Deren’den
Hayat öyle boş ve değersizdi ki bunu her geçen gün daha çok anlıyordum. Arabanın içinden akıp giden yollara bakarken hayatımı da ona benzettim. Aynı onun gibi akıp gidiyorduk. Yaşadıklarımız, nefes alışverişimiz bile değersizdi.
Bu dünya bir kere imtihan dünyasıydı. Ayağına taş değmesin diye gözün gibi baktığın sevdiklerimize bir anda öyle bir yerden u geliyordu ki şaşıp kalıyorduk. Benim hayatım da tıpkı öyleydi. Hayatıma giren iki kişi de başta bana sevgi vadederek gelmişti ama sonu benim için hüzün olmuştu.
Hüzünden öte büyük bir hayal kırıklığı… İnsanın hayalleri bir kere kırılınca hayal de kurmak istemiyordu. Özellikle de ben… Artık yanımda birini hayal bile edemiyordum. Aklıma birden Orlondo geldi. O, aklımı karıştırmaya başlamıştı ama buna engel olmak için elimden gel
