Mirza’nın eli ayağına dolaşmıştı. Ben, olduğum yerde kıvranırken o ne yapacağını şaşırmış gibiydi. Aynı yerde gidip gelirken ağrı o kadar şiddetlendi ki böyle olmaması gerekiyordu. Ben, zaten iki güne ameliyata girecektim.
İkizlerim erken gelmeye karar vermişlerdi. Bu yüzden de biraz korkuyordum. Öyle bir ağrıydı ki bayılacak gibi hissediyordum. Suyum geldiğine göre bebekler de yola çıkmıştı. Böyle deyince de garip olmuştu.
“Mirza, ne yapıyorsun ya? Doğuruyorum diyorum sana!” diye bağırdım.
Mirza hemen benim yanıma geldi. Kolumdan tutup oturttu. “Aşkım, doğuma iki gün var. Uyuyalım geçer.” dediğinde tamamen stresten böyle dediğini biliyordum ama şu an doğuruyordum.
“Ne diyorsun sen ya? Kafayı mı yedin? Suyum geldi! Aklını mı kaçırdın?” diye bağırdım.
Benim çığlıklarım sayesinde a
