CHAPTER 10(Final chapter)

1895 Words
Final chapter!!! Ngayon araw gaganapin ang kasal nila Austin, talagang hindi ako pumunta, at sa pagkakataong ito malamang abala ang lahat, ang mga staff na dadalo sa nasabing kasal, alas nuewebe ang nasabing oras ang pagsisimula ng ceremony. Mabigat ng pakiramdam ko at malungkot, oo inaamin kong nasasaktan ako dahil ikakasal na si Austin. Ngunit kahit ganun paman tanggap ko ang lahat, siguro ganito na talaga ang kapalaran ko ang walang pag asang maging masaya. Ang tanging Iniisip ko nalang ang aking anak, na siyang matatawag na nagpapasaya sa akin. Maaga akong nagising, ang totoo niyan halos hindi ako nakatulog buong magdamag sa kakaisip tungkol sa kasal, tuluyan ng mawawalan ng ama ang anak ko, I, mean maybe 20 perecnt na lang dahil mawawalan na ng oras si austin sa anak ko, malamang bubuo na ito ng pamilya at magkakaroon na ng panibagong anak. Nasasaktan siya para sa anak. Ngunit ano pa nga ba ang magagawa niya, noon paman sanay na siya, na siya lamang ang kaharap ng anak bilang ina at ama nito. Naalala niya ang pamilya, wala na sigurong pag asang magkaayos sila ng kanyang ina, yon lang naman ang tanging kahilingan ng kanyang ina ang ipakilala ang ama ng anak. Pero hindi niya magagawa yon dahil lalo lamang siyang kasuklaman ng ina kapag malaman nitong kasal na ang tatay ng kanyang anak. Naisipan niyang ilabas ang anak para makalanghap ito ng preskong hangin. Sa Park nalang sila pupunta. Pagkatapos deretso sila sa mall. Para maging kalmado rin ang isip niya. Lets go baby punta tayo ng labas. Binihisan niya ang anak. Pagkatapos Hinanda niya ang maliit na bag para sa gamit ng anak. Lena tara labas tayo at ng makabili ka ng kailangan mo. Segi ate. Masayang wika ng isa. Nag ayos din siya ng kanyang sarili,,nagsuot siya ng bestida lagpas tuhod at pinalugay ang hanggang balikat niyang buhok pinadaanan pa niya ito ng blow dry upang matuwid pagkatapos kinulot niya ang dulo. Natuto siyang mag ayos dahil sa kakapanuod niya sa YouTube. Bale parehas sila ng kulay ng suot ng kanyang anak sinadya niya yon para mommy and daughter. Napatingin siya sa relo alas dyes na, napakabilis ng oras malamang tapos na ang kasal ng mga iyon,,kanina pa nakapatay ang kanyang cellphone upang walang makakontak sa kanya., Magpapaliwanag nalang siya kung bakit hindi siya nakadalo sa kasal. Sinakay ni Arlene sa trolley ang anak. Tara na lena, para hindi pa mainit punta muna tayo sa Park bago tayo pupunta ng mall. Segi ate. Bumungad ang mukha ng lalaki sa harap ng pintuan nila Arlene, bihis na bihis bakit nandito ito tapos naba ang kasal..,,,,? Dapat nasa recepton ito. Anong ginagawa mo dito,,? Dapat nasa sa party ka.,,,,? Nagtatakang tanong ko dito. Lena saglit lang ipasok mo muna si anna sa loob at may kausap ako. Okay ate.,,, Hinarap muli ni Arlene ang lalaki tahimik na nakatingin sa kanya. Hey,,,anong nangyari sayo,,,? Mabuti pa umaalis kana dahil may pupuntahan kami ngayon,,, naiinis na wika Arlene kung pumunta ito dito upang sunduin kami papunta sa kasal pwes nagakakamali ito dahil hindi kami sasama sa bahala ito sa buhay niya. Malaking katanungan niya kung pupunta kami sa kasal baka mapahiya lang kami ng anak ko, huwag na oy.,, Hindi na natuloy ang kasal. Wika ng lalaki. What,,,,?nababaliw kana ba,,,? Bakit hindi nito tinuloy ang kasal samantalang handa na ang lahat at mahal na mahal nila ang bawat isa. Hindi," baka pinagluluko lang siya ng lalaki. Mabuti pa umaalis kana, wala akong panahon makipaglukuhan sayo.,,alis na taboy niya sa lalaki. Believe me, nagsasabi ako ng totoo. Huwag kang magbiro ng ganyan, hindi nga,,?kukutusan talaga kita kahit amo pa kita. Anong klaseng salita ba ang kailangan mong marinig para maniwala ka sa akin,,, I told you, I didn’t continue