Farris’ POV
Ilang araw na ang lumipas at nawalan na naman kami ng komunikasyon ni Albana. Naging malungkot ako dahil doon. Bigla ko na lang kasi naisip na ang gaan ng loob ko sa kaniya. Noong una ay akala ko na ubod siya ng sungit. But then, I realized that I’m judging her falsely. Ang saya niya nga kausap. Dahil sa gabing nag-usap kami ay gumaan ang pakiramdam ko. Kahit papaano ay naiibsan ang lungkot ko nang mawala si Daddy. Sadly, she did not contact me anymore.
“Farris, halika na! Tulungan mo na ako rito.” Lumapit ako kay Aki.
I almost forgot that she is pregnant. Hinayaan ko lang kasi siyang magbuhat ng mga sinupot na bigas.
Kinuha ko na sa kaniya ang mga naka repackaged na bigas na may sardinas at instant noodles na ipapamigay sa barangay na ito. Mahirap pala talaga pumasok sa
