Unforgettable Love (Passionate Love Series of the Iñigos)

Through the years

Time flew since then. Pakiramdam ko doon nagsimula na magkaroon ako ng malisya. Hindi naman kami madalas magkita since may kanya kanya kaming buhay at mga nag aaral. Ang sigurado lang ay pag may okasyon, naroroon kami ng pamilya ko kasama na ang iba pang mga kaibigan din ng pamilya nila.

Mr. and Mrs. Iñigo loved get togethers at their place. Since close ang mga Daddies namin and mahilig din naman magluto ang Mommy ko, parang permanente na kaming nasa listahan ng laging imbitado sa kanila pag may okasyon.

Ever since that Batangas vacation, it seems like we had an understanding between the two of us. Kapag pumupunta kami sa kanila, dapat lagi akong kasama ni Brandon. May mga pagkakataon noon na naglalaro siya ng basketball kasama ang mga kaibigan niya. Kailangan ay kasama ako. Sasabihin lang niya sa akin na maglalaro siya at sumama ako, kahit ano pa ang ginagawa ko ay kukunin ko ang kamay niya at sasama na sa kaniya.

Madalas kaming mag rent ng mga movies noon at manonood kami sa kuwarto ng mga magulang nila kasama namin so Blake. Madalas ay nakahiga sila sa sahig at nakakumot dahil sa lamig ng aircon. Katulad ng palaging nangyayari, lagi akong nakatabi sa kaniya. Sinisiguro niya na hindi tumatabi sa akin Blake sa mga ganoong pagkakataon. Hindi naman nakakahalata si Blake ng kahit anong hindi pangkaraniwan sa aming dalawa ni Brandon. Sa mga pagkakataong ito, kung ako'y nakaupo sa tabi ni Brandon at siya ay may kumot, hahawakan niya ang aking kamay na nakatalukbong ng kumot.para walang makakita. Kung ako naman ay nakahiga, palagian siyang natutulog sa tabi ko ng nakaharap sa akin at nasa bewang o balakang ko ang kanyang braso. Lingid sa kung sinuman ang kasama namin sa kuwarto nanonood din, humihimas ang kamay niya sa akin.

Sa mga pagkakataon naman na ako ay inaantok, lagi niyang ipipilit na doon ako sa kuwarto niya matulog. Palagian ko siyang napapansin na laging nakatitig sa akin. Kung mayroong tiyansa at walang nakakakita sa amin, hahalikan niya ako sa labi ng mahinahon. Nang magtagal, may mga pagkakataon akong natatandaan na hinahalikan niya ako ng mariin at napapansin ko ding hirap siya huminga at pinipisil niya ng madiin ang aking braso o bewang. Wala naman siyang sinasabi. Madalas ay lagi lang niya akong tinititigan.

A few more years after, when Brandon was 18, isinama ako ni Dad sa kanila. May lakad daw kasi ang Dad nila Brandon. Samahan ko daw siya para hindi siya pumunta at umuwi mag-isa. Lumukso naman ang puso sa pagnanais na makita ko ulit si Brandon. Nang dumating kami, umalis din naman kami agad. Si Dad ang nagmaneho, si Mr. Iñigo ay umupo sa tabi ni Dad. Nasa likod kami nila Blake, Mrs. Iñigo at si Brandon. Nakaupo ako sa gitna ng mga hita ni Brandon. Natatandaan kong nag alok ang Mommy niya na sa kanya ako kakandong pero sabi ni Brandon na okay lang daw ako sa kaniya. Habang nakaupo ako sa gitna ng mga hita ni Brandon, ang kanang kamay ko ay nasa gilid sa may likod ko at hawak hawak niya sa buong oras na magkadikit kami. Naaalala kong himas siya ng himas sa kamay ko at laging hawak niya ito ng mahigpit.

Ibinaba namin sila sa Department of Foreign Affairs. Naiwan kami ni Dad sa kotse. O remeber askong Dad what they were.doing there. He told me that Mr. and Mrs. Iñigo, together with Brandon and Blake are migrating to the U.S. I remember feeling so sad when I heard that.

