I'm Not Me Anymore

06

TW: VIOLENCE & SELF-HARM

"H-huh?" sabi ko habang hawak hawak yung kaliwang pisnge ko.

Tinignan ko ulit si Kallie, nagpipigil siya ng tawa. I pursued my lips tapos tumingin ulit ako kay Mom.

"I heard what you were doing here! Kaya ba ginusto mo pumasok ulit sa school para lumandi!?" she said it hysterically.

Will she even understand me if I will tell her the reason?

I gave her a small smile while my tears are falling on my cheeks. "Tapusin ko lang 'tong klase namin ngayon araw tapos hindi na ulit ako papasok. A-attend nalang ulit ako pag moving up na."

She glared at me tapos naglakad paalis. Sinundan ko siya ng tingin at padabog siyang pumasok ng kotse. Tinignan ko naman si Kallie, she's smirking at me while her arms are crossed.

"The f**k is your problem!?"

Napatingin ako sa likuran ko at nanlaki ang mata ko. Si Kris galit na galit kay Kallie. Linapitan niya si Kallie at akmang sasampalin kaso agad naman nahawakan ni Kallie yung kamay na ipapang sampal ni Kris sakaniya; tapos bigla niyang sinampal gamit ang isang kamay niya.

Napatulala nang ilang segundo si Kris tapos hinila niya yung buhok ni Kallie kaya muntik nang makaladkad.

"T-tama na yan!"

Pinakawalan ni Kris si Kallie tapos tumayo agad si Kallie at inayos ang sarili. Sobrang galit na galit siya. Ihahampas dapat ni Kallie kay Kris yung bag niya na chanel kaso agad naman ito hinablot ni Kris kaya na out of balance si Kallie.

"Hoy! Anong kaguluhan 'to!?" sigaw ni Sean.

"'E putangina ng babaeng 'yan, 'e!" inis na sabi ni Kris habang turo turo si Kallie.

"You really f*****g wanted to be involved huh!? Hindi ka rito kasali kaya putang-"

"Kallie, ano ba!?"

Si Ezekiel..

"Kitang kita ko yung nangyari, Kallie! Ano ba pro-"

"My problem!? Siya!" sabay turo sakin ni Kallie. "That b***h!"

Tumingin naman sakin si Ezekiel sabay huminga nang malalim.

"What the f**k did you do, Lily?! Kallie won't start a s**t if you didn't done something to her!" pag de-depensa niya.

My jaw dropped.

How could he defend her?

Tinalikuran ko sila tapos nag simula akong maglakad.

"Lily! f*****g answer me!" tawag niya sakin.

Hindi ko sila pinakinggan kahit anong tawag nila sakin.

Lahat nalang nagkaka gulo dahil sakin. Lahat nalang nasisira dahil sakin. Lahat nalang ng masasamang bagay nangyayari dahil.. sakin.

Tumakbo ako sa loob ng school tapos pumunta ako ng music room at doon ako umiyak.

Kung hindi ko sila kinaibigan, walang mangyayaring ganito. Kung hindi ako pumasok ng schoolm kung nag stay nalang ako as homeschooled, walang ganitong gulo. Kung sinunod ko yung sabi sakin ni Kallie na layuan ko si Ezekiel, wala ring ganito. At kung nakinig ako kila Mom and Dad, walang ganito.

The blame is on me.

Aalis na sana ako kaso biglang may pumasok sa music room kaya agad kong pinunasan yung luha ko.

"Lily?" kunot noong sabi ni Apollo sakin.

"H-hm?" I tried to act normal.

"I- I heard what happened earlier.."

Pinipilit kong wag umiyak kaso gusto talaga lumabas ng luha ko. Napaupo ako sa sahig at umiyak nang walang tunog. Tarantang lumapit sakin si Apollo at pinatayo ako.

"H-hey! wag ka riyan!"

"Lumayo ka sakin.." pagtataboy ko.

Tumingin ako sakaniya while my eyes are so blurred dahil sa luha.

I gave him a small smile. "Maraming masamang mangyayari sayo kung patuloy mo parin ako ka-kaibiganin."

"Huh!? That's not true, what the hell, Lily!" inis na sabi niya.

"It's true." pinunasan ko yung luha ko pero patuloy parin tumutulo luha ko.

"Lily.." he caressed my hair. " Do you think your friends will be this happy without you? No." he looked at me straight to my eyes. "You're the most amazing person I know." he smiled.

I burst into tears because of pain and anger.

"Why are you doing this?" I tried to talk normal.

