EFE
O gece sabah olmadı, geçmedi saatler. Aklım Mine de , umarım yazdığım notu görür. Onunla biraz daha vakit geçirebilmek için iyi bir yol bulmuştum. O istemese bile bana o kuymağı yapacak haftada bir kez olsun görecektim.
Telefonuma gelen mesaj cenneti müjdeliyor sanki. Hemen çıktım evden , markete aklıma ne gelirse aldım. O nu sever , bunu da sever belki bunu canı çeker diye .
Evin kapısına geldim , Rabbim ne olurdu şu an biz evli olsaydık. Kapıyı açan Mine karım burası da bizim evimiz olsaydı. Aslında ev benim ama Mine karım değil...
Toplanamamış saçları, telaşlı halleri ile açtı kapıyı. Gülümsemesi ile dudağının kenarındaki minik gamzesi belli oldu. Elleri , ayağı , burnu , ağzı gibi gamzesi de minik... Ama siniri çok büyük, Kurban olduğum Allah her yerden almış asabiyetine vermi