the wedding. Eh bakit andito ka,,,,,? Excitement at Kaba ang nararamdaman ni Arlene sa maaaring isasagot ng lalaki. Dahil kayo ang pinili ko,,,kayong mag ina ko. Seryosong Sagot ng lalaki. Alam mo hindi parin tama ang ginawa mo pwede mo naman makasama si ana kahit kasal na kayo dahil hindi ko siya ipagdadamot sayo. Kayo ang gusto kong makasama at ikaw ang gusto kong pakasalan.,,,,please give me a chance. Walang sinayang na sandali si Austin at Lumuhod sa harap ni Arlene at isinuot ang sing sing sa daliri nito. Hindi makapagsalita si Arlene nabigla siya sa bilis ng lalaki. Hindi man lang siya nito tinanong kung papayag ba siyang magpakasal dito, of course papayag siya para sa kanilang anak, pero dapat naging masuyo naman ang pagtatanong ni austin hindi yong biglaaan. Kung panaginip man ito sana huwag muna na siyang magising para maramdaman ang panandaliang kasiyahan. Is this joking.,,,?tinapik tapik pa niya ang sarili para maramdaman na totoo talaga ang lalaki sa kanyang harap. Your not dreaming, this is true. I love you Arlene.,,,,alam kong iniisip mo na naging mabilis ang lahat, ang pagpunta natin sa isla, I think isa din yon na dahilan para maungkat muli ang dating pinagsamahan natin dahil ang totoo hindi ka talaga nawala sa isip ko, akala ko wala lang iyon, ngunit lalo kong napatunayan ang nararamdaman ko para sayo ng malaman kong nagkaroon tayo ng anak. Please believe me.,,mahal na mahal ko kayo ng ating anak. At hindi ko hahayaang mapalayo kayo sa akin.,,Mahabang litanya ni austin pagkatapos yinakap ng mahigpit si arlene. Napahagolgol ng iyak si arlene habang yakap siya ni austin hindi sa sakit kundi sa subrang tuwa. Mahal siya ng lalaki at gusto siya nitong pakasalan. Siguro isa ito sa pinakamasayang bagay na nangyari sa buhay niya. Pagkatapos ng moment nila pinapasok niya ang lalaki sa loob, hindi na sila natuloy sa lakad. Paano si Victoria,,,I witnessed how you love each other.? Wika ni Arlene, babae rin siya at Danas na niya ang pakiramdam ng masaktan. I will talk to her later at hihingi ng tawad, hindi ko sinasadya na ma fall out ako sa kanya. I feel sorry for her." Ang mahalaga ngayon, ikaw at ang anak natin, mabubuo na ang pamilya natin,,I want you to get marry soon. Masuyong Hinalikan ng lalaki ang kamay nito. Napakasaya ni Arlene sa pagkakataong iyon mabubuo na sila at magkakaroon na ng ama ang kanyang anak at makakatuluyan ang lalaking mahal. Pero naisip niya may isa pang problema at yon ang kanyang pamilya. Sa tingin ko Malabo ang kasal na sinasabi mo,,, Anong problema,,,? Diba single ka naman. Oo pero ang ibig kong sabihin ang pamilya ko,,isang taon ko na silang hindi nakikita dahil pinalayas nila ako pagkatapos ng nangyari sa akin. Im sorry to heard that, then we will go to your place to your family. I will talk to them. Sigurado ka,,,? Oo naman.,, from now on stop worrying,,I will arrange everything for us. Salamat Austin,. Masayang wika ni Arlene. My pleasure." ____ Hindi inaasahan ng pamilya ko ang biglang pagsulpot namin, noong una akala nila dalawa lang kami ni anna, kamuntikan na akong masampal ng aking ina kahit buhat ko ang aking anak. Hindi parin talaga humuhupa ang galit nito sa akin kahit isang taon na ang nakakalipas. At to the rescue si Austin kaya hindi natuloy ang pagsampal nito sa akin. Kasabay non pinakilala ko si Austin ang ama ng aking anak at nagulat sila, hindi nila inaakalaang ito ang tatay ng anak ko, dahil sa aming probinsya kilala ang pamilya ni Austin bilang pinakamyaman. Todo paliwanag ang ginawa ko at ni Austin kasama na doon ang ginawa ni eliera sa akin na wala talaga akong kasalanan sa nangyari dahil isa lamang akong biktima. At nong narinig nila ang buong kuwento nabaling ang galit ng nanay ko ay eleira, pinagsasampal at