"Because I care about you." he gave me a small smile.

He hugged me so tight and that made me cry. I can't believe someone truly cares about me. I never experienced this before.

Humiwalay ako sakaniya tapos ngumiti. He wiped my tears on my cheeks and fixed my hair. He handed me my hydroflask para ma-hydrate ako at kumalma yung pag hikbi ko.

Nang matapos akong uminom, he grabbed my hand para tulungan niya ako tumayo. Pinagpagan ko yung palda ko habang siya linalagay yung hydroflask ko sa bag ko.

"Tara." pagaaya niya sakin.

Tumango ako tapos sumunod sakaniya. Papunta kami ng cafeteria ngayon dahil recess na.

"What do you like?" tanong niya sakin habang naka crossed arms tapos naka tingin sa mga tinitindang pagkain.

I pursued my lips. "Kahit ano nalang." I looked at him tapos ngumiti.

Nakakahiya! siya pa ng libre sakin.

"Hey, may pera naman ako. Ako nala-"

"No. It's my treat." he chuckled.

Ayoko nang makipag talo pa. Hinayaan ko nalang siya sa gusto niya. Kahit ko naman pag pilitan na ako nalang ang bibili sa pagkain ko hindi parin yon papayag.

Nang nabili namin yung inorder namin, dumiretso kami sa table tapos kumain. Sobrang gutom ko kanina pa tapos sinabayan pa ng hikbi ko edi puro hangin yung tiyan ko.

Nang matapos kami kumain, wala kami kundi ginawa ay mag cellphone sa may music club. Wala naman kasi masyado roon pumupunta. Pag may event lang nagkaka tao roon.

Hindi rin kami nagka-kita kita. Wala rin halos nag c-chat sa gc namin.

"Bye!" Pag papaalam ko kay Apollo.

"I guess I will see you tomorrow?" Patanong niyang sabi.

I pursued my lips and gave him a small smile.

Shit. Nakalimutan kong sabihin sakaniya na hindi na ako makakapasok bukas!

"Y-yeah." I lied.

"Alright." He smiled and waved at me.

Dumiretso ako sa abangan ng tricycle at hindi nag tagal, naka uwi rin ako. Mabuti maraming tricycle roon kaya hindi ako na la-late ng uwi.

Pagka pasok ko sa bahay, nakita kong naguusap sila Mom and Dad.

Diretso ako naglakad aa hagdan at natigilan ako nang sumigaw si Dad.

"I'm not comimg back here!" sabay pag hampas sa lamesa.

"So you're gonna leave us here!? For what!? Because of your new f*****g family, Ed!?" Kinuyom niya yung kamao niya tapos hinilot niya yung sentido niya.

Tumingin silang parehas sakin kaya napaatras ako nang konti.

"I- I'm home."

This isn't home anymore. It feels like hell.

Maglalakad na sana ako papuntang kwarto ko kaso natigilan ako nang tawagin ang pangalan ko ni Mom.

"Pumili ka."

My eyebrows furrowed, trying to think what she meant.

"Kanino ka sasama? Sa magaling mong tatay o sakin?"

Mas lalong nag salubong yung kilay ko.

Sa dinami daming tanong bakit yan pa?

That's the most worst question I've ever heard.

"Pumili ka! Kanino mo gustong sumama!?" Sigaw ni Mom.

Wala.

"I'm asking-"

"Can you please calm down for a minute!? Our child is spacing out because of this f*****g problem! Tingin mo makaka sagot ka agad kung ikaw yung nasa posisyon niya!? Pagod yan sa school tapos ito bubungad sakaniya!?"

"You don't know anything." Sabi ni Mom habang umiiling."Walang kundi ginawa yan sa school ay lumandi!" She said while pointing at me.

My Dad looked at me straight and kinuyom niya yung kamao niya.

"Tell me your mom is lying." Sabi niya habang nag pipigil.

Ano pabang purpose ko para mag explain? Kapag naman ako nag explain hindi nila ako maiintindihan. Iju-judge pa nila ako.

"She's telling the truth." I pursued my lips.

Lumapit sakin si Dad at nakatikim ako ng sapok at sampal.

Is this all intentional? Do I deserve to experience all these shits?

"I worked hard just to pay for your f*****g tuition tapos ito ang malalaman ko!?"

He slapped me again.

Nakahawak lang ako sa pisnge ko habang yung buhok ko sobrang gulo.

Hindi ko mapigilan yung luha ko. Ang sakit sakit.