When they returned to the car, I did not lean my back to his chest. I did not allow him to hold my hand too. Naalala ko na kumapit ako sa likod ng passenger seat na inuupuan ni Mr. Iñigo. Naalala ko na nilagay niya ang kamay niya sa aking tiyan para hilahin ako at pahigain sa dibdib pero hindi ko ginawa.

Bumulong siya sa kanang tainga ko para hindi parinig ng Mommy niya... "What's wrong?"

Hindi ko siya sinagot. Hindi din naman niya ako mapilit sa gusto dahil katabi namin ang Mommy niya.

Pagbalik namin sa bahay nila, naramdaman ko ang taim na pagtitig niya sa akin. Alam kong gusto niya ako kausapin noon pero hindi ko siya binigyan ng pagkakataon. Hindi ako humihiwalay sa tabi ng Mommy niya habang nasa restroom si Daddy. Humalik na ako kila Mr. and Mrs. Iñigo bilang para magpaalam. I kissed Kuya Brent too on the cheek because he was there at home. I high fived Blake which is our usual way of greeting each other. Lastly, lumapit ako kay Brandon para humalik. Nasa may pintuan siya noon nakaabang. Nasa sala at dining area ang iba. Kaya ng lumapit ako sa kanya walang ibang tao doon. Umiwas ako ng tingin pero akmang hahalikan ko na siya sa pisngi nang ilingon niya ang mukha niya at halikan ako ng mariin sa labi! Tinutulak ko siya pero ayaw niya paawat. I felt his tongue touching my bottom and top lips! Naalala ko ang panginginig ng katawan ko noon! It was so different from his other kisses!

Tinulak ko siya sa takot na makita kami. He was breathing hard and his eyes were questioning. Dumating na sa likod ko si Dad pati na ang kanyang mga magulang. Hindi ko na siya tinignan. Narinig ko na lang si Dad na magpaalam din sa kaniya.

Hinatid pa nila kami sa sasakyan. Alam kong nakatingin siya sa akin pero hindi ko na siya tinignan pa noon.

Christmas season came and I knew I would see him again. It was one of those occasions that we just had to be there at their place to celebrate 25th of Dec with their family. I was not worried too much though because there are a lot of people visiting their family on this day. I knew they were leaving after the school year ends and I really didn't know how I was feeling back then. Ang alam ko lang, hindi ko gustong umalis siya.

Dahil magkikita kami, as usual since nagkaroon kamo ng malisya sa isa't isa, ng mamili ako ng damit pang Pasko, siya ang iniisip ko. "Magugustuhan kaya sa akin ni Brandon ito?" yan ang laging katanungan sa aking isip.

Each Christmas eve, I remember feeling giddy and excited. But it was different that year. I knew Brandon was leaving. Only Kuya Brent will remain Manila because he was over aged and will have to wait for petition.

That Christmas eve was a sad one for me. I wanted to see Brandon because I was not sure if I will ever see him ever again. Or even if I do, how long will it take before he can come back to Manila. At the same time, I didn't want to see because I was hurting and I did not.like feeling that way. But I had no choice in the matter. Mr. and Mrs. Iñigo are expecting us.

So we went. There were cars parked in front of their house when we arrived morning of that Christmas. Mr. Iñigo was already entertaining at their garage when we arrived. We went through the usual greetings of 'Hi's' ang 'Hello's'. We went inside and there are even more people to greet. It was early morning and there were already a lot of relatives and friends at their house.

"Merry Christmas" and there he was... Brandon. He was smiling at me and looking into my eyes.

I smiled back to him... "Merry Christmas."

He took my hand and started pulling me but someone smack me on my forehead!

"Blake!!!" I chased Blake all over and was able to corner him in Brandon's bedroom. I knocked Blake over on the bed and sat on top of him. I tickled hom mercilessly.

"Stop! Stop! Enough! Ayoko na Cassie!"

"Uulit ka pa? Ang sakit non ha!"

