Yatağında uzanmış gözlerini tavana dikmiş düşünüyordu Neşe. Ölmeyecekti. Doktorların dediğini yapıp hemen hastaneye yatıp yarım kalan tedaviye başlaması gerekiyordu. Cihan'a ne diyecekti. Elinde olmadan ağladı. Ölmeyecek olmasına sevindi. Komodinin çekmecesinden yapılacak listesini çıkarıp yazdıklarını tek tek içinden okudu. Dudaklarında yarım bir gülümsemeyle listeyi yırttı. Kapı çalınca
"Müsait değilim." dedi cılız bir sesle.
Cihan ses etmeden kapıyı açıp odaya girdi. Batu ona her şeyi anlatmıştı. "Neden bana hastalığından bahsetmedin?" deyip sıkıca sarılıp başını göğsüne yasladı. "Neden sana yabancı kalmamı istedin Neşe?" sesi titriyor gözlerinden yaşlar boşalıyordu.
"Seni üzmek istemedim. Bana acımanı istemedim."
İkindi vakti birlikte tekneye binmiş ayaklarını denize daldırmışlard