pinasasabunutan nito si eliera. Nakakatakot magalit ang aking ina dahil wala itong sinasanto. Please tama na po ma,,,matagal na panahon ng nangyari iyon,,,pagil ko sa aking ina,,.segi parin ito sa pagsampal kay eliera, kahit ginawan siya ng masama ni eliera noon ngunit wala na yon sa kanya, naawa siya sa pinsan dahil umiiyak ito habang nakaluhod sa sahig. Nabulag ako sa katotohana at nagalit sayo dahil sa kanya.,,! Im sorry tita hindi ko po sinasadya.,,,,"""umiiyak na pagmamakaawa ni eliera. Lumayas ka sa harap ko baka hindi kita matansya.!! Yakap ni Arlene ang kanyang ina, galit na galit ang itsura. Huminahon po kayo ma.,,, Sorry sa lahat anak isang taon akong nagtanim ng sama ng loob sayo yun pala wala kang kasalanan nagawa. Pati sa apo ko. Nakatingin lang si Austin habang hawak nito ang kanilang anak. Wala na yon ma,, ang mahalaga okay na po tayo,,ito lang ang tanging dasal ko ang mapatawad niyo ako at magkakaayos tayo, salamat sa diyos at pinakinggan niya ako. Umiiyak na yumakap si Arlene sa kanyang ina. Lalong bumuhos ang kanyang luha, ito ang hinihintay niya ang mayakap muli ang ina. Walang kasing gaan sa pakiramdam ang mayakap ang ina. Tahan na anak, sana mapatawad mo pa ako.,,haplos ng kanyang ina ang likod nito. Bumitaw ng yakap si Arlene sa kanyang ina. Kahit kailan wala akong naging sama ng loob sa inyo ma, ako may malaking puwersiyo sa inyo. Umiiyak parin wika ni Arlene. Pinunasan ng ina ang kanyang luha. Ang aking apo,,,binigay ni Austin ang anak nito sa nanay ni Arlene. At pinaghahalikan ang apo tila walang kaalam alam ang bata dahil nakatingin lang ito, pero maya maya biglang itong umiyak. Hush,,tama na apo ako ang lola mo.,,,,,, Okay kalang,,,? Lapit ng lalaki kay Arlene at inakbayan ito. At hinalikan ang kanyang ulo. Salamat sa pagsama sa amin dito.,,, Masaya akong makitang okay na kayo ng mama mo. Naging maayos ang lahat para kay Arlene at Austin, sinabi niya sa kanyang ina ang tungkol sa pagpapakasal nila na mabilisan sinang ayunan ng kanyang ina. Iniisip ko ang pamilya ni Austin wala akong idea kung anong plano niya, dahil alam kong malaking kahihiyan ang hindi pagsulpot ni Austin sa kanilang kasal. Ngunit sa ngayon subrang saya ang aking nararamdaman dahil nawala ang tila malaking tinik na nakabaon sa aking puso. _____ Fast forwarded,,,,"": Sa bilis ng pangyayari nakasal kami ni austin, at tungkol kay Victoria lumipad ito papuntang America, humingi ako ng tawad sa kanya, napakabait niyang tao at hindi ito naghigante sa hindi pagkatuloy ng kasal bagkos nagsabi lang ito ng good luck sa amin at gusto niyang magpakalayo layo at hanapin ang sarili. At sa pamilya ni asutin sa una oo nagulat sila ng ipakilala kaming mag ina nito. Halos batukan siya ng kanya ina bakit huli na daw ng magdesisyon siyang ipakilala kami at nalagay pa sa alanganin ang kanilang pamilya, pero sa huli masayang masaya sila at tuwang tuwa kay anna,, nagulat din si sir samuel ang ama ni austin, sinong mag aakalang ako pala ang maigiging ina ng apo nila,,kaya daw ang magaan ang loob niya sa akin dahil sa huli magiging parte pala ako ng kanilang pamilya. Sa ngayon wala akong masabi kundi masayang masaya, I remembered before, I was really devastated, tipong wala akong mapagsabihan ng aking problema at kamuntikang mawalan ng pag asa sa buhay. Pero lahat ng iyon kung ikokompara ko sa ngayon parang sisiw nalang. Kahit mahirap ang buhay hindi mo kailangan sumuko dahil darating ang panahon mapapalitan din ng saya, hindi naman perpekto ang buhay natin dito sa Mundo, ang mahalaga mapapanatili ang mabuting samahan ng isang pamilya at nagkakaintindihan. I love you my dear wife.,,, I love you too.,,,at nagyakapan sila ng mahigpit sa bawat isa. Wakas,,,,,,
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD