Chapter 22: A Day with a Stanislaski Reeve Lowel's Point of View Hanggang ngayon ay hindi pa rin nagsisink-in sa utak ko na nandito si Nikos. Halos mamula na rin ang pisngi ko dahil sa sinabi ko sa kanya. I should be out of my mind twenty minutes ago. I asked him if we can be together! Argh! Nagtalukbong ako ng kumot at tinabunan ang aking mukha ng unan. I am nothing but an embarrassment! My question is just so absurd! Masyado lang akong nadadala ng sitwasyon. Sino naman ang hindi? The ambiance is just so perfect. Nandito na ako ngayon sa ginagamit kong kwarto. We didn't say much when we proceeded to the hotel. We're just walking side by side. Nikos is quiet, which is so unusual. He seems so lost in his own thoughts. I wonder what he's thinking. Nakatingin lang ako sa kawalan habang p

