รับน้องครั้งนี้นาร่าเพลียสุดๆ เธอกลับบ้านด้วยสภาพอ่อนล้าจนแม่ยังต้องทัก
แต่ที่เพลียไม่ใช่เพราะกิจกรรมรับน้องหรอกนะ แต่นาร่าเพลียเพราะอย่างอื่นต่างหาก!!!
"ว้าว! คนงานคนนั้นหุ่นดีจัง"
ในวันหนึ่งที่นาร่าจูงสุนัขออกมาเดินเล่น เสียงซุบซิบของเหล่าเด็กสาวก็ทำให้เธอต้องหันไปมองบ้าง
"หุ่นดี แต่หน้าดุจังเลย"
เธอคิดในใจ ยังไม่ทันจะได้หันหน้าหนี พ่อหนุ่มคนนั้นก็มองมาที่เธอพอดี
"อ่าาา"
พอได้สบตากับเขานาร่าก็หน้าแดง ความจริงหน้าโหดๆแบบนั้นก็ดูมีสเน่ห์ดีอยู่นะ
"อยู่บ้านหลังสีขาวนั่นสินะครับ"
จากมองๆกัน ไปๆมาๆพวกเขาก็มาเดินด้วยกันแล้ว นาร่าได้รู้ว่าเขาเป็นคนงานพม่า ชื่อว่าออง ความจริงเขาเคยเห็นเธอหลายครั้ง แถมยังสารภาพว่าแอบมองเธอบ่อยๆด้วย
"แล้วอองพักที่ไหน"
"ที่แคมป์คนงานตรงนู้นครับ" เขาชี้ให้เธอดู มันเป็นเพิงมุงด้วยสังกะสี มีอยู่ห้าห้องเรียงกัน ความจริงอองยังประทับใจที่นาร่ามาคุยกับเขาอย่างไม