"I won't f*****g bring that young woman. Wala akong ganiyang anak!" Sigaw ni Dad.

I looked at my Mom. Her arms are crossed and giving me a facial expression that she doesn't care.

"I- I'll go with Mo-"

"My daughters doesn't like a w***e like you. Walang taong tatanggap sayo kahit mga kaibigan mo"

My tears started falling again.. My f*****g knees are trembling!

"You already know the answer. Kung ayaw sayo ng Tatay mo, Ito 20k." Iniabot niya sakin yung pera. "Start a new life." Sabi niya tsaka kinuha yung bag at maleta niya tapos umalis ng bahay.

"Here's another 20k." He handed me his money from his pocket. "Start a new life." He said the same.

Kinuha niya rin yung mga bag niya tapos umalis ng bahay habang ako naiwan lang dito sa bahay. Nakatayo habang umiiyak.

Inilibot ko yung paningin ko while my tears are falling on my cheeks. My vision are blurred kaya agad kong pinunasan ito kaso hindi talaga ako maka tahan tahan.

Fuck.. I want to kill myself.

Paano na ako? Paano nilang nagawang saktan ako at iwan ako?

Ganon naba sila walang pake sakin? Bakit ganito? Bakit ako binigyan ng ganitong pamilya at buhay?

Napaupo ako sa sahig habang hawak hawak yung bibig ko.

"Ayoko na.. Ayoko na.. Ayoko na!" Sabi ko habang sunod sunod ang hikbi. "Pagod na pagod na ako.."

Hinawakan ko yung dibdib ko dahil hindi ko makahinga, naninikip ying dibdib ko. Ang sakit putangina.

Walang lakas akong tumayo tapos pumunta ako ng Living room.

Kinuyom ko yung kamao ko, trying to control my anger.

Patabog akong lumapit sa mga naka display na gamit sabay binato ko lahat yon.

"Putangina niyo!"

Binato ko yung family pictures tapos flower vase.

"Mga hinayupak kayo! Mga walang kwenta!"

Itinaob ko yung lamesa kaya nabasag yung mga nakalagay roon.

Halos lahat ng gamit pinagsisira ko.

Binato ko yung mga unan tapos sinuntok ko yung salamin.

Wala na akong pake kahit dumudugo na kamay ko.

Pumunta ako ng kusina tapos pinagsisira ko yung mga gamit.

Halos mapaos ako sakaka sigaw at pagmumura.

"P-putangina niyo.." Napaupo ako sa sahig habang umiiyak nanaman.

Hinawakan ko yung dibdib ko tapos pinagsisipa yung mga sirang gamit sa sahig.

Nang makita ko yung kutsilyo, ang daming pumapasok sa isip ko.

'Wala kang kwentang anak'

'Wala akong anak na katulad mo'

'Magpakamatay kana lang'

'You're a f*****g w***e'

'Walang tatanggap sayo kahit yang mga kaibigan mo'

Ginapang ko yung kutsilyo at nang makuha ko, itinapat ko yung matalim na parte sa kutsilyo at itinapat ko yon sa tagiliran ko.

"Lily!"

Sinaksak ko yon sa tagiliran ko. Kahit sobrang sakit, mas diniin ko pa kaya umubo ako ng dugo.

"Lily! Putangina gago tumawag ka ng 911!" Paguutos niya sa kasama niya.

Lumapit siya sakin tapos hawak hawak yung dalawang braso ko.

Ang labo ng paningin ko at nahihilo ako. Sobrang antok na antok ako.. Gusto ko nang magpa hinga.

Bumagsak ako sa braso niya at indistinct nalang ang naririnig ko. Basta sa pagkaka alam ko, maraming tao nasa bahay ko at natataranta sila.

Who are they?

Sydney's POV

"Kris, ano nangyari?" Kunot noo kong tanong.

"Tarantado yang Kallie na yan, e. Halatang may sinabi sa mama ni Lily kaya ayon, sinigawan siya tapos sinampal. Ang sabi pa e, iho-home schooled siya." Inis niyang sabi.

No way! Tangina nag iinit dugo ko sa babaeng yon.

"Nasaan si Lily?"

"Hindi ko alam." she shrugged.

Hinanap ko si Lily sa loob ng kaso hindi ko siya mahanap. Hingal na hingal akong bumalik kay Kris habang siya naman ay nag ce-cellphone, naka kunot ang noo.

"Hindi ba siya online?" Sabi ko habang naka pamewang.