"Hindi na! Hindi na! Merry Christmas na!!! Hahahahahha!"

"Cassie! That's enough! Get down!" It was Brandon and his face was cold ang angry.

Tumigil ako sa pagkiliti kay Blake. Hindi ko maintindihan kung bakit niya ako sinisigawan at kung bakit ganoon ang expression niya.

"Why are you shouting? And why are you angry?" tanong ko.

"May alam ako pero hindi ko sasabihin!" pambubuska naman ni Blake at nagsimulang tumawa ulit ng nakakaloko ng hilahin ako ni Blake para umalis sa pagkakaupo ko sa ibabaw niya.

"Get out Blake!" Brandon shouted.

"Hmmmmm..." na parang nang iinis na parinig ni Blake.

Hinila siya patayo ni Brandon at tinulak palabas ng kuwarto niya. Sinara ni Brandon ang pinto ng kuwarto at ni-lock iyon.

"Why did you lock the door? Let me out. I need to find and greet Kuya Brent too."

"You haven't greeted me properly yet" sabi niya.

"I have greeted you."

"But that is not the greeting I want."

Kinabahan ako sa sinabi niya at sa tingin niya. Ang paraan ng pagtitig niya sa akin ng pagkakataon na yun ay nagbabaga. Masyadong matalim at mariin.

"W..what do you mean?"

"I mean don't I deserve a special greeting?"

"What kind of a special greeting?"

Binasa ko ang aking labi ng dila ko. Napatingin sa labi ko si Brandon at parang napako ba doon. Mas lalo pa siyang lumapit sa akin at iniyakap ang isang braso sa akin. Inilapit din niya ang kanyang mukha. Iniakyat niya ang kanyang mata sa akin, hinawakan niya ang aking batok ng isa niyang kamay at inilapat ang kanyang labi sa mga labi ko.

Naramdaman ko na naman ang panghihina ng tuhod ko nang sinipsip niya ang aking ibabang labi. Napamulat ako sa gulat sa naramdaman kong ibig niya ipasok ang dila niya sa aking bibig ngunit mariin ang pagkakasara ng aking mga labi. Masyadong mabilis at mapusok ang nangyayari sa amin. Nalilito ako at kinakabahan. Sobrang lakas ng t***k ng aking puso at nahirapan akong huminga.

Sinubukan ko siyang itulak pero masyado siyang malakas. Lumambot ang kanyang mga labi at mahinay na pinagsalitang sinisipsip ang itaas at ibaba kong labi.

Napapikit ako sa nakapanlalambot na sensasyong dulot noon. May tensyong namuo sa may puson ko at tuloy tuloy sa mabilis na pagtibok ang aking dibdib. Masyado siyang mataas kaya't nakakapit ako ng mahigpit sa mga braso niya dahil para akong mahuhulog. I felt like I was floating.

He broke the kiss after a few moments and leaned his forehead onto mine. We were both breathing hard. I tried pushing him away from me but my strength seemed to have vanished into thin air! His eyes were looking at me when I opened mine. I didn't know it then but that was desire in his eyes. Possessive, mindless desire...

"That was some greeting Baby. But I want more." Hinawakan ni Brandon ang aking baba. "Will you open your lips for me please? I want to taste you. You don't know how much I want to do that." He whispered softly. Parang hirap na hirap siyang magsalita noon.

Hindi ako makasagot noon. Marahan lang akong tumango habang nakatingin sa kanya.

He sat me on his bed and he held my cheeks with both his hands. Inilapit niyang muli ang kanyang labi sa labi ko at hinalikan akong muli. Kinagat niya ang aking ibabang labi ng may panggigigil nang hindi ko pa din ibinuka ang akin bibig. Sa naramdamang sakit ay umawang ang aking mga labi. Sa pagkakataong ito, ipinasok niya ang dila niya sa aking bibig. Pakiramdam ko noon ang inaangkin niya hindi lamang labi ko kundi buong katawan ko. Ang init init sa pakiramdam. He was touching me all over while kissing my mouth fully and erotically. Nanginginig kami parehas. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong gawin dahil parang meron akong inaantay na mangyari pero hindi ko alam kung ano. Hinawakan niya ang dibdib ko na may laman na din sa idad kong iyon. Narinig kong umungol siya at kinagat niya ulit ang ibabang labi ko. Bumaba ang halik niya sa leeg ko at ramdam ko and paghalik at pagdila niya sa lahat ng daanan ng bibig niya na para bang gigil na gigil siya sa akin.

