ตลอดเดือนที่ผ่านมา แพรชมพูแทบไม่ได้เห็นหน้าค่าตาปวีร์เลย เนื่องจากชายหนุ่มต้องทุ่มเทให้กับการเริ่มทำงานในตำแหน่งประธานบริษัท เขาจึงมีเวลาแวะเวียนมาที่บ้านสวนวราสินธุ์เฉพาะในช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์เท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น ชายหนุ่มก็จะโทรหาเธอทุกเย็น เพื่อไถ่ถามถึงคุณย่าอบเชย ก่อนจะชวนเธอคุยสัพเพเหระเป็นชั่วโมงจึงค่อยวางสาย
ต้นเดือนถัดมาก็ถึงวันที่แพรชมพูต้องเริ่มงานในฐานะเลขานุการของประธานบริษัท
ดับเบิลยูพร็อปเพอร์ตี
แพรชมพูตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่เพื่อเช็กกระเป๋าเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น ซึ่งเธอต้องเตรียมไปไว้ที่คฤหาสน์วราสินธุ์ เผื่อบางวันเลิกงานดึกดื่นค่ำมืด ก็จำเป็นต้องค้างที่บ้านในเมืองแทน
หลังจากเตรียมตัวพร้อมแล้ว เธอก็ให้เด็กในบ้านช่วยยกกระเป๋าสัมภาระออกไป ก่อนที่เธอจะไปรับประทานอาหารเช้ากับคุณย่าอบเชย
“คุณย่าขา ถ้ามีอะไรคุณย่าต้องโทรหาพู่เลยนะคะ หรือถ้าเจ็บป่วยไม่สบายต