"Hindi ko alam. Ayoko muna siya i-chat. Kailangan non ng space." Seryoso niyang sabi habang naka focus sa cellphone.

"Sabagay."

Tumabi ako sakaniya tapos uminom ng tubig.

"Syd!"

I rolled my eyes. "Ano!?" Inis kong sabi.

"Tara laro tayo codm, g ka?" Pagaaya sakin ni Eid.

Wala naman nang issue tsaka medyo safe naman dito. Kasi kung ini-issue kami rito, matagal na kaming may mga pictures tapos lineak sa social media.

Ilang oras kami naglalaro ni Eid ng codm habang si Kris kumakain at nag la-laptop. Sila Bryan at Sean naman, nag uusap. Hindi ko alam kung ano pinaguusapan nila.

"Sup guys!" Masayang sabi ni Lina. Bumeso siya sakin tapos kay Kris. "Nasaan si Lily?"

I shrugged tapos patuloy lang nakikipag laro kay Eid.

"I haven't seen her." Sabi ni Ali.

Ako rin. Hindi ko maiwasang hindi magaalala. Nang matapos kaming mag laro ni Eid, nag kwentuhan lang kaming laha. Pinaguusapan namin si Lily at Kallie.

"Something's wrong though. I think we should search for Lily." Sabi ni Ali.

"Hinanap ko na siya, hindi ko makita." Sabi ko

Sabay sabay kaming lumabas ng school. Nagkaayaan kasi. Susurpresahin daw namin si Lily sa bahay niya.

"I feel like this is not a good surprise." Sabi ni Bry habang nag d-drive.

"Huh? bakit naman?" Kunot noo kong tanong.

"I don't know. Something's off."

"I know right!? I feel like something bad happened to her! Lalo na galit sakaniya yung Mom niya." Nagaalalang sabi ni Ali.

Habang kami naglalakad papunta sa bahay niya, biglang bumigat yung pakiramdam ko.

"Wait, did you guys hear that!?"

Natigilan kami sa paglalakad nang magsalita si Ali. Moment of silence, nakarinig kami nag sigaw galing sa bahay ni Lily at mga gamit na bumagsak.

Nagka tinginan kaming lahat. Napalunok ako nang mariin tapos nagsi takbuhan kami papunta sa bahay niya. Sinilip ni Sean kaya mas lalo siyang nataranta. Pumunta ulit siya sa main door tapos pinilit binubuksan yung pinto.

"s**t It's locked!" Inis kong sabi.

May narinig kaming kumalabog nanaman kaya mas nataranta kami.

"Layo!" Sabi saamin ni Sean.

Dumistansya kami sakaniya tapos sinipa niya yung pinto.

"Lily!" Tawag ni Sean.

Nataranta kami kaya pumasok kami ng bahay, nanlaki yung mata ko nang makita ko yung bahay niya.

Sobrang gulo. Anytime isa saamin pwedeng mabubog. Napatingin ako sa may kusina kaya sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.

Fuck, si Lily duguan!

"Lily! Putangina gago tumawag ka ng 911!" Sabi ni Sean habang masa braso niya si Lily.

Inilabas ni Alivia yung cellphone niya tapos tumawag ng 911

"Hello this is an emergency! Our friend is dying! She stabbed herself.. And.. And.. Her blood ay umaagos! Umubo rin siya ng.. Du- dugo!"tarantang sabi ni Ali.

Nakita kong bumagsak si Lily, nawalan ng malay.

Mga ilang minuto, nakarinig kami ng tunog ng ambulansya kaya lumabas ako tapos hinaran ko yung ambulansya.

"Dito!" Sabi ko habang kumakaway.

Nagsilabasan yung mga parademic tapos pumasok sila sa bahay. Maingat nilang inihiga si Lily tapos sumunod kaming papalabas.

Si Bryan ang kumausap sa lalaki. Hindi ko alam ang pinaguusapan nila.

"Syd!"

Natauhan ako bigla. Wala na pala yung ambulansya.

"Sorry.. I was.. Spacing out." I tried not to stutter.

My arms are crossed dahil nilalamig ako. I don't know what to do. Hindi ko ma sink in sa utak ko yung nangyari kanina. Ang bilis ng pangyayari.

"Kailangan may mag babantay roon."

Napatingin ako kay Sean habang kinakagat ko yung kuko ko, I'm having anxiety attacks right now.

"Sinong pwede sainyo?" Sabi ni Sean habang naka tingin samin.

"Ako na." Pag pi-prisinta ni Bryan.

Naalala ko nga pala, anak pala siya ng doctor kaya pwedeng pwede siya.

