We didn't stay long at the hospital. Nang masiguro ng mga doctor na okay na si Pristine ay kahit na gusto ko pang manatili siya doon para mas matingnan ang kalagayan niya ay tumanggi na rin siya. And now we just arrived back at my house. Ilang beses na siyang tinanong ng mom kung ipapaalam ba ang nangyaring ito sa papa niya, pero ilang pag-iling lang rin ang isinagot niya.
"Pasensiya na po talaga kayo."
I was at my mother's back while she was near my woman's bed. Nakahiga si Pristine ngayon at dito ko siya dinala sa kwarto ko mismo. I'm afraid that her past would haunt her in her dreams again. Nabanggit sa akin ng mom kanina kung ano rin ang nangyari at kung paano niya natagpuan si Pristine sa labas, and it scares me na maulit 'yon.
"No, ako dapat ang humingi ng pasensiya. Masyado ata k
