Eve geldiğinde bir kadının keyifle güldüğünü işitti. Onun Zeynep olduğunu anladı. Ardından Cihan'ın kahkahası duyuldu. Ağır adımlarla ilerleyip onların yanına gitti. Zeynep masadan birkaç metre ötede, dizlerinde oturan Elif'in saçlarını tarıyordu.
"Gittikçe ağırlaşıyorsun Elif hanım." dedi Zeynep.
Elif'in bakışları Neşe'yi bulunca, "İşte geldi!" dedi heyacanla.
Zeynep başını kaldırıp, Neşe'ye ondan hoşlandığını belirterek gülümsedi. Saçlarını ördüğü Elif'i dizlerinden indirip kalktı.
"Hoşgeldin Neşe." dedi ince kollarını Neşe'nin bedenine dolarken.
Zeynep'in sıcak ve rahat tavrı Neşe'nin çekingenliğini üstünden atmıştı. Sanki uzun bir aradan sonra karşılaşan dostmuş gibi, "Hoşbuldum Zeynep." dedi sıcak bir sesle.
"Demek abimin kalbine taht kuran kadın sensin."
Zeynep'in sözlerinden
