Keith P.O.V.
Nandito ako ngayon sa sementeryo, sa loob ng isang columbarium. I keep dreaming about her.
My tears keep falling habang pinagmamasdan ko ang larawan ng baby ko. It was just an ultrasound picture of her—wala kasing laman ang urn sa loob. Miss na miss ko na ang anak ko. Kung hindi lang nalaglag noon ang dinadala ni Elisse, siguro may makulit na kaming anak ngayon.
Ilang taon na rin ang nakakalipas, pero parang kahapon lang siya nawala. At habang tumatagal, mas lalong bumibigat. Mas lalo kong nararamdaman ang sakit. Habambuhay kong dadalhin ang sugat ng pagkawala ng anak namin.
Hindi ko man lang siya nakita. Hindi man lang ako nakapagpa-alam sa kanya.
Everything happened so suddenly. Nag-away kami noon ni Elisse dahil sa pagseselos niya. Lumayo siya sa akin ng ilang araw. K
