ในช่วงสายของวันถัดมา ร่างบางเปลือยเปล่าใต้ผ้านวมหนานุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาภายในอ้อมกอดแข็งแกร่ง เธอกระชับอ้อมแขนกอดลำตัวคนข้างกายพร้อมยกยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
ปวีร์ที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงพลางไถสมาร์ตโฟนในมือคุยกับอัครพลเพื่อนรัก พอรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของคนตัวเล็ก ชายหนุ่มก็วางโทรศัพท์มือถือในมือลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง ก่อนจะหันมาก้มลงจุมพิตบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาด้วยความทะนุถนอม
“มอร์นิงครับ”
“อื้อ...มอร์นิงค่ะ วันนี้วันหยุดทำไมตื่นเช้าจังเลยคะ” ได้ยินแบบนั้นชายหนุ่มก็กระตุกยิ้มด้วยความขบขันระคนเอ็นดู เมื่อคืนเขาคงเคี่ยวกรำเธอหนักหน่วงเกินไป กว่าจะได้นอนก็เกือบรุ่งสาง จึงไม่แปลกเลยที่แพรชมพูตื่นสายกว่าที่เคย
“เช้าอะไรกันครับ เกือบเที่ยงแล้วนะคนดี”
“อะไรนะคะ!”
เสียงหวานร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ ก่อนจะลุกพรวดขึ้นมานั่งด้วยสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะยกผ้านวมขึ้นมากอดเพื่อบดบัง
