Tyler’s point of view
Kakauwi ko lang galing bar, nang biglang bumungad sa akin si mom sa loob ng bahay ko.
“Inumaga ka na Tyler, saan ka na naman ba galing ha?” tanong naman ni mom sa akin nang agad naman akong napangisi sa kaniya at umiling,
“Kahit saan,” tugon ko naman sa kaniya at doon ay nag-dere-deretso akong pumunta sa kwarto ko sa taas. Nang agad naman niya akong hinawakan sa aking braso at pinigilan,
“I’m still talking to you Tyler! Wag kang bastos!” sigaw niya sa akin,
At doon ay agad naman akong tumingin sa kaniya at napangisi,
“I’m not mom—you don’t know how much pain ang dinadala-dala ko ngayon, kaya hindi mo ako masisisi kung bakit nag-kakaganito ako. I can’t stop blaming myself sa lahat ng nangyayari ngayon, and I didn’t even know kung paano ko maaayos ang lahat at paa