"Sama ako, pwede?" Sabi ni Ali.

"Yeah sure. Hirap din ng walang kasama." Sabi ni Bryan and he gave her a fake smile.

That's obviously a fake smile. Sino bang kakalma sa ganitong situation?!

Pumasok silang dalawa sa kotse ni Bryan tapos umalis din sila agad.

"Mag hire tayo ng house keeper. Ako na bahala sa pera." Sabi ni Sean.

Hindi nag tagal, dumating yung house keeper at nag linis siya ng bahay.

Habang ko siya pinapanood, natigilan siya sa kusina. Nakita niya yung dugo.

"Uh.. Its not what you think." I smiled.

Tumango siya tapos brinush niya yung sahig ng may dugo. Nakahinga naman ako ng malalim. Baka mamaya isipin niya na may pinatay kami or what! Gosh.

Matapos ng ilang oras sa pag lilinis, binayaran ito ni Sean tapos binigyan din ng pagkain. Ang tagal din niyang nag linis dahil sobrang gulo sa bahay ni Lily.

Umupo kami sa sofa ng ilang oras tapos nag kwentuhan saglit. Napag desisyunan naming pumunta kami sa hospital bukas.

Nang makauwi ako, diretso akong pumunta sa kwarto ko at humiga tsaka natulog.

I badly need rest.

Kinaumagahan, nagising ako dahil sa sikat ng araw

Shit! Si Lily nga pala!

Kinuha ko yung cellphone ko at nanlaki ang mata ko.

Pucha 2 pm na!

Dali-dali akong nag ayos. Naligo ako tapos kumuha ng bag para sa gamit na kailangan kong dalahin sa hospital.

Aalis na sana ako nang bigla nag ring yung phone ko kaya agad ko itong sinagot.

"Si Lily.."

Pangalan palang ni Lily ang narinig ko pero sobrang kabog ng dibdib ko.

"Patay na.."

Nabitawan ko yung cellphone ko at hindi namalayang umiiyak na pala ako

Huh? si Lily patay na?

"Babangasan kita pag nalaman kong nag bibiro kalang, Bryan!"

"She died at 1:58 pm, Syd." Naiiyak niyang sabi.

Hindi ko ma-sink in sa utak ko yung sinabi niya.. f**k!

"Syd! Syd!"

Napa bangon ako wala sa oras.

"Putangina panaginip lang pala." Bulong ko.

"You're having nightmares!" Tarantang sabi ng Ate ko.

Agad kong pinunasan yung luha ko tapos inayos ko buhok ko.

"Lily" taranta kong sabi.

Kinuha ko yung cellphone ko tapos tinawagan ko si Bryan.

"Si Lily kumusta?"

"She's fine. She's resting right now."

Nakahinga ako nang malalim kaya ibinagsak ko yung katawan ko sa kama.

"Sige. Punta na ako."

Pinatay ko yung tawag tapoa dumiresto ako sa C.R para maligo.

Nang matapos akong mag ayos, kumuha ako mg bag para sa importanteng gamit na dadalhin ko sa hospital.

Powerbank, snacks, pulbo, liptint, spare clothes at tubigan.

Ginamit ko yung motor ni Papa para mabilis akong makakapunta. Sinundo ko muna si Kris para sabay kaming pupunta sa hospital.

"Wait lang!" Sigaw ni Kris.

Kahit kailan talaga, napaka tagal nitong magayos.

Mga ilang minuto, lumabas si Kris sa bahay nila tapos umangkas sa likuran ko. Pinaandar ko yung sasakyan tapos binilisan ko yung patakbo ko para makarating kami agad.

"Room 205, second floor." Sabi nung babae.

Nang makarating kami sa room ni Lily, kumatok ako tapos agad binuksan ni Bryan yung pinto para papasukin kami.

I took a glance on Lily. I'm glad she's perfectly fine.

"Gutom naba kayo?" Tanong ko kila Ali at Bry.

"No. We just got finished. Nag order kami ng kfc." Sabi ni Bryan.

Umupo ako tapos pinagmasdan si Lily. Ano ba nangyari sakaniya?

Huminga ako nang malalim tapos pinagmasdan ko sil Bryan at Ali. Pucha mga wala pang tulog. Kawawa naman itong mga 'to.

"Uwi na kayo. Kami nalang ni Kris ang mag babantay. At pupunta naman dito sila Eid at Lina."

"Thanks. Gagi nahihilo na ako sa antok." natawa nang mahina si Bryan tapos kinuha yung bag, susi at jacket.