Naramdaman ko ang dahan dahang pagtulak niya sa akin sa kama niya. Ang mga paa namin ay nasa ibaba pa ng kama ngunit ang itaas na bahagi ay nakahiga na. Bumaba ang kanang kamay niya sa aking kaliwang hita upang itaas iyon at iikot sa kanyang baywang. Napamulagat ako dahil sa ibayo pang kaba nang maramdaman ko ang paghaplos ng kanyang kamay papunta sa harap ng akong pantalon. Kahit may mga saplot pa kami, may idea naman ako sa saan pwede mauwi iyon. Alam kong masyado pa akong bata para sa pakikipagtalik. Bata pa ako pero alam kong masyadong mabilis ang mga nangyayaring ito sa amin. I knew that I loved him then but I was sane and mature enough to know that I wasn't ready.

"Brandon...s.s.stop... please..."

Parang walang narinig si Brandon na sabik na sabik pa din sa paghalik at pagdila sa aking balikat pababa na sa aking dibdib. Nasimulan na kasi niyang buksan ang mga butones ng blouse ko noon ng hindi ko namamalayan.

"Brandon... please stop..." tinutulak ko na siya ngunit malaki din siyang tao at nakahiga na din ang kalahati ng katawan niya sa kama tulad ko.

Natakot na ako dahil parang wala na siyang naririnig dahil sa sarap na sarap niyang ginagawa noon. Panay ang pag-ungol niya at ang marahas na paghinga.

Isang malakas na tulak sa dibdib niya sabay "Brandon! Ano ba?! I said STOP!" sabay napaiyak na ako sa takot.

Natauhan siya at napamulagat ang mata ng makita niya akong umiiyak.

Dali dali siyang tumayo at naglakad ng mabilis papunta sa may bintana ng kuwarto niya sa kabilang bahagi. Tumalikod siya sa akin.

"Leave Cassie. Before I lose control, please leave. NOW!"

Nakita kong nakakuyom ang kanyang mga kamay na nagpipigil magkabilang gilid ng katawan niya. Akyat baba ang kanyang balikat sa likod. Humihinga siya ng mabilis at malalim.

Mabilis kong inayos ang mga butones ng blouse ko. Sinuklay ko ng mga daliri ang buhok ko. Nilingon ko siya ng isa pang beses at lumabas na sa kuwarto niya.

Humihingal ako sa labas na para bang may humahabol sa akin. Nanlalamig ako at nanginginig ang buong katawan ko. Pumunta ako sa restroom sa may kitchen para wala masyadong tao. Doon ay tinitigan ko ang aking itsura. Namumula at may takot na mga mata, pulang-pula at namamagang mga labi, may mapupulang marka na akala mo'y kagat ng maliit na insekto pero wala naman pantal sa magkabilang gilid ng aking leeg. Meron din ako noon sa mga balikat at sa malapit sa aking dibdib. Mabuti at medyo mahaba ang aking buhok ng mga panahon na iyon.

Pinakalma ko muna ang aking sarili at naghilamos. Inayos ko ang aking buhok upang matakpan ang aking leeg. Siniguro ko din na ayos ang aking pananamit lalo na ang aking blouse. Lumabas ako ng restroom pagkatapos mag-ayos. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko si Blake na kumukuha ng pagkain. Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. Nang umakyat sa mukha ko ang mata niya, hindi ko siya kayang tignan ng diretso.

"Hey, are you okay? What's with that expression?"

