"Are you sure okay ka na?"
Napatingin ako sa babae na nag-comfort sa akin kanina sa labas. Ngumiti ako ng tipid at kinuha ang iniaabot niyang tubig. Siya rin ang umalalay sa akin papasok dito sa loob ng bahay, hawak-hawak niya ang kamay ko ng mahigpit kanina at hindi agad binitawan. Kahit nang makaupo na ako sa sofa ay kinakalma pa rin niya ako. Naalala ko tuloy ang mama sa kaniya, sa paraan ng malumanay niyang pagsasalita.
That dream earlier... no. It's a nightmare.
"Maraming salamat po. Okay na po ako," sagot ko. Tumabi siya sa akin ng upo. I saw in her face the worry. Ramdam ko naman na mabuti siyang tao dahil sa ekspresyon sa mukha niya. Hanggang ngayon ay naroon pa rin ang pag-aalala. And the way she held my hand, I felt the care and gentleness. Pero kalakip rin noon, nababasa ko s
