Elfin’den
Hayatım hep bir şeylerden korkmakla geçmişti. Önce babamdan korktum. Sonra da hayatımın her alanında herkesten. Aslında bir şeylerin cevapları çok önceden belli olurdu. Bu hayattan korkmama neden olan kişi de babamdı. O bana biraz olsun sevgi ve güven verseydi şu an dimdik olabilirdim.
Ben de isterdim, güçlü ve korkmadan herkese kafa tutmayı ama olmuyordu. Şimdi geceden bile korkar hale gelmiştim. Beni bu duruma sokan babam da layık olduğu yerdeydi ama onun ailesine nasıl bir sevgi verdiyse onun arkasındaydı.
Benim hiç arkamda olmayan adam, onları sevmişti. Hayatta dimdik olmak ve öz güvenli olmanın şartı ailede bunun aşılanmasıydı. Babam bana asla bunları aşılamamıştı. Hep aşağılanmış ve sevilmeye layık olmayan biri olarak anılan birinden ne bekleyebilirsiniz ki? Onun hayat
