THE SEQUENCE OF FEELINGS

CHAPTER 7

pinagmamasdan ko si unknown guy , kasi hinding hindi niya talaga alam na may kasama siya sa apartment , wala siyang ideya sa mga nangyayari sa paligid niya pero mukhang hindi naman ito violente

“Pero bakit ganoon ?” takang tanong ko sa sarili ko

parang hindi naman siya masamang tao kaya paanong naging konektado siya sa pagkawala ni mitsy , at yong mukha niya kanina ng makagat siya ni moishe parang hindi siya ang tao na ready to do a murder .. pero kahit ganun mabuti narin siguro tong hindi niya ako nakikita

“i should still keep my guard up just in case he is malevolent” madiin na paalala ko sa sarili ko

-*

In the next few days i keep seeing him .

MORNING * taking a bath in the bathroom .. bigla bigla nalang akong nagulat rito yung feeling na naliligo ka rin pero bigla ka nagkakaroon ng kasabay sa bathroom .

AFTERNOON * We're both doing laundry .. kahit hindi niya ako nakikita .

EVENING * he loves cooking food for himself.. he only eats vegetables like brocoili

@NIGHT * sleeping in my own bedroom he also loved spreading his limbs across the bed minsan napapaisip ako kong kanino ba talaga tonh apartment kong akin ba o kanya .. kasi lagi ko siya nakikitang tulog ako na tong nawawalan ng mahihigaan .. gusto ko na rin siya tanungin kong okay ba to or bakit palaging pagod ang lalaking to .

and this past few days ng dahil sa lagi ko siyang nakikita , meron akong mga bagay na nahalata sa kanya .

FIRST - he doesn't see me or my items .. but guess what ? i see her staff i can actually drink to her own coffee mug .. but pag nahahawakan ko na ang gamit niya nagging invisible na to sa mata niya , i also steal her food one time i steal his scramble egg , natatawa na lamang ako kasi nagging libre ang foods ko pag ganon .

SECOND - I think he is not a ghost , just like before when moshie accidentally bite him her hand is bleeding .. yong totoong dugo , he drinks a lot of water , and he also loves to sleep a lot .. para lang din siyang normal na tao just like us .

“its like im seeing glimpses into his daily life” sambit ko sa sarili ko habang pinapanood ko siya na papalabas ng apartment … pero sometimes he is liked an i***t.

“ohh god help me , i feel so dizzy hey you ? could you just sit here in the couch for a while .. nako!! kanina paQ naduduling sayo .. kanina kapa pabalik balik jan eei” bulyaw ko dito kahit natataman na niya ang maliit na upuan .. tumayo ako mula sa pagkakaupo sa couch para alisin ang upuan na nakaharang sa nilalakaran niya … but guys my effort is useless kasi kahit ilayo ko sa kanya natataman parin niya .. manhid na ata siya hindi na nasasaktan .

and also i remembered one thing , when he run back at the apartment just because he forgot something .

i asked him what that thing , kahit hindi niya naman ako naririnig .

“ohh my god , where did i put my phone”

“B-but you holding it” tipid na sagot ko rito .. but he keeps looking for it .. syempre mag hahanap parin siya ei hindi niya nga ako naririnig eii .. thank god ng biglang mag ring yong phone niya .. saka niya lang napagtanto na hawak niya pala ang phone .

“hayyyssat .. why i am always like this” inis na tanong nito sa kanya sarili sabay kamot sa ulo ,

ako wala tumatawa na lang mag isa dahil sa pinaggagagawa niya sa sarili niya .