İşittiğim sert ses yavaşça gözlerimi aralamama sebep oldu, başımda, giydiği siyah takımla zebani gibi dikilerek ismimi sayıklayan Özgür'e baktım.
Uyku mahmuru gözlerimi üzerine dikerken "Ne var Özgür?"dedim sinirle.
"Saat kaç oldu Deva, kış uykusuna falan mı girdin?"deyince inatla kalkmak yerine gözlerimi daha sıkı kapattım.
Zaten gece kaybolan eşyalarımın düşüncesinden doğru düzgün uyuyamamıştım. Hem saat en fazla kaç olabilir ki? Başımda zebani gibi dikilip durmadan adımı sayıklamasıda hiç etik değil çünkü ben yaralı bir misafirim, biraz tolerans göstermesi gerekiyor!
Gözlerimi kapatınca yüksek sesiyle "Deva saat dört, ne çok uyuyorsun sen?"deyince kaşlarımı çattım.
İnatla kapalı tuttuğum gözlerimle "Uyanınca sana ne gibi bir faydam olacak Özgür. Hem lütfen beni rahat bırak ve başı
