Deren’den
Orlondo’nun annesi olduğu yerde put gibi donmuştu. Asla ne tepki veriyordu ne de ağzından bir söz çıkıyordu. Kadın, oğlunun yaptığı bu arsızlığa diyecek söz bulamıyordu. Çok normaldi. Ben de el mahkumdum. Hiçbir şey yapamıyordum. Adeta hayatımı değiştirmişti. Nasıl bir şey yaptığının farkında mıydı?
Abime resmen savaş açmıştı. Ona bunu yaptığı için büyük bir pişmanlık duyacaktı ama Orlondo için hiçbir şey önemli değildi. Tek bildiği şey, kazanma ihtimali olan her şeyde ilerlemekti. Deva Teyze “Deren’in burada ne işi var? Sen kafayı mı yedin? Oğlum, ben insanlara söz verdim!” diye cırladı.
Demek ki Orlondo’yu kurtaran annesiydi. Bu kadar acizken gelmiş beni kaçırıyordu. Kafamı iki yana salladım. Ağzımı hemen açtım. “Lütfen, beni bırakın!” diye yalvardım ama Orlondo bana öyle