"Thanks! I will try to bisita her later or tomorrow." ngiting sabi ni Ali.

Sabay silang lumabas ng pintuan. Bago maisara yung pinto, narinig ko yung sinabi ni Bryan kay Ali.

"Hatid na kita."

"Hah!" she scoffed. "Like moko 'no!?"

Natawa kaming lahat tapos nag paalam ulit sila samin. Tahimik lang kaming dalawa ni Kris. Si Kris, nag ce-cellphone habang naman ako, nakatingin lang kay Lily.

Nasasaktan ako sa nakikita ko. Naka dextrose siya tapos tulog na tulog. Nasaan kaya yung magulang niya? Sana manlang bisitahin siya.

Buong araw kami nasa hospital ni Kris. Mga 1pm na dumating si Eid at Lina dahil may pinuntahan pa raw sila. Nang magutom kami, umorder kaming dalawa ni Eid ng Mcdonald's tapos sabay sabay kaming kumain sa room ni Lily.

"Napansin niyo ba cellphone ni Lily?" tanong ni Kris habang kumakain ng french fries.

Lahat kami hindi namin alam. Hindi ko rin napansin kung nasaan kahit doon sa bahay. Gusto sana namin i-text yumg magulang ni Lily at sabihing nasa hospital siya.

Lahat kami wala rin kaalam alam sa nangyari. Nadatnan nalang namin siya na duguan.

May kumatok sa room ni Lily kaya agad ko itong pinagbuksan. Yung doctor.

"Uh.. when will she wake up soon?" maingat kong tanong.

"As for now.. I don't know kung kelan siya pwedeng magising. Pero don't worry dahil baka mamayang gabi o mamaya-maya, magigising na siya. But the problem is.." he licked his lower lip. "Malalim yung pagkaka tusok sa tagiliran niya. Mabuti nga sa tagiliran hindi sa dibdib, e. Ano ba nangyari?"

Lahat kami nagka tinginan. "Lahat po kami walang idea kung ano nangyari sakaniya. Nadatnan nalang namin siya sinaksak niya yung tagiliran niya sabay nawalan ng malay."

Tumango siya tapos sabi niya, may pupunta raw dito na nurse para i-check siya kung nagising na siya para painumin ng gamot. May possiblity kasi raw na pwede siyang magising today.

Uupo na sana ako nang biglang may kumatok ulit. Baka si Doc ulit baka may nakalimutan lang. Binuksan ko yung pinto at nanlaki yung mata ko.

"Apollo!?"

"Yeah. It's me."

Napatingin ako sa dala-dala niya, may bulaklak siyang dala tapos mga prutas na nasa basket.

Naiwan lang ako nakatayo sa pintuan while my jaw dropped. Pucha angas naman nitong lalaking 'to!?

"What happened to her?" tanong niya habang maingat na nilalagay yung dala dala niya para kay Lily.

"Long story short, she attempted."

Pinagmasdan niya lang si Lily. Maingat kong sinara yung pinto tapos bumalik ako sa kinauupuan ko.

"Sus kunware concern ang gago." asar ni Eid.

"Shut up, will you?"

"Galit na galit ampota. Hindi kapa talaga nag babago, Apollo." sabi ni Eid habang umiiling iling while clicking his tongue. "Gusto mo si Lily 'no? Pusta ko pa kaluluwa mo." sabi niya tsaka tumawa nang mahina.

"We are just friends, dumbass."

Siraulo talaga 'tong Eiden na 'to. Lakas mang asar.

"Anyway, I was with her yesterday." pagsisimula niya. Napatingin kaming lahat sakaniya. "Cinomfort ko siya. Umiiyak siya. Where were you guys that time?"

"Long story, Apollo." I rolled my eyes.

"She pushed me away yesterday.. I mean she tried pero hindi ako pumayag." he looked at Lily. "She was blaming herself tapos sabi niya kapag I won't distance myself from her, maraming masamang mangyayari sakin.. Like she's pointing out na malas siya satin."

I looked at her. Why the f**k she thinks like that!? Hindi niya alam na kung gaano kami kasaya nung nakilala namin siya.

Huminga ako nang malalim tapos lumapit sakaniya. I held her hand and smiled at her.

Babalik na sana ako kinauupuan ko nang maramdaman kong gumalaw yung daliri niya kaya napatingin ako sakniya at nanlaki mata ko,

"Gago gising na si Lily!" taranta kong sabi.