"Nothing... I'm just feeling out of sorts" sabay lapit ko sa kanya upang tignan kung ano ano ang pagkain na kinuha niya.

"Are you sick?" sabay baba niya sa plato niya at idinampi niya ang kanang palad niya sa noo ko na pilit kong iniiwas.

"No. Maybe I'm just hungry" at kumuha na din ako ng pinggan. Tumingin tingin ako sa mga putahe at hinayaan ang mga server ng catering service na maglagay kung saan ako matapat. nararamdaman ko ang palinga linga ni Blake sa akin habang pinapatuloy niya na din ang pagpili ng iba pang putahe. Nagulat na lang ako sa dami na pala ng nakalagay sa aking pinggan dahil ang atensyon ko sa gilid ng mata ko ay na kay Blake. Ayokong mahalata niya na balisa akonat tiyak na mangungulit na naman ang lalaking ito.

Naglakad kami sa labas sa may hardin nila at naupo sa may bakanteng mesa una naming nadaanan. Pagkaupo namin ay may lumapit na lalaki sa tabi ni Blake at tinapik niya ito sa balikat bago pa ito makasubo ng pagkain.

"Bro! A few more months and off you go huh?! Hello New Jersey!" masayang pagbati ng kaibigan ni Blake sa kanya. Tumayo si Blake at nagyakapan sila sandali.

"Hey, Nate! Come join us and have lunch! By the way, this is Bansot... opppsss... ouch Cassie! Ano bah?!" sigaw ni Blake ng kurutin ko siya ng mariin.

Natawa si Nate at iniabot ang kanyang kanan kamay sa akin. "Nate... Cassie... is that right?"

Tumango ako at kinamayan din siya. Nakatingin lang sa akin si Nate at hindi binitawan ang kamay ko. Matangkad din siya. Kung si Blake ay nasa six feet, Nate would probably be 2 inches taller. He had short and very neat hair cut at that time, fair-skinned, straight nose, thin and light pinkish lips. He was broad-shouldered and looked very fit. He looked like a basketball or football player, like the ones that you see playing in the school varsity or those on tv. But his best feature were his eyes. They were very kind eyes.

"Uuuuyyyy... bitawan mo na yan. May alam ako diyan na hindi ko sasabihin pero sasabihin ko pa din sa yo... let go Nate" at nakangising hinila ang kamay ni Nate na nakahawak sa kamay ko. Pumasok ang dalawa sa loob para kumuha ng pagkain ni Nate. Ako naman ay nagsimula ng kumain.

May umiikot na server na may dalang mga inumin. I asked for 3 glasses of iced tea and iced-cold water. Bumalik sila Blake at Nate na may dala ng sarili niyang pagkain. They thanked me for the drinks and started to eat.

Masaya silang nagkukwentuhan and I was content to just listen and continue eating while listening to both. They've been classmates since elementary. Nauna lang si Blake sa school nila since nag-transfer lang si Nate from the U.S. when he was 8 years old. Kinailangan ng pamilya nilang umuwi dahil namayapa ang kaniyang Lolo at kailangang pamahalaan ng Dad niya ang kanilang negosyo na sa Manila ang main branch.

Tuwing napapatingin ako kay Nate ay nakikita kong lagi siyang nakatingin sa akin. Kahit nag-uusap sila ni Blake, ramdam ko ang patuloy lang na pagsulyap sulyap niya. Hindi naman niya iniiwas ang tingin kahit nahuhuli ko ito. Palagi lang siyang ngumingiti sa akin at parang kumikinang ang kanyang napakaamong mga mata.

Naramdaman kong may humalik sa buhok ko sa ibabaw ng ulo. Tumingala ako sa gulat at nakita kong si Brandon iyon. He had already straigtened up, nakasampay ang kanang braso niya sa balikat ko kaya hindi ako makakilos sa pagkakaupo ko. I saw that he wasn't even looking at me even after kissing my head. He was looking at Nate coldly.

‐------------------------------

Dear Readers, please feel free to leave your comments and thoughts.

Thank you for your time! ?

Keep safe.

Lors