ช่วงเช้าของอีกวันประตูห้องก็ถูกเคาะอีกทำให้คนที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของอีกคนเริ่มรู้สึกตัวอีกครั้ง
"พี่นนท์.....พี่"
"หืม..."นนทภัทรมองมาที่คนตัวเล็กอย่างรู้ใจเธอ เขาลุกจากเตียงแล้วไปเปิดประตูทำให้เธอคนตัวเล็กที่ยืนรออยู่
"คุณแม่อยู่กับคุณลุงไหมคะ"
"ค่ะ...คุณแม่อยู่กับคุณลุงครับ"นนทภัทรย่อตัวลงให้เสมอคนตัวเล็กแล้วเอ่ยออกมาพร้อมยิ้มให้กับเธอ
"งั้นนาเนียร์เจ้าไปได้ไหมคะ"
"ได้ซิครับ"นนทภัทรเอ่ยแล้วหลบทางให้กับคนตัวเล็ก นาเนียร์ที่เห็นแบบนั้นก็เดินเข้าไปในห้องทันที ไอเดียที่เห็นลูกสาวเดินเข้ามาเธอก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินเข้ามาหา
"ว่าไงคะคนสวย ตื่นเช้าเชียว"นาเนียร์ยิ้มให้กับคนเป็นแม่อย่างเขินอายเพราะเธอมักจะตื่นสายกว่านี้
"นาเนียร์กวนพี่หรือเปล่า"ไอเดียเอ่ยออกมาอย่างกังวลใจต่อคนตัวโต เพราะดูเหมือนนนทภัทรยังอยากพักผ่อนอยู่
"ไม่...ไงสาวนอนตื่นเช้าขนาดนี้เมื่อคืนฝันดีหรือเปล่าครับ"
"แน่นอ
