Yüsra’dan
Yanıyordu. Yanan sadece evim değildi. Benim bütün bedenim de cayır cayır yanıyordu. Tek tek kendi ellerimle yazdığım hayatımın sayfaları alev almıştı. Yanan bir şey asla geri gelmezdi. Ölüm gibiydi aslında. Nasıl öldükten sonra bedenimiz adeta küle dönüyordu. Şu an benim hayatım da ölümden beterdi.
Yıllarca, ayaklarımın üzerinde durup kimseye muhtaç olmadan yaşamaya çalışmıştım. Evimdeki bir bardağı almak için bile gece mesailerine kalmıştım. Eşyalarım, kıyafetlerim genelde ikinci eldi. Bunları alabilmek benim için lükstü. Kalbim sıkışıyordu.
Bugün o evden kurtulup daha iyisine gitmek için bu işte çalışmam gerektiğini söyleyen kalbim, şimdi onu söylediği için bana kızıyordu. Keşke bunları söylemeseydim. Belki de ters tepmişti. Herkes başımızdaydı.
Yaman beni sakinleştirmey
