanila ay no’ng 18th birthday ko at hindi na nasundan pa, nagbakasyon kasi sila kasama ang mga pamilya nila, habang kami naman ay nasa New York that time.

“Wew! Blooming tayo ngayon, ah?” nakakalokong tanong ni Nathan sa akin. His mischievous smile plastered on his face, hindi ko mapigilang mapangisi dahil sa kanya. I miss this guy so much.

“What’s new?” Taas noo kong tanong. We’ve been like this since then, komportable kasi ako sa kanila kaya nakasanayan ko narin.

“Hambog nito!” Sabat ni Jean na tinawanan lang namin ng sabay ni Nathan.

Kahit kaming tatlo lang ang mag-kakaibigan ay masaya parin kami. Someone said that I’m a living little demon who was walking around the school dahil sa ugali ko, but I just don't mind them all. Stress lang sa bangs.

“Anong bago?” Sinamaan ko ng tingin si Nathan ng sabihin niya 'yon.

Hindi na talaga nagbago. College na nga gano’n parin kasama ang ugali. Kung maka-asta parang siya hindi, sarap piktusan ng dalawang to.

“Duh! Tama na ang daldalan at mag-order nalang tayo. Gutom na ako, eh!” Asik ko sa kanila na tinanguan naman nila.

P na kami sa counter habang pumipili ng pagkain. At dahil hindi naman ako diet ngayon ay pwedeng pwede akong kumain ng marami.

Medyo nalito pa ako sa pagpili ng kakainin dahil nakakaumay na kasi ang ibang foods. Dahil wala naman akong ibang choice,.I ordered spaghetti, fried chicken, and vegetable salad for my lunch. For r dessert, I chose mango float and chocolate cake, and my drink is orange juice. I always prefer orange juice than any drinks, Ito kasi ang paborito kong inumin anywhere I go, kahit nga sa bahay ay nag re-request ako ng orange juice for refreshment.

Pagkatapos naming mag order ay bumalik na kami sa mesa namin. Gutom na rin ako kaya matitikman ko na ang mga pagkain dito. May narinig kasi ako na masasarap ang foods sa school na ito, hindi ko alam kung totoo kaya mas mabuti nang subukan, diba?

“So how’s your vacation, girls?” nakangiting tanong sa amin ni Nathan habang sinusubo ang malaking leg ng chicken joy.

There’s nothing new about my vacation. Just like the usual. Going out for family bonding, malling, shopping, minsan nagpi-picnic din, at gala-gala ng konti. Honestly, pabalik balik lang kami sa lugar at spot na pinupuntahan namin everytime we had our vacation there.

Nothing special.

“Like the usual, nothing special.” diritsa kong sagot pagkatos ay uminom ng juice. Sumulyap silang dalawa sa akin kaya tinaasan ko sila ng kilay.

“ Edi masaya, hello Chantal America din yun no! Kahit pabalik-balik kayo sa pinapasyalan niyo ay masaya parin ‘yon!” Singhal ni Jean sa akin. Well, ganito naman lagi ang reaction niya kasi nga daw abroad 'yon kaya masaya. Tsk! Mas pipiliin ko nalang magbakasyon dito sa pilipinas kaysa doon, nakakabanas na kasi. “ Ako nga buong bakasyong nakaharap sa mga paper works ng kompanya namin. Tutol naman sana si daddy sa gusto ni mommy pero wala naman siyang magawa. Alam mo naman si mommy kung anong gusto dapat yun ang masusunod. Well, experience ko narin yon dahil ako rin naman ang magpapatakbo ng company namin soon. So i got their point.” tumango-tango naman siya habang nagsasalita.

Tama! May point din si tita, early experience narin yun ni jean para may alam siya kahit konti kung paano patakbuhin ang kompanya nila. Kung nag kataon kasi ay wala siyang magiging katuwang sa pagpapatakbo nito. Only child, eh.

“Yeah!” I agreed.

“Tama, may point rin si tita. Its not like you’re not gonna learn how to lead your parents business, but its a better experience naman, right?...right?” si Nathan naman.

“Yeah, right!” Wika ni Jean sabay tango. “How about you Nathan, how's your vacation?”

Ngumisi si Nathan sa amin na animoy may nangyaring kapana-panabik na tagpo sa bakasyon niya. Umupo siya ng matuwid habang inaayos ang porma ng suot niyang uniform.

“Great! Just like me.” Tumawa siya ng bahagya habang kami naman ni Jean ay naka pokerfaced lang habang tinitignan siya.

Akala ko kung ano nang Meron, minsa talaga walang kwentang kausap ang lalaking to. Sobrang seryoso ng usapan tapos bigla nalang maglololo, kaya hindi na ako magugulat kung bakit walang babae ang nagtatagal sa kanya.

“Gago! Ewan ko sayo wala kang kwentang kausap!” singhal ni Jean sa kanya pero tinawanan niya lang ito. May sayad ata talaga ang kaibigan kong ito.

“What should we expect for? Kailan ba tumino yang lalaking yan, Jean, sabihin mo sa akin kung kailan?” Natatawa kong tanong sa kanya kaya bumusangot nalang si Jean. Ngayon palang siguro niya na realize na nonsense kausap tong kaibigan namin.

After taking our lunch ay nilibot muna namin ang buong campus, pero tudo secure din ako sa paligid baka magkita kami ni Darren. I don't like to see him around, hindi i ako komportable lalo na't nasa-iisang school lang kami. Mukhang hindi talaga maiiwasang magkita kami, pero sana naman huwag ngayon.

Bago pa mag ala-una ay napag-desisyonan na naming pumasok na sa kanya-kanya naming klase. Magkakahiwalay kami ng landas na tinahak, dahil magkaiba naman ang course na kinuha namin. Jean took medicine while si Nathan naman ay nag engineer kaya hindi ko inaasahang dito din sila mag-eenrol, dahil di naman kami magkatulad ng courses at iba ang school of choice nila no’n.

I walk slowly towards our room while busy scrolling my phone, checking my social media notification and messages. Marami akong natanggap na messages galing sa hindi ko kakilala, may iba ring kakilala ko at kasamahan ko sa modeling. Huminga ako ng malalim at nilog-out ang f*******: ko bago binalik sa bulsa ang cellphone ko. Pagkapasok ko sa room ay dumiritso na ako sa upuan ko.

It’s like the usual, marami paring mata ang nakatingin sa akin pero kompotable naman ako sa ganito as long as they’re not going to harm me.

I have to be careful to someone who offered friendship to me. Alam mo naman kung gaano na ka toxic ang mga tao ngayon, pati iyong naturingan mong kaibigan ay kaya kang tirahin patalikod. Aside from that, baka kasi iba ang habol nila sa akin, mas mabuti nang sigurado.

I hate plastic pa naman.

Natapos ang unang araw ng klase namin na walang activities at quiz na ganap. Kwentuhan at pawang pag-papakilala lamang ang naganap. It’s really boring! Bored as in bored talaga. I fixed my things bago lumabas at pumunta sa cafeteria, may usapan kasi kami nina Nathan at Jean na magkikita kami dito kaya baka kanina pa ako hinihintay nila, at paniguradong kanina pa sila naiinip sa akin.