Elfin’den
Birine sonsuz güvenmek bu dünyadaki en güzel hislerden biridir. Aşktan bile daha önemlidir. Birini seversin ama ona asla güvenmezsin. O aşkın sana bir mutluluğu olmaz. Benim için de şu an mutluluk gölgeleniyordu. Hala tam olarak güvenemiyordum.
Bunun da nedeni bu zamana kadar yaşadığım sevgisizlikti. Annemden gördüğüm sevgi bana asla yetmemişti. Baba sevgisini dışarıda aramaya meyilli bir yapıyla Mirza’nın kollarına atılmıştım sanırım ama o da dengesiz tavırlarıyla yine beni güvensizliğe itmişti.
Bir kere güvenirsem daha da yanılmazdım ama içimdeki histen kurtulamıyordum. Keşke öyle olmasaydı. Birine zaten hemen güvenmek normal bir şey değildi ama hep şüpheyle yaklaşmak da insanı mutsuzluğa itiyordu. Şu an benim kendime umut aşılamam gerekirken kendimi zora sokuyordum.
Böy
