หลังจากคุณเกษม และกิ่งกาญจน์กลับไป อารมณ์ของปวีร์ก็กลับคืนสู่สภาวะปกติ ทว่าทั้งคู่ก็ยังไม่มีเวลาคุยกันเรื่องนี้ เนื่องจากตลอดช่วงบ่าย ปวีร์ติดประชุมลากยาวไปจนถึงตอนเย็น
“กลับบ้านกันครับคุณเลขาฯ”
ทันทีที่ปวีร์กลับมาจากการประชุมอันแสนหฤโหดที่กินเวลามาถึงเกือบหนึ่งทุ่ม เขาก็ตรงดิ่งเข้ามายืนทิ้งสะโพกพิงโต๊ะทำงานของแพรชมพู สภาพของชายหนุ่มดูอ่อนเพลียและอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาเลขาฯคนสวยต้องรีบเก็บข้าวของใส่กระเป๋าและลุกขึ้นจากเก้าอี้สำนักงานอย่างว่องไว
“เหนื่อยมากเลยใช่ไหมคะ หืม” คนตัวเล็กเอ่ยถามพลางวางมือลงบนแก้มสากแผ่วเบา จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความรักระคนห่วงใย
“ใช่ครับ ผมเหนื่อยมาก ๆ เลย วันนี้งานหนักสุด ๆ” ชายหนุ่มออดอ้อนพลางยกสองมือวางลงบนเอวบาง ก่อนโน้มศีรษะลงคลอเคลียแก้มนวลเนียน
“งั้นกลับไปทานข้าวเสร็จก็รีบอาบน้ำนอนนะคะ วันนี้พู่จะได้นอนดูซีรีส์ให้ฉ่ำเลย”
ว่าจบแพรชมพูก็ขยับกา