Napatayo silang lahat tapos tumakbo si Eid para tawagin yung Doctor at sabihing gising na siya.

Hindi ko alam pero ang lakas ng kabog ng dibdib ko, pucha!

Agad dumating yung doctor tapos nurse. Pinalabas kaming lahat at nanatili muna kami sa labas nang saglit.

Mga ilang minuto kami nag antay sa labas at maya maya, lumabas na yung Doctor at yung Nurse kaya napatayo kaming lahat.

"She's fine now." ngiting sabi ng Doctor.

"Oh God!" sabi ko habang nakatakip yung bibig.

Bago kami pumasok sa loob, kinausap muna kami ng Doctor. May importante raw siyang sasabihin.

"Your friend is suicidal." he licked his lower lip. "And what she did.. was an suicide attempt. Bantayan niyo siya lagi, wag niyong iiwanan na magisa siya. If possible, kumuha siya ng therapist." ngiting sabi niya.

- Flashback -

Pauwi kami ngayon ni Lily. Sabay lang kami ngayon papunta sa abangan ng tricycle. Kasama dapat namin yung ungas kaso mga busy sila. Si Kris naman, pumunta sa lola niya kaya mas nauna siya samin umuwi.

Habang kami naglalakad, binigay sakin ni Lily yung barbaque na binili niya para saaming dalawa. Nang iniabot niya sakin yung barbeque, napakunot yung noo ko.

"Laslas yan?" kunot noo kong tanong.

"H-huh!? 'di a'! ano yan.. nagasgas." sabi niya tsaka niya kinuha yung kamay ko tapos iniabot yung barbaque na binili niya para sakin.

She gave me wide smile but it feels.. wrong. It seems fake. I can see the pain on her eyes.I pursued my lips tapos tumango.

Ayoko siyang pilitin. Ayoko siyang paaminin na laslas iyon.

Gustong gusto ko siya akapin nung gabing iyon.. pero hindi ko magawa. Hindi ko alam kung bakit. Gusto siya tanungin kung ayos lang ba siya kahit alam kong hindi. Basta gusto kong ipakita sakaniya na concern ako sakaniya.

-

"Lily.." I pursued my lips.

Liningon niya ako and she gave me small smile and asked me kung ano yon.

"A-ayos kalang?" I tried not to stutter.

And there she is again, she gave me wide smile which is its fake. Tumawa siya nang malakas tapos hinampas ako braso.

"Of.. course. Why would.. I be sad.. diba?" She sounded hesitant. "Bakit mo natanong?" ngiting tanong niya.

I licked my lower lip tapos ngumiti. "Wala lang."

Saaming magkakaibigan, siya lang yung hindi namin kilalang lubos. Kilala namin siya kung ano yung personality niya sa school pero yung backstory niya o family background niya wala kaming kaalam-alam.

Wala naman akong problema roon dahil I respect her privacy. Aantayin ko nalang siya na mag kusa siyang mag sabi saamin. Ayoko siyang tanungin regarding sa family niya.

- End of Flashback -

"Do you know if where are her parents?"

I shook my head.

"Relatives?"

I shrugged.

He took a deep sigh tapos ngumiti. Pumasok kami sabay sabay sa loob tapos nagiyakan kami. My visions were blurred dahil sa luha.

Sunod sunod ang pag tulo ng luha ko. I held her hand tapos naapluhod ako, habang humahagulhol ng iyak.

"I'm dead already.. right?" nanghihina niyang sabi.

Napalingon ako sakaniya, nakita kong tumutulo yung luha niya saka naka ngiti. That broke my heart.. f**k.

"No.. no.. you're not dead yet." ngiting sabi ni Lina.

"Bakit?"

Natigilan ako sa pagiyak tapos nag salubong yung kilay ko.

"Lily.. stop questioning that." naiiyak na sabi ko.

Narinig kong tinawagan ni Kris si Bryan para sabihin na nagising na siya.

"Yeah gising na siya.. she's fine.. pupunta ba kayo o bukas nalang?... sige ingat." binaba ni Kris yung tawag tapos ibinalik yung tingin samin.

"P-pano niyo nalaman?" mahinang tanong ni Lily.

"Tsaka na namin sasabihin sayo pag ayos kana, Lily. You need rest." sabi ni Kris.

Tumango lang siya and she gave us a small smile.

Kinabukasan, medyo umayos na siya. Umuwi ako sa bahay nung gabing yon kasama ko si Kris tapos ang nag bantay, si Apollo lang. Kailangan din kasi rin umuwi nila Eid, Bry, Lina, Ali at Sean.

"Ayos kana?" ngiti kong tanong.

Kumakain siya ngayon soup at kanin. Gusto pa nga subuan siya ni Apollo kaso wag na raw dahil may lakas naman siya at may kamay

"Oo naman. I'm fine.. always."

There she goes again. Those words are hurting me so bad. Gusto kong umiyak at akapin siya at tanungin kung ano yung pinagdadaanan niya.

But.. I just can't.. Wala akong guts.

Nang maiwan kaming dalawa, hindi ako nakapag tiis na hindi siya tanungin. Nasasaktan na ako sobra sa nakikita ko.

"Ano ba nangyari?"

"Alin? Ito?"

Turo niya sa tagiliran niya. I nodded and pursued my lips.

"Wala yan. Dapat nga hin-"

"Lily, ano ba!" my tears started falling on my cheeks.

Halata sa muka niya na nagulat siya tapos humingi nang malalim.

"Alam kong hindi ka okay, Lily." I wiped my tears. "Pwedeng pwede ka mag kwento sakin Lily.. Pwedeng pwede. Hindi kita huhusgahan wag ka magaalala. Kahit pa gaano ka-complicated yang past mo o yung nangyari sa bahay niyo, tangina wala akong pake."

Napayuko ako habang hawak hawak yung kamay niya while sobbing.

"Thank you.. thank you sa concern."

Tumingin ako sakaniya tapos pinunasan ko ulit yung luha ko.

"Dapat kasi susupresahin ka namin sa bahay niyo dahil hindi ka namin makita sa room. Hinanap kita sa pero hindi kita mahanap. Ang sabi naman ni Kris, hindi ka raw nag o-online. Hindi karin niya ma-chat dahil baka gusto mo ng space."

"Kasama ko si Apollo non. Nasa music club kami tapos pumunta ng cafeteria. At nag o-online ako kahapon naka turn off chat lang" she chuckled.

"Tapos yun nga, habang kami nasa sasakyan, nakaramdam na kami na parang may mali. May pakiramdam na kami na baka may masamang nangyari sayo. Tapos yon, pagkadating namin sa bahay niyo, nagulat kami na duguan kana tapos yung kutsilyo.. basta yon."

"Kasalanan ko nanaman.." her voice broke.

"Huh?" kunot noo kong sabi.

"Kasalanan ko nanaman kung bakit kayo na stress. Gumawa nanaman ako ng problema ng ikina-stress niyo. Dapat pahinga niyo ngayon kaso ito.. nasa hospital para bantayan ako, tangina."

"Lily, stop saying that! hindi mo alam kung gaano ka ka-imprtante samin, tangina. We can't lose you. Mahal na mahal ka namin."

Naiyak din siya kaya napahigpit yung hawak ko sa kamay niya.

"Kung ano man ang pinagdadaanan mo, wag kang mag da-dalawang isip na mag kwento samin especially sakin. Hindi lagi malakas at masaya ka, Lily. May panahong kakailangan mo ng may makikinig sa problema mo, hindi mo pwedeng kimkimin lahat."

"Yung.. parents mo relatives mo? Gusto mo-"

"Wag.. wag, Syd. Hindi na kailangan." she gave me a small smile.

"Bakit?" kunot noo kong tanong.

"Iniwan na nila ako, Sydney. Lahat ng ka-dugo ko walang may pake sakin. At kung lalapit man ako sakanila, especially sa magulang ko, sisigawan at sasaktan lang nila ako. Huhusgahan pa nila ako."

"I'm sorry-"

"No. It's fine. I'm used to it. Kaso nung gabing yon, sumobra na talaga. I lost my control kaya nagawa kong mag-wala at.. mag suicide attempt." she chuckled.

"Kung iniwan ka nila, saan kana titira? pano yung klase mo?"

"Doon parin ako sa bahay temporarily. Ayokong mag stay roon kasi I don't feel that house as my home anymore. It feels like hell and my chest feels heavy whenever I go there."

"Y-you can live samin, Lily! Sabi ng Doctor bawal ka raw iwanan magisa.. o gusto mo samahan ka naming lahat doon!" pagbibiro ko. I may be joking, but I'm willing to do that.

"I will be fine, okay?"

I won't let her. Baka mamaya malaman ko nalang na she attempted again.

"Anyway.. about my past-"

Mag sasalita ulit si Lily nang biglang bumukas ang pintuan kaya napaitilg kami sa pag k-kwentuhan.

"Lily?!